We cannot afford to neglect our elders… So let’s all turn Dahi Ma’s wish into reality…

Mittal Patel meets Dahi Ma during her field visit

“Ben, next time you are in Harij,   I want you to meet a Ba whom we have been providing a ration kit every month.” Mohanbhai had requested.

And that is what I did. We reached Vansa, walking through a paved lane. We arrived at a front yard gate and walked slightly uphill to find some people gathered around a house. The Ba whom we had to meet was seated on the floor dressed in an orange saree. The folks gathered around were Dahi Ma’s maternal family. Vision-impaired Dahi Ma doesn’t have a house, and she stays in a small makeshift place whose tinned roof leaks during monsoons. So it has been a challenged existence for Dahi Ma.

Dahi Ma’s husband passed away long back, and her young son, too, had died three years ago. Hence, her family had come by to help her repair her shade by replacing the tinned roof with a cement roof rested on concrete rests. Dahi Ma’s eyes had welled up when she remembered her son/ Although her family had been persuading her to come to stay with them, she to leave the soil her son had lived upon was not an option she wanted.

Sureshbhai had shared a word about destitute Dahi Ma to VSSM‘s Mohanbhai. Dahi Ma would beg for food, and Sureshbhai would provide in whichever way he could, but that was not enough. Since he knew about VSSM’s Mavjat initiative, Sureshbhai requested to give a monthly ration kit to Dahi Ma. Eventually, we began sending a ration kit to Dahi Ma.

Dahi Ma manages to cook with the ration that reaches her; she no longer needs to beg for food.

“How are you Dahi Ma?” I inquired.

“It has been a great relief now that you have helped with the ration kit. I don’t need to stretch my hand for food.” Dahi Ma had said with tears rolling down her eyes. “The family will build a roof over my head, but it will not protect me from cold and rains.” Dahi Ma wished for a small room to protect her from the elements.

As I bid her farewell,  I assured her of helping her build a tiny house. I had the strength to give her this assurance because of our donors’ faith in us. It is challenging to spend the later years of life yearning for basic needs to be sufficed. Nevertheless, we will fulfil her need for a small house.

I request you to help us build a house for Dahi Ma; together, we will make one for her. You may send in your donations to 9099936013 or can also transfer the amount to our bank account. And if you need further assistance, please call 9099936013 between 10 and 6 PM.

We are a society that believes in the value of Vasudhaiv Kutumbkam; we cannot afford to neglect our elders. So let’s all turn Dahi Ma’s wish into reality. 

“બેન આપણે એક બાને રાશનની કીટ આપીએ છીએ. એમને તમે હારીજ આવો છો તો મળી લઈએ. તમે એમને ખાસ મળો એવો મારો આગ્રહ છે”

આમારા કાર્યકર મોહનભાઈએ આ કહ્યું ને અમે પહોંચ્યા વાંસા. પાક્કી સડકવાળી એક શેરીમાં ચાલતા ચાલતા એક વાડનું કડલું ખસેડી અમે ઢાળ ચડ્યા તો કેટલાક માણસો ત્યાં ઊભેલા. જે બાને મળવાનું હતું તે કેસરી સાડી પહેરીને ભોંય પર બેઠેલા. જે માણસો આવ્યા હતા તે આ ડાહીમાના પિયરીયા. ડાહી મા પાસે ઘર નહીં. એ ઢાળિયામાં રહે. પણ ઢાળિયાના પતરા કાણા. ચોમાસામાં એમાંથી પાણી પડે. એટલે એ ખૂબ હેરાન થાય. વળી ડાહીમાને આંખે દેખાતું નથી.

પિયરીયા કાંઈ સક્ષમ નથી પણ સીમેન્ટના પતરાંને થાંભલીઓ લઈને એ ઢાળિયું બનાવી આપવા આવેલા. 

ડાહીમાના પતિ વર્ષો પહેલાં ગુજરી ગયા. જુવાન દીકરો ત્રણેક વર્ષ પહેલાં ગુજરી ગયો. પણ એનો આઘાત ડાહીમાને ઘણો. એ દીકરાને યાદ કરી રડ્યા કરે.પિયરીયાએ પોતાના ત્યાં રહેવા આવવા કહ્યું પણ ડાહીમા કહે, જ્યાં મારો દીકરો મોટો થયો એ ભોમકા કેમ છોડાય?

એ નિરાધાર. 

ગામના સુરેશભાઈએ મોહનભાઈનો ડાહીમા સાથે પરિચય કરાવ્યો. તેઓ ગામમાંથી માંગીને ખાતા. સુરેશભાઈ પણ શક્ય મદદ કરે. પણ એનાથી ચાલે નહીં. અમે આવા નિરાધાર માવતરોને દર મહિને તેમને ચાલે એટલું રાશન આપીયે એવી સુરેશભાઈને ખબર ને એટલે એમણે ડાહીમાને રાશન આપવા વિનંતી કરી. ને અમે દર મહિને રાશન આપવાનું શરૃ કર્યું.

ડાહી મા એ રાશનથી રસોઈ કરી ખાય. આખો મહિનો રાશન ચાલી જાય છે એમને કોઈ પાસે માંગવા જવું નથી પડતું. ડાહી માને તમે કેમ છો એમ પુછ્યું તો એ રડી પડ્યા. ઓશિયાળી વેઠવાની તમે મદદ કરો તે હખ છે હવે એવું એમણે કહ્યું. એમની ઈચ્છા એક ઓરડી જેવું ઘર બને એવી. ઢાળિયું પિયરીયા બનાવી આપશે પણ એમાં ડાઢ ન રોકાય ને વરસાદની વાછઠ તો આવે..

હું એમને મળીને નીકળી ત્યારે કહેતી આવી કે અમે ઘર બાંધી આપવામાં મદદ કરીશું. મદદનો ભરોષો તમે સૌ અમને મદદ કરશોના આધારે આપ્યો… પણ આખુ જીવન આમ વલવલતું કાઢ્યું એમની ઈચ્છા ઘરની તો પુરી જ કરવી જ રહી. 

તમે પણ ડાહીમાનું ઘર બાંધી આપવા શક્ય મદદ કરજો.. સાથે મળીને એકમને ઘર બાંધી આપીશું. મદદની રકમ 9099936013 પર પેટીએમ કરી શકાય. અથવા નીચેના બેંક એકાઉન્ટમાં પણ ભરી શકાય. 

HDFC Bank

Name of the Bank : HDFC Bank Ltd.

Branch Name : Platinum Plaza – Ahmedabad

Account Name : Vicharta Samuday Samarthan Manch or VSSM

Account Number. : 59119099936011

RTGS/IFSC Code : HDFC0000783 

વાત કરવી હોય તો 9099936013 પર 10 થી 6માં સંપર્ક પણ કરી શકાય.

આપણે વસુદૈવ કુટુંબમાં માનવાવાળી પ્રજા આપણા હોતા આવા માવતરો નિરાધાર ન જ હોવા જોઈએ. ચાલો સાથે મળી એમને ઘર બાંધી આપીએ…

#MittalPatel #VSSM

Vision-impaired Dahi Ma doesn’t have a house, and she
stays in a small makeshift place whose tinned
roof leaks during monsoons

Mittal Patel assured Dahi Ma of helping her build a tiny house

Dahi Ma’s current living condition

The collective efforts of village leadership, forest department and VSSM will ensure the Samaumota village crematorium turns lush with trees…

Mittal Patel visits Samaumota tree plantation site

“Can you help us plant trees at the ganda-baval infested crematorium of our village?” Banaskantha’s Samaumota village’s Sarpanch calls us with this request. VSSM’s Naranbhai and Maheshbhai visited the village to evaluate the onsite conditions.

The crematorium had live fencing, but the ganda-baval trees needed to be removed. The milk cooperative pitched in and we cleared the ganda baval bust from the site. And the Panchayat has helped bring water to the site. 

Once the basic requirements were met, it was time for VSSM  to begin digging the pits for the plantation. However, the soil is too tight to be drilled in; hence after digging 900 holes, we decided to wait for rain to soften the ground. We will dig up and plant the trees in one go. We will also set up a drip irrigation facility and appoint a Vriksh Mitra. We plan to plant 3000 trees at Samaumota.

The forest department will be helping us with the saplings. The collective efforts of village leadership, forest department and VSSM will ensure the village crematorium turns lush with trees.

 ‘અમારા ગામનું સ્મશાન ગાંડા બાવળથી ભરેલું છે. ત્યાં સારા વૃક્ષો વાવવા છે તમે મદદ કરશો?’

#બનાસકાંઠાના ડીસાના સમૌમોટાગામથી ગામના સરપંચ શ્રીનો ફોન આવ્યો ને અમારા કાર્યકર નારણભાઈ, મહેશભાઈએ સ્મશાનની મુલાકાત લીધી. 

સ્મશાન ફરતે વંડો કરેલો હતો. હવે જરૃર હતી ગાંડાબાવળને હટાવવાની. ગામની દૂધમંડળીએ એ માટે સહયોગ કર્યો ને સ્મશાનમાંથી ગાંડાબાવળને તીલાંજલી આપી. પાછુ પંચાયતે ત્યાં પાણીની સુવિધા પણ કરી આપી.

હવે અમારી ભૂમીકા શરૃ થઈ. અમે ખાડા કરવાની શરૃઆત કરી. પણ જમીન ઘણી કઠણ 900 ખાડા કરીને રહેવા દીધું. એક વરસાદ થઈ જાય પછી ખાડા કરી વૃક્ષો વાવવાનું સાથે સાથે કરી લઈશું. 

અંદાજે 3000 થી વધારે વૃક્ષો ઉછેરવાના સંકલ્પ સાથે વાવીશું. ડ્રીપની વ્યવસ્થા પણ કરીશું. સાથે પગારદાર માણસ જેને અમે વૃક્ષમિત્ર કહીએ તે પણ રાખી લઈશું.

વનવિભાગ પણ વૃક્ષો આપવામાં શક્ય મદદ કરશે. આમ ગામ, દૂધમંડળી, VSSM અને #વનવિભાગના સહિયારા પ્રયાસથી સમૌમોટાનું સ્મશાન #હરિયાળુ કરવાનો અમે પ્રયાસ કરીશું.

#MittalPatel #vssm

Samaumota tree plantation site

VSSM  begins digging the pits for the plantation

The soil is too tight to be drilled in, so we decided to wait
for rain to soften the ground

VSSM plan to plant 3000 trees at Samaumota.

Mittal Patel at tree plantatio site

Commedable support of People of Kant…

Mittal Patel discusses Water Management with the villagers

“Can you help us make a lake in our village? Our village has a low lying site where the rainwater flows. Although it is not a traditional lake, we want to create a shallow pond. And it would be best if we did not dig deep because the potters still use the clay from here. We want to deepen it just enough to hold up the water flowing during monsoons. It would enable water to trickle into the ground and recharge the water tables. So can you help us deepen the spot and create a pond?”

Hiteshbhai from Banaskantha’s Kaant village requested the above from VSSM’s Naranbhai. However, the site was not a traditional water body that was filled with muck and deposits. Still, considering the wish of Hiteshbhai and the community members, we eventually made a pond at Kaant. VSSM dredged the soil while the community lifted the excavated soil. 

The community had been insisting I make a visit to Kaant, which I did during my recent visit to Banaskantha. The leadership of Kant village is proactive regarding water and environment conservation, and we plan to increase environmental initiatives in this village. 

We have reached a point when it is crucial to conserve each drop of rain; hence such requests from the community should only be honoured and fulfilled. 

The pictures shared reveal the before – after of the site deepened. 

We are grateful to The North Gujarat Integrated Rural Development and Research Foundation for supporting the creation of this lake/pond at Kaant. 

‘અમારા કાંટનું તળાવ તમે ગાળી આપશો? ચોમાસાનું પાણી જ્યાં ભરાય છે તે જગ્યા પર તળાવ જેવું કશું છે જ નહીં. અમારે બહુ ઊંડુ પણ નથી કરવું. મૂળ એ જગ્યા પર માટી સારી છે. અમારા ગામના કુંભાર માટલા ઘડવા ત્યાંથી માટી લઈ જાય છે એટલે તળાવની બધી માટી નથી કાઢવી. પણ વરસાદનુ જેટલું પાણી આ જગ્યા પર આવે તે બધુ ત્યાં રોકાય અને જમીનમાં ઉતરે એ માટે તમે નાનકડુ તળાવ કરી આપો એમ ઈચ્છું છું. ‘

બનાસકાંઠાના કાંટગામના હીતેશભાઈએ આ વાત કરીને અમારા કાર્યકર નારણભાઈએ કાંટની મુલાકાત કરી. એ પછી અમે ગામનું તળાવ ગાળવાનું અમે શરૃ કર્યું. 

હીતેશભાઈ અને ગામના સૌની લાગણીને અનુલક્ષીને અમે તળાવ જેવી સ્થિતિ નહોતી તે જગ્યા પર તળાવ ગાળવાનું શરૃ કર્યું. ગામે માટી ઉપા઼ડવાનું કર્યું ને સહુના સહિયારા પ્રયાસથી નાનકડુ તળાવ ગામની મરજી પ્રમાણેનું અમે ગાળ્યું. 

હમણાં બનાસકાંઠા જવાનું થયું તે વેળા ગામની પ્રબળ ઈચ્છા હતી માટે ખાસ કાંટ જવાનું થયું. પાણી અને પર્યાવરણને લઈને કાંટ જાગૃત ગામ. 

આગામી દિવસોમાં આ ગામમાં પર્યાવરણલક્ષી કાર્યો વધારે કરવાની ઈચ્છા..

પણ પાણીના ટીપે ટીપાને બચાવવાનું કરવું પડે તેવી સ્થિતિ પર આપણે પહોંચ્યા છે માટે આ દિશામાં વધારે કાર્ય થાય તે જરૃરી. 

કાંટનું તળાવ પહેલાં અને હવે એ ફોટોમાં જોઈ શકાય.

આ તળાવ ગળાવવા The North Gujarat Integrated Rural Development and Research Foundation દ્વારા મદદ કરવામાં આવી. જે માટે તેમના આભારી છીએ. 

#MittalPatel #vssm

Mittal Patel visits Kant Water Management Site 

Kant Lake before digging

Kant Lake after digging

With the support from our well-wishers & community members, VSSM planted more than 5000 trees at Ludra’s Thakor community crematorium…

Mittal Patel visits Ludra tree plantation site 

“Ben, we believe in actions, not just words. When you had first visited this crematorium to discuss the tree plantation drive, you had apprehensions if we would have the same enthusiasm in raising the trees as much as we had in planting them. And we had requested you to trust us with it. Now tell us if we have been able to uphold that trust?”

Chandubhai from Banaskantha’s Ludra village asks us. Chandubhai is now the Sarpanch of Ludra, but when we began the plantation drive, he was a very enthusiastic local leader. 

With the support from Estral Pipes and Mumbai based Tusharbhai – Jyotiben, we planted more than 5000 trees at Ludra’s Thakor community crematorium.

It has been more than nine months, and as seen in the image these  trees are flourishing well. The back-breaking effort by Vriksh Mitr – Balvant Kaka and the personal attention of the community leaders have helped the trees to  grow well.

Even the Thakor community of Ludra has paid personal attention to keeping the plantation site clean and weed-free to help the trees grow well.

Along with bringing saplings and planting them, VSSM supports the remuneration of Vriksh Mitra and makes arrangements for drip irrigation. It also bears occasional expenses of pesticides etc. At the same time, the onus of clearing the site remains on the community.

Our team consisting of Naranbhai, Maheshbhai and Hareshbhai work very hard to ensure the trees are looked after, and it is their efforts that have helped helps bring success to such actions. 

These woodlands result from the partnership between VSSM and communities; imagine the number of forests we would be able to create if the also government joins in. We are working towards roping the support of  Banaskantha government and administration. We are on our way to finding some success with it. Hopefully, soon we shall have some successful outcomes from our combined efforts.

‘બેન ખાલી વાતો નહીં અમે કરી બતાવવામાં માનીએ… તમે પહેલીવાર અમારા સ્મશાનમાં આવેલા અને  એ વખતે  વૃક્ષ ઉછેર બાબતે વાત  થઈ હતી ત્યારે તમે કહેલું કે, હાલ ઉત્સાહ બતાવો છો પણ એવો ઉત્સાહ વૃક્ષ વાવ્યા પછી એની જાણવણીમાં બતાવશો? અને અમે બધાએ હા પાડી અમારામાં વિશ્વાસ મુકવા કહેલું. તો આજે હવે ક્યો તમારો વિશ્વાસ અમે જાળવ્યો કે નહીં?’

બનાસકાંઠાના લુદ્રાગામના સરપંચ જો કે સરપંચ અમે ગ્રામવન ઊભુ કર્યા  પછી બન્યા એવા ચંદુભાઈએ કહ્યું..

ઠાકોર સમાજની સ્મશાનભૂમીમાં અમે એસ્ટ્રલ પાઈપ અને મુંબઈમાં રહેતા તુષારભાઈ – જ્યોતીબહેનની મદદથી 5000થી વધુવૃક્ષો વાવ્યા… 

આમ તો વૃક્ષ વાવે નવેક મહિનાનો સમય થયો હશે પણ વાવેલા બધા કેવા સરસ ઉછર્યા એ ફોટોમાં જોઈ શકાય છે.       

વૃક્ષમિત્ર  તરીકે કાર્ય કરતા બળવંતકાકાએ  કરેલી કાળી મજૂરી આપણને દેખાય. એમની મહેનતના લીધે અને ઠાકોર સમાજના આગેવાનોની દેખરેખના લીધે વૃક્ષો સરસ ઉછરી રહ્યા છે.

વૃક્ષો વાવ્યા પછી વર્ષમાં ત્રણ થી ચાર વાર વૃક્ષોની વચ્ચેની જગ્યામાં સરસ ખેડ થાય તો વૃક્ષોનો ઉછેર સારો થાય.. લુદ્રાગામની આ સ્મશાનભૂમી જેમની છે તે લોકોએ સાથે મળીને  સફાઈનું બરાબર ધ્યાન રાખ્યું.

અમે વૃક્ષમિત્રને પગાર આપીએ. સાથે પાણી માટે ડ્રીપની વ્યવસ્થા કરીએ.  એ ઉપરાંત નાનો  મોટો ખર્ચ દવાઓ વગેરે કરવાનો કરીએ. હા વૃક્ષો લાવી વાવવાનું અમે કર્યું. ગામે સ્મશાનમાંથી ગાંડો બાવળ કાઢ્યો…

વૃક્ષ ઉછેર  માટે સતત મથતી અમારી ટીમ નારણભાઈ,મહેશભાઈ અને હરેશભાઈની પણ આ બધામાં જબરી મહેનત.. તેમની સતત દેખરેખથી આ બધુ સફળ પાર પડ્યું. 

આમ ગામની સહભાગીથી અમે આ કર્યું. આ કાર્યમાં સરકાર પણ જોડાય તો ગામે ગામ સરસ જંગલો ઊભા થઈ જાય… સરકાર ખાસ તો  બનાસકાંઠાનું વહીવટીતંત્ર અને વન વિભાગ અમારી સાથે જોડાય તેવા પ્રયત્નો છે અને એ પ્રયત્નો સફળ પણ થઈ રહ્યા છે..આગામી દિવસો આ પ્રયત્નોના સફળ પરિણામો પણ જોઈ શકીશું…     

તમારા ગામમાં અમારી અને તમારી સહભાગીતા સાથે વૃક્ષો ઉછેરવા હોય તો સંપર્ક ચોક્કસ કરજો. નારણભાઈ-  9099936035     

#MittalPatel #vssm

Ludra tree plantation site

Tress are flourishing well with the breaking effort by Vriksh 
Mitr

The personal attention of the community leaders
 have helped the trees to grow well.

 

The once homeless and address less nomadic families are beginning to receive identity…

Mittal Patel gives caste certificate to nomadic families

“What are you holding in your hand?”

“Paper”

“What is that paper for?”

“That we do not know!”

That was my interaction with the very innocent Gadaliya families of Rajkot’s Moviya village.

The Gadaliya families practice the traditional occupation of selling oxen, for which they are required to wander across Saurashtra. They do stay in Moviya village but not for a prolonged period. As a result, they do not have any documents to prove their identity. In the beginning,  we helped them acquire voter id cards by collaborating with panchayat and local leaders. Once the voter id cards were obtained, we worked towards obtaining other documents. 

VSSM’s Kanubhai and Chayabahen tried convincing the families to make their base in Moviya village, then only it would be easy to get the documents and identity proofs processed. Once they settle here, each family can file for a residential plot and eventually build a house over it.

After a lot of convincing, the families agreed to stay in Moviya. VSSM helped them acquire caste certificates to access the welfare schemes by the government.

The once homeless and address less nomadic families are beginning to receive identity. There is, amongst them, a growing desire to lead a settled life, one that will allow their children to receive education and flourish. 

The administration of Rajkot has undertaken the task of providing them with residential plots; hopefully, they will be done with it soon.

The shared image reflects the current living condition of these families.

‘તમારા હાથમાં આ  શું આપ્યું છે?’

‘કાગળિયું…’

‘શાનું કાગળિયું?’

‘એની અમને કાંઈ ખબર નો  પડે…’

રાજકોટના ગોંડલના મોવિયાગામના સાવ ભોળા અને નિર્દોષ ગાડલિયા પરિવારોએ આ કહ્યું. વાત જાણે એમ હતી… આ ગાડલિયા પરિવારો બળદો વેચવાનું કામ કરે અને એ માટે સૌરાષ્ટ્ર આખુ ભમે.  મોવિયામાં રહે વર્ષોથી પણ ઠરી ઠામ ન થાય. એટલે ઓળખના આધારો એમની પાસે ન મળે..   

અમે સ્થાનીક આગેવાનો અને પંચાયત સાથે મળી પ્રથમ મતદારકાર્ડ કઢાવી આપ્યા. પછી અન્ય દસ્તાવજો કઢાવવા માટેની પ્રક્રિયા હાથ ધરી… 

અમારા કાર્યકર કનુભાઈ અને છાયાબહેન આ પરિવારોને હવે મોવિયા સ્થિર રહેવા સમજાવે જેથી અહીંયાના તમામ આધાર પુરાવા બની જાય અને પછી તેમની મનછા પ્રમાણે રહેવા  પ્લોટ મળે ને એના  ઉપર ઘર પણ બંધાય.

ઘણી સમજાવટ પછી કેટલાક પરિવારો રહ્યા. જેમને જાતિ પ્રમાણપત્ર અમે કઢાવી આપ્યા જેથી અન્ય કલ્યાણકારી યોજનાઓની એ મદદ મેળવી શકે. 

સરનામા વિનાના આ માનવીઓને હવે ઓળખ  મળવા માંડી છે.  હવે તેમની ઈચ્છા સ્થિર જીવનની. સ્થિરતા આવશે તો બાળકો પણ ભણશે…

રાજકોટ વહીવટીતંત્રએ પણ આ બધા પરિવારોને રહેવા સત્વરે પ્લોટ ફાળવી આપવાની કામગીરી હાથ ધરી છે આશા રાખીએ  આ કાર્ય  સત્વરે પાર પડે. 

હાલમાં આ પરિવારો જે સ્થિતિમાં રહે છે તે ફોટોમાં…

VSSM co-ordinator gives caste certificate to nomadic families

VSSM co-ordinator gives caste certificate to nomadic families

Mittal Patel meets nomadic families of movaiya village

The current living condition of nomadic families

We invite our well-wishing friends and supporters to be part of this public event…

Mittal Patel with Vadi Community

We wander, we stray across the woodlands.

We endure the pain inflicted by generations of neglect.

The same  Mother Earth has birthed us, yet we face alienation.

Just like stray cattle, we have no address to call our own!

Without a home, village or identity to call our own, tell us where do we go,

Under the open sky, on the bare earth is how we survive.

We have found respite from the anguish we have suffered for centuries.

Noted poet, author and ex-president of VSSM,  Shri Madhavbhai Ramanuj penned the above lines expressing the painful sentiments of nomadic tribes.

Our Chief Minster had graced the house warming ceremony for 65 nomadic families at Rajkot’s Rampara Beti a few days ago. The houses have been built by VSSM in partnership with the government. A similar event is taking place in Banaskantha’s Kakar village on 20th May 2022 at 4.30 PM.

VSSM has facilitated the construction of homes for 90 nomadic families and a hostel with the capacity of hosting 180 children. At Kakar, the Chief Minister will perform a house warming ceremony for 90 families and the opening ceremony of the hostel. He will also give away residential plot documents to 700 families and E-Shram Card, Arogya Card, ration cards, caste certificates etc. to 3000 individuals.

We are grateful to the District Collector Shri Anandbhai and the local administration of Banaskantha; it is because of their compassion these families will receive these documents in such a short time.

We invite our well-wishing friends and supporters to be part of this public event.

The families who have been living in wild woodlands are on the threshold of moving into settlements made with care and compassion. Seven hundred more families will begin their journey of building a home, and their anguish will soon find respite.

Once again many thanks to the government and administration.

અમે રઝળતાં અમે રખડતાં વગડે ભટકતા રહીએ,

સદીઓથી અવગણનાનાં દર્દ અમે આ સહીએ..

આ ધરતીની કુખે જનમ્યા તોયે રહ્યા પરાયા,

નહીં ઠામ, નહીં ઠેકાણા જાણે ઢોર હરાયાં…

ઘર નહીં, ગામ નહીં, ઓળખ નહીં કહો ક્યાં જઈ રહીએ,

ઉપર આભ- નીચે ધરતીનો અર્થ અમારુ જીવન..

સદીઓ જૂના સંતાપોને હવે મળ્યો વિસામો….

આદરણીય માધવ રામાનુજ જાણીતા કવી, સાહિત્યકાર અને એક વખતે VSSM સંસ્થાના પ્રમુખ રહી ચુકેલા. તેમણે વિચરતી જાતિઓની લાગણી વ્યક્ત કરતી આ કવિતા લખેલી..

તાજેતરમાં આપણા રાજ્યના મુખ્યમંત્રી શ્રીએ રાજકોટના રામપરાબેટીમાં 65 વિચરતી જાતિઓને VSSM અને સરકારની મદદથી બંધાયેલા ઘરમાં ગૃહપ્રવેશ કરાવેલો. આવો જ એક અનોખો કાર્યક્રમ બનાસકાંઠના કાકર ગામમાં તા.20 મે 2022ના રોજ સાંજના 4.30 વાગે યોજાવાનો..

90 વિચરતી જાતિના પરિવારો  તેમજ વિચરતી જાતિના 180 બાળકો રહી શકે તેવા છાત્રાલયની વ્યવસ્થા કાકરગામમાં અમે ઊભી.. મુખ્યમંત્રી શ્રી અહીંયા પણ 90 પરિવારોને ગૃહપ્રવેશ કરાવશે. તેમજ છાત્રાલયનું ઉદ્ધાટન કરશે. આ સિવાય 700 ઉપરાંત પરિવારોને રહેણાંક અર્થે પ્લોટ ફળવાશે ને એ સિવાય  3000 થી વધુ લોકોને ઈ શ્રમકાર્ડ, આરોગ્ય કાર્ડ, રેશનકાર્ડ, જાતિ પ્રમાણપત્ર વગેરે મળશે… 

આ પરિવારો માટે લાગણી રાખનાર સૌને કાર્યક્રમમાં પધારવા ખાસ વિનંતી.. 

સદીઓ વગડો ખૂંદનાર આ પરિવારો વહાલપની વસાહતમાં રહેવા જશે… 

જ્યારે વગડોખૂંદતા 700 થી વધુને ઠરીઠામ થવાનું ઠેકાણું મળશે… તેમના સંતાપોને વિસામો મળશે…

સરકાર અને વહીવટીતંત્ર પ્રત્યે રાજીપો…. 

#MittalPatel #vssm

Kakar Housing Site

Kakar nomadic settlement

Kakar housing site

Nomadic families sitting in their new settlement

Nomadic families sitting in their new settlement

A dream I have nurtured since 2011!!…

Mittal Patel celebrates the grounbreaking ceremony at Pansar

 A dream I have nurtured since 2011!!

To educate not one but thousands of children, to make them self-reliant. However, to realise this dream, we required land, which we did not have. We were looking for land; hence, we knocked on the doors of government, various organisations and wealthy individuals. We were hoping for someone to donate or allow us to use their land. But our efforts remained futile.

As they say, “things happen when they are destined to…” our search for land was also waiting for a favourable time.

We were in 2021, yet there was no sign of land. I was beginning to feel hopeless and tired, and the thought that it might not be possible to realise the dream also started to creep in…

It was just then that I thought of respected  Shri Chandrakantbhai Gogri, founder of Aarti Industries and one of our pioneering supporters.

Chandrakantbhai has always been our friend in need, who has held our hand through thick and thin. I requested him to help me buy five bigha land, to which he asked what do I intend to do upon that land? I began narrating the dreams I aspire to bring to life upon this land. “I don’t think five bighas would be enough to accommodate your dreams,” he responded by the end of my monologue.

“This is my dream, and I will leave the rest to yo!” I tell him. After which seeds were sown for Vallabh Vidya Mandir on 31 bighas of land at Pansar, which Chandrakantbhai bought for us. My dream had become a shared dream,  as Chandrakantbhai’s vision blended in.

“Mittal let us make an enclave where children receive technical education, they begin to earn a decent income, become capable of travelling abroad. Let us educate children in a manner they never fall short of skills.

It was time for the dream I had seen with my eyes wide open to turn into reality.  

On 1st May, at Pansar near Gandhinagar, we performed a groundbreaking ceremony for an all inclusive educational enclave that would house, educate and train more than 1000 children from marginalised families from all over Gujarat.

The ceremony was graced by respected Chandrakantbhai, his daughter Hetal, VSSM’s well-wishers, and long-time supporters.

The first phase of construction will include hostel buildings for girls and boys, to be followed by classrooms, training centres and much more. The idea is not only to raise children who have the essential skills to earn and live with dignity but are also responsible citizens.

I will remain eternally grateful to respected Adha (Shri Liladhar Gada – VSSM’s President), who has been my compatriot in this work right from the beginning and respected Lal Rambhiya (Lal uncle) for connecting us Chandrakantbhai.

I pray to the Almighty to help me turn the dream of educating the children from deprived communities into a reality. And may the universe inspire you to join the efforts. 

ભૂમી મંગલમ….

એક સ્વપ્ન 2011માં જોયું.

સ્વપ્ન એક નહીં પણ હજારો બાળકોને ભણતા કરવાનું, તેમને પગભર કરવાનું.. પણ આ સ્વપ્ન સાકાર કરવા જોઈએ જમીન. જે અમારી પાસે નહીં. સરકાર થી લઈને વિવિધ સંસ્થાઓ, માતબર મિલકત ધરાવનાર સૌને મળ્યા. મૂળ કોઈ ભૂમીનું દાન કરી શકે તો? અથવા વાપરવા આપી શકે એ માટે.. પણ મેળ ન પડે…

2013 થી જમીનની શોધ કરતા પણ કહે છે ને સમય વગર કશું થતું નથી.. બસ એવું જ થયું..

આખરે આવી 2021.. થાકી ગઈ હતી. સ્વપ્ન પૂર્ણ નહીં થાય એવુંયે ક્યાંય થયું..

ત્યાં સમાજ કાર્યોમાં શરૃઆતથી મદદ કરનાર આદરણીય ચંદ્રકાન્તભાઈ ગોગરી – સ્થાપક આરતી ઈન્ડસ્ટ્રીઝ યાદ આવ્યા. 

મારા માટે એ સંકટ સમયની સાંકળ જેવા.. એમને મે પાંચેક વિઘા જમીન લઈ આપવા કહ્યું. ત્યારે એમણે  પુછ્યું શું કરવું છે આ જમીન પર? ને હું બોલતી ગઈ… અમારી વાત પતી ને એમણે કહ્યું, જેટલું કહ્યું છે એ બધુ પાંચ વિઘામાં ન પતે!

મે કહ્યું, મે સ્વપ્ન કહ્યું હવે તમે જેમ કરો તેમ…

બસ પછી તો પાસનરમાં 31 વિધા જમીનમાં વલ્લ વિદ્યા મંદિરના બીજ રોપાય. મે સ્વપ્ન જોયું એમાં ચંદ્રકાન્તભાઈનું સ્વપ્ન પણ ભળ્યું. 

મિત્તલ એવું હટકે સંકુલ કરીયે જેમાં બાળકો તકનીકી શિક્ષણ મેળવે આપણે એમને સરસ કમાતા કરીએ. એ વિદેશ પણ જાય.. ક્યાંય પાછા ન પડે એવા બાળકો તૈયાર કરીએ…

ખુલ્લી આંખે જોયેલું સ્વપ્નને પુર્ણ કરવાનું હવે થશે. 

ગાંધીનગરની નજીક પાનસર મુકામે હજારથી વધુ બાળકો રહી ને ભણી શકે તેવા સંકુલનું નિર્માણ કાર્ય કરવા ભૂમીપૂજનનો કાર્યક્રમ 1 લી મેના રોજ આયોજીત કર્યો. 

આદરણીય ચંદ્રકાન્તભાઈ, તેમના દીકરી હેતલ ને VSSM ના કાર્યોમાં શરૃઆતથી મદદ કરનાર અન્ય સ્વજનો ખાસ ઉપસ્થિત રહ્યા. 

આ જમીન પર પ્રથમ તબક્કામાં દીકરા – દીકરીઓ માટે હોસ્ટેલ બંધાશે. પછી બંધાશે તેમને તાલીમ આપી શકાય તેવા તાલીમી વર્ગો ને બીજુ ઘણુંયે…

આ સંકુલમાં આવનાર બાળકો આર્થિક ઉપાર્જન તો કરશે પણ સાથે સાથે આ દેશના જવાબદાર નાગરિકી બને તેવું અમે ખાસ કરીશું.

આદરણીય અધા (લીલાધર ગડા- પ્રમુખ VSSM) શરૃઆતથી આ કાર્યમાં મારા સાથીદાર, આદરણીય લાલ રાંભિયા(લાલ અંકલ) – વલ્લ વિદ્યામંદિરના સ્વપ્નને સાકાર કરવા ચંદ્રકાન્તભાઈ સુધી વાત પહોંચાડનાર કડી તમારા બેઉની હું ઋણી છું.તમારા થકી ચંદ્રકાન્તભાઈ મને મળ્યા..

તકવંચિત બાળકોને ભણાવવા માટે સેવેલા મનોરથ કુદરત પુર્ણ કરાવે તેવી અભ્યર્થના.. ને વધુ લોકો આ કાર્યમાં સહયોગ કરે તેવી પ્રાર્થના…

Mittal Patel with VSSM’s well-wisher Shri Chandrakantbhai
Gogari

Mittal Patel with VSSM’s well-wishers during groundbreaking
ceremony

Mittal Patel and others performs puja at pansar campus

Groundbreaking ceremony at Pansar

Liladhar Gada(VSSM’s president) with Shri Bhagwandas
Panchal

Groundbreaking ceremony at Pansar

Smt. Hetalben Gogari performs puja at pansar

Mittal Patel with Shri Lal Rambhia

VSSM’s well wisher during groundbreaking ceremony

VSSM’s well-wisher performs puja at pansar

Mittal Patel with Shri Chandrakantbhai Gogari

Ongoing Puja at Pansar campus

Mittal Patel’s daughter Kiara with Vimla Thakkar

VSSM’s well-wisher at pansar 

Mittal Patel with VSSM’s well-wisher

Mittal Patel with VSSM’s well-wisher

Kudos to you, Banaskantha…

Mittal Patel meets Hanifbhai for tree plantation

Kudos to you, Banaskantha,

You are growing to be aware and mindful. Yet, I remember the time we had to struggle to make you comprehend the gravity of the looming environmental crisis. We fought with the inhabitants of your soil to make them understand the need and importance of water, to cover the dry ground of Banas with a green cloak.

My team and well-wishing friends often asked me, “don’t you get tired?”

“We are sowing the seeds of change; a day will come when these  efforts will pay off!” I would respond. 

That day has arrived.

The village leadership is sending invites to help them deepen the village lakes. The community that once refused to lift the excavated soil is bringing their tractors to ferry that soil and contribute to the effort.

A positive change is also happening on the tree plantation front. “Ben, you come to our village and plant trees; just let us know the support you need from us,” I often hear from village leadership.

To witness this transformation brings us much joy. 

Recently, I received a call from Hanifbhai from Tharad. “Ben, our graveyard is spread across 8-9 acres. Let us work together to make it green!”

We reached the proposed site. Hanifbhai and his companions offered to clean the area, provide water and contribute Rs. 25,000 to 30,000 to make pits to plant the saplings. We would make arrangements for drip irrigation, plant the trees and appoint a tree caretaker. We were happy to see the preparedness Hanifbhai and his friends portrayed. If you are prepared the way Hanifbhai is and wish to plant trees in your village, do contact VSSM‘s Naran on 9099936035

I am happy that you have now woken up to the cause, and thank you for waking up before I got tired.” I wish to tell Banaskantha.

I am sure we will accomplish the target of planting 5 lac trees in 2022.

ઘણી ખમ્મા બનાસકાંઠા તને….

તુ હવે જાગતલ થઈ રહ્યો છે.. #જળસંચયના અને વૃક્ષો ઉછેરવાના કામો માટે અમે કેવા મથતા.. તારી ધરા પર રહેતા ગામલોકો સાથે રીતસર માથાકૂટો કરતા.. સૌ પાણીના મહત્વને સમજે, બનાસની વેરાન ધરા પર વૃક્ષો ઉછેરે, મા ધરાને લીલુડો શણગાર ચડાવે તે માટે કેટલી માથાકૂટો કરતા… 

ક્યારેક મારા સાથીદારો, અમને મદદ કરનાર કહેતા તમને થાક નથી લાગતો? ને હું કહેતી  આ બધુ તો વાવેતર. એક દિવસ જરૃર ઊગી નકીળશે.. તે બસ હવે એ ઊગવા માંડ્યું…

ગામોમાંથી સામેથી પોતાના ગામના તળાવો ઊંડા કરવા કહેણ આવવા માંડ્યા. ને એક વખત માટી ઉપાડવાની ના પાડનાર લોકો હોંશે હોંશે ટ્રેક્ટર મુકે છે ને પાછો પોતાનાથી થાય તે ફાળો પણ આપે…

આવું જ વૃક્ષ ઉછેરમાં પણ થવા માંડ્યું છે. તમે આવો બેન અમારે શું સહયોગ કરવાનો કહી દો અમે કરીશું પણ તમે વૃક્ષો વાવો…કેવો હરખ થાય આ બધુ સાંભળીને…

હમણાં થરાદથી હનીફભાઈનો ફોન આવ્યો. બેન અમારુ કબ્રસ્તાન લગભગ 8 થી  9 એકરનું એને હરિયાળુ કરીએ. ને અમે પહોંચ્યા કબ્રસ્તાન જોવા. હનીફભાઈ ને એમના સાથીદારોએ પાણીનો બોરવેલ, કબ્રસ્તાનની સફાઈ સાથે 25000 થી 30,000નો ફાળો મૂળ વૃક્ષો ઉછેરવા ખાડા કરવા આપવા કહ્યું…. અમે ડ્રીપ લગાડીશું, વૃક્ષો વાવીશું ને એની સંભાળ માટે માણસ રાખીશું… પણ હનીફભાઈની તૈયારીથી રાજી થવાયું.. તમે પણ હનીફભાઈ જેવી તૈયારી સાથે તમારા ગામમાં વૃક્ષો ઉછેરવા માંગો તો અમારો સંપર્ક ચોક્કસ કરશો. નારણભાઈ રાવળ – 9099936035 પર.. 

હવે #બનાસકાંઠાને કહીશ તુ જાગ્યો… હું બહુ રાજી છું.. હું થાકુ એ પહેલાં તુ જાગ્યો…2022માં પાંચ લાખ વૃક્ષો ઉછેરવાનો લક્ષાંક છે ને લાગે છે પહોંચી વળીશું.. 

બાપ તને ખમ્મા… ને ખમ્મા બનાસવાસીઓને… કે જેમણે જલ અને વૃક્ષમંદિરમાં ભાગીદારી નોંધાવવાનું શરૃ કર્યું.. ઘણી ખમ્મા જાગતલ સૌને… 

#MittalPatel #vssm

Mittal Patel discusses tree plantation with the 
community members

Mittal Patel visits graveyard for tree plantation

Tree Plantation site in Tharad

Dashrath gets a new life, thanks to a concerned and empathetic doctor and VSSM team…

Mittal Patel visits Dashrath’s home during her visit to
banskantha

Dashrath belongs to Banaskantha’s Ucchosan village. Unfortunately, some genetic conditions resulted in their losing eyesight for Dashrath and his elder brother Dahyo just a few months after the birth.

Dashrath’s mother also suffers from poor eyesight. Dahyo gained his vision after receiving treatment, but the same could not be done for Dashrath because of the family’s frail economic condition. 

Dashrath studies in the village school; although he is a 9th grader, he cannot read or write.

Benap’s Valabhai informed us about Dashrath’s condition. Valabhai is a very humble human being; he does not prefer his image or name mentioned anywhere for the noble work. Hence, we have refrained from mentioning his surname, lest someone recognises him. He brought Dashrath to Ahmedabad, and made rounds of the Civil hospital but could not manage to get a date for surgery. Benap is the farthermost village of Gujarat, after which begins India Pakistan border. It is challenging for him to travel frequently from this far.

I discussed Dashrath’s case with a dear friend and ophthalmologist, Dr Shwetambari, who asked us to bring him to the hospital she works. We took Dashrath to the hospital and got a date for his surgery. The surgery was costly, but our US-based well-wishing friend Manishaben volunteered to fund the entire surgery. The collective efforts helped us proceed with the treatment; while one eye was operated upon second will follow soon. Dr Shewtambari also played a crucial role in reducing the overall medical expenses for Dashrath’s treatment.

Dashrath and Dahyo recently lost their father; the brothers are avid musicians. Sangeetaben, TDO of Suigaum, gifted musical instruments to them, but finding work on a regular basis is a challenge. 

Dashrath’s mother runs a kiosk in front of their house; we proposed to help them stock their store well so that the mother can at least earn a decent income. “Help us buy a fridge to stock milk and cold drinks,” requested Dashrath’s mother. It was a genuine request, and Manishaben came forward to fund it.

“Didi, please visit my house whenever you are near my village. I wish to work with you once I am old enough.” Dashrath had told me when he had come to meet us at the office before leaving for home after surgery. And I made it a point to visit him whilst I was in Banaskantha recently.

Dashrath’s kith and kin had gathered at his house,  the atmosphere looked festive, and everyone thanked us.

“Why thank me? Valabhai, Manishaben, and Dr Shewtambari are the actual recipients of their gratitude. We have merely facilitated the process with a prayer that we are given more opportunities to be instrumental in helping others.

દશરથ બનાસકાંઠાના ઊચોસણ ગામનો.. 

પરિવારમાં કાંઈક આનુવંશીક બિમારી તે દશરથને એનો મોટો ભાઈ ડાહ્યો બેય ને જન્મ્યાના થોડાક મહિનાથી આંખે દેખાવાનું બંધ થયું. 

દશરથની માને પણ આંખે ઓછુ દેખાય. ડાહ્યાને હોસ્પીલ લઈ ગયા એનું ઓપરેશન થયું ને એની આંખોની રોશની પાછી આવી. પણ દશરથને બતાવવાનું આર્થિક સ્થિતિ નબળી હોવાના કારણે પરિવાર કરી ન શક્યો. 

વળી પાછુ દશરથને ગામની નિશાળમાં દાખલ કર્યો તે દશરથ હવે નવમા ધોરણમાં આવી ગયો. જો કે વાંચતા લખતા એને નથી આવડતું પણ…

આ દશરથની વિગત અમને બેણપના વાલાભાઈએ કહી.. વાલાભાઈ એકદમ ભગવાનના માણસ. એમનું નામ લખાય એ ગમે નહીં ક્યાંય ફોટોમાં આવવું પણ ન ગમે. એટલે વાલાભાઈની જાતિ નથી લખી નહીં તો સૌ એમને ઓળખી જાય.

દશરથને એ પોતે અમદાવાદ લઈ આવ્યા. બે ચાર વાર સિવીલના ધક્કા પણ ઓપરેશનની તારીખ સેટ ન થાય.. બેણપ એટલે પાકિસ્તાનની બોર્ડર પર ત્યાંથી વારંવાર આવવું મુશ્કેલ પડે. 

આવામાં આંખોના ડોક્ટર ને મારા મિત્ર શ્વેતાંબરી સાથે વાત કરી ને એમણે કહ્યું હું જે હોસ્પીટલમાં કામ કરુ છુ ત્યાં લઈ આવો. બસ દશરથને ત્યાં લઈ આવ્યા. ઓપરેશન માટે તારીખ મળી. ખર્ચો ઘણો થાય એમ હતું. ત્યાં અમારા મનીષાબહેન પંડ્યા અમેરીકામાં રહે. સેવાપારાયણના સંસ્કાર એમના પિતા તરફથી એમને મળેલા તે એમણે કહ્યું હું ઓપરેશન માટે મદદ કરીશ. 

ને દશરથનું એક આંખનું ઓપરેશન થઈ ગયું, બીજીનું હવે થશે. જો કે શ્વેતાબંરીના પ્રયત્નોથી હોસ્પીટલે પણ બહુ ઓછા ખર્ચમાં દશરથનું ઓપરેશન કર્યું. 

દશરથના પપ્પા થોડા મહિના પહેલાં જ ગુજરી ગયા. દશરથ અને ડાહ્યો બંને સરસ સંગીત વગાડે. તે સૂઈગામ ટીડીઓ તરીકે કામ કરતા કાજલબેને સંગીતના સાધનો લઈ આપ્યા. પણ એમાં કામ કાયમી ન મળે. 

દશરથી મા ઘર આગળ નાની દુકાન ચલાવે. અમે આ દુકાનમાં વધારે સામાન ભરાવી આપવા કહ્યું જેથી બેઠા બેઠા એ ધંધો કરી શકે. 

પણ દશરથની માએ કહ્યું સામાન નહીં તમે અમને ફ્રીજ લઈ આપો તો અમે દૂધ અને ઠંડા પીણા રાખી શકીએ..

અમને વાત યોગ્ય લાગી. મનિષાબહેને એમાં પણ મદદ કરી. 

દશરથ ઓપરેશન પછી ઘરે જઈ રહ્યો હતો ત્યારે કહેતો ગયેલો મારા ઘર આવજો દીદી અને મારે તમારી સાથે સંસ્થામાં કામ કરવું છે તે હમણાં બનાસકાંઠા ગઈ ત્યારે એને મળવા ખાસ ગઈ..

દશરથના તમામ સગાવહાલા એના ઘરે આવેલા. ઉત્સવ જેવો માહોલ હતો. સૌએ અમારો આભાર માન્યો…

મને થયું આમાં કોનો આભાર માનવાનો હું તો નિમિત્ત માત્ર. બાકી વાલાભાઈ, મનીષાબહેન, શ્વેતાબંરી આ આભારના સાચા હકદાર..

પણ  ખેર કુદરત આવા કાર્યોમાં નિમિત્ત બનાવે તેવી પ્રાર્થના… 

#MittalPatel #vssm

Mittal Patel with Dashrath’s mother and other family members

Dashrath after his eye surgery done

VSSM helped Dashrath’s mother to buy fridge to stock milk
and cold drinks

VSSM supports dashrath’s eye treatment 

VSSM does take special care to ensure that we get optimum results from such drives…

Mittal Patel visits Balodhan tree plantation site

Our continued tree plantation drive in Banaskantha is gradually catching momentum and making inroads into villages in the interiors.

The community and leadership of Balodhan village had called us for the tree plantation drive in 2021. The village crematorium was selected as the plantation site. More than 2000 trees were planted on the land that was once filled with ganda-baval trees. And a vriksh-mitr had been appointed for three years. In 2 years, the entire site will be beaming with native trees. VSSM does take special care to ensure that we get optimum results from such drives. Still, it would not be possible without the proactive support and participation of the village leadership and community.

The plantation at Balodhan village was supported by respected Shri Maheshbhai Shroff (Novex Polyfilm Pvt. Ltd).

It is important that we take immediate actions to plant as many trees as possible (if not for ourselves, at least for the sake of the coming generations) in each village  and create woodlands of 5 to 10 thousand trees.

વૃલક્ષો ઉછેરવાનું અમારુ અભીયાન બનાસકાંઠામાં હવે ધીમે ધીમે સમજણ પૂર્વક પ્રસરી વિસ્તરી રહ્યું છે..

બલોધણગામના લોકોએ પોતાના ગામના સ્મશાનમાં વૃક્ષો ઉછેરવા અમને 2021માં આમંત્રણ આપ્યું. ગાંડા બાવળથી ભરેલા આ સ્મશાનમાં અમે 2000 થી વધુ વૃક્ષો વાવ્યા ને એના ઉછેર માટે ત્રણ વર્ષ સુધી વૃક્ષમિત્ર રાખ્યા..

બે વર્ષમાં આખુ સ્મશાન સરસ હરિયાળુ થઈ જશે. પણ ગામની ભાગીદારી અને સમજણ સારી એટલે આ કાર્ય થઈ શક્યું..

આ કાર્ય માટે અમને અમારા આદરણીય શ્રી મહેશભાઈ શ્રોફ (નોવેકસ પોલિ ફિલ્મ પ્રા લી.)એ મદદ કરી. 

આ ધરતી લીલીછમ થાય તે આજની તાતી જરૃરિયાત બસ આપણે સૌ વૃક્ષોના મહત્વને સમજીએ ને દરેક ગામમાં ઓછામાં ઓછા પાંચ થી દસ હજારના ગ્રામવન ઊભા કરીએ… આપણી આવનારી પેઢી માટે આ કરવું અત્યંત જરૃરી..

#MittalPatel #vssm

Balodhan tree plantation site

Balodhan tree plantation site

The plantation at Balodhan village was supported by
 respected Shri Maheshbhai Shroff (Novex Polyfilm Pvt. Ltd).