We hope these families soon have a proper roof over their head, that they move to socially and legally acceptable livelihoods…

Mittal Patel visited devipujak families of Dahisrda village

 8 Devipujak families reside in Dahisrda village in Rajkot’s Paddhari in miserable living conditions. The jute and tarpaulin tucked together makeup as their house. VSSM’s Kanubhai and Chayaben visit them often once after they complained of functioning once the sun goes down. We provided them with solar lanterns along with helping them apply for power connection.

“We don’t need a power connection,” they declared when the officials paid a visit to their settlement.

“Why did you refuse?” we asked.

“What if our hands get stuck in the fan?” they opined. The fear of sustaining injury made them refuse electricity connection to their homes. 

“We can have a table-fan, the power connection you’ll bring light to your hut. The light will help in making the evenings safer and productive.” We explained.

“Oh yes, You are right!” Jagabhai realised his mistake of denying electricity connection.

The families are very naïve and gullible. At times they take up the making alcohol. The Sarpanch and revenue officer are eager to settle these families in the village, provide them with the best available location. But the precondition was that they take up legit means of earning a livelihood and give up all the illegal occupations. The community was worried about the future of the children of these families.

Jagabhai requested for some time and assured to give up unlawful occupations. We have also pledged our support to them.

VSSM has helped these families file applications for allotment of residential plots, but they would never turn up to procure the missing documents. Kanubhai and Chayaben also got tired of this negligent behaviour. I have always maintained that it is VSSM’s moral responsibility to support these families. The educated and informed will always find their way,  but these humans need hand-holding to navigate through the nitty-gritties of life, VSSM should be that person to walk them through.  

The Sarpanch and Revenue Officer of this village are  dedicated and enthusiastic. They requested these families to mend their ways and helped them with their proofs of income. The Sarpanch himself handed the documents to them.

Not all villages offer a red-carpet welcome the nomadic communities, but the Panchayat of Dahisarda is an exception we all need to applaud.  

We hope these families soon have a proper roof over their head, that they move to socially and legally acceptable livelihoods.

Kanubhai and Chayaben persevere tirelessly for the betterment of these families. May God give them strength. We couldn’t be prouder to have them with us.

રાજકોટના પડધરીના દહીસરડાગામમાં 8 વેડુ દેવીપૂજક પરિવારો રહે..

સ્થિતિ દયનીય.. કંતાનની આડાશો કરીને રહે.. અમારા કાર્યકર કનુભાઈ ને છાયાબહેન એમની પાસે અવાર નવાર જાય. એક વખતે અંધારામાં ઘણી તકલીફ પડે છે ની ફરિયાદ વસાહતના જગાભાઈએ કરી. સોલાર લાઈટ અમે આપી. સાથે વીજ કનેક્શન માટે અરજી પણ કરી.

વીજ કનેક્શન માટે અધિકારી તપાસમાં ગયા તો અમારે લાઈટ નથી જોઈતું એવું એમણે કહી દીધું, કારણ તપાસ્યું તો ખબર પડી કે અમારા ઝૂંપડામાં પંખો નાખીએ ને ક્યાંક હાથ બાથ આવી જાય તો?

અમે વસાહતમાં ગયા તે વખતે આ બાબતે વાત થઈ અમે કહ્યું, ઝીણી જાળી વાળો ટેબલ પંખો પણ લાવી શકાય ને વળી લાઈટમાં ખાલી પંખો ન હોય. બલ્બ પણ હોય. જેનાથી ઝૂંપડામાં ને બહાર રાતના અજવાળુ રહે..

વાત સાંભળી જગાભાઈ કાન પકડીને એ હાસુ કીધું એવું બોલ્યા. આવા હૃદયના ભોળા વ્યક્તિઓએ વખાના માર્યા ક્યાંક આડા રસ્તા લઈ લીધેલા. દારૃ પણ ગાળવાનું કરી લે.. તે ગામના સરપંચ ને તલાટીએ કહ્યું અમારે આમને ગામમાં સારામાં સારી જગ્યા દેવી છે. પણ આ દારૃને બીજુ બંધ કરે તો. મૂળ તો એમની ચિંતા એમના બાળકો ક્યાંક આ બધુ ન શીખે તેને લઈને હતી.

આખરે જગાભાઈએ કહ્યું એમને વખત આપો અમે બદલાશું. અમે પણ એ માટે જે જોઈએ એ મદદ માટે કહ્યું.

આ પરિવારોને રહેવા પ્લોટ મળે એ માટે કલેક્ટરને અરજી કરેલી પણ ખૂટતાં પુરાવા તેઓ કઢાવવા આવે જ નહીં. કનુભાઈ તો કહે બેન થાકી ગ્યો..

પણ હું હંમેશાં કહુ આ પરિવારોને મદદ કરવી એ આપણો ખરો ધર્મ. સમજે એની પાસે તો સૌ જાય પણ જે નાસમજ છે તેમની પાસે જઈને કાર્ય કરવું એ VSSMનું કામ.

ગામના સરપંચ અને તલાટી બેઉં બહુ ઉત્સાહી એમણે પણ આ પરિવારોને અમારી સાથે કદમ મિલાવવા કહ્યું ને બીજા દિવસે પંચાયતમાં બોલાવીને સૌને આવકના દાખલા સરપંચ શ્રીએ પોતાના હસ્તે આપી દીધા.

વિચરતી જાતિઓના વસવાટ માટે દરેક ગામ લાલ જાજમ પાથરીને તૈયાર નથી હોતું. ત્યારે દહીસરડાના આ પરિવારોને પંચાયત મદદ કરવા ઈચ્છે છે તે સરાહનીય..

બસ આ પરિવારો ઝટ પોતાના ઘરવાળા થાય.. અને સમાજને સ્વીકૃત હોય તેવા કાર્યોમાં લાગી જાય એવું ઈચ્છીએ..

કનુભાઈ અને છાયાબહેનને દાદ દેવી પડે.. થાક્યા વગર લાગ્યા છે.. ઈશ્વર એમને વધુ તાકાત આપે…

The current  living condition of devipujak families

Mittal Patel meets nomadic families

The Sarpanch of the village handed documents to
these nomadic families

VSSM becomes instrumental in reaching to these poorest of poor families …

Valabha and Puni Maa meets Mittal Patel during her visit to settlement

They are Valabha and Puni Maa, but to us, they are Hari’s Ma and Bapa. Both are madly in love with each other. Hari also took great care of them. Valabha had respiratory issues, he required regular medication. Hari worked double to afford Valabha’s medicines.

Hari was a married man with three kids, life was good. VSSM had provided him with an interest-free loan for livelihood restoration. One day all of a sudden hale and hearty Hari fell ill, within two days he passed away.

The responsibility of caring for Valabha and Puni Maa and the three children fell on Hari’s wife. VSSM decided to provide ration for the elderly couple as the burden of feeding five on the lone shoulders of Hari’s wife was a little too harsh. Hence, we decided to provide ration kits for the frail elderly couple.

The life of Valabha and Puni Maa took another turn when parents of their daughter-in-law took her with them with her youngest child. The responsibility of raising the elder two children fell on the old couple. They were required to perform the role and responsibility of parents at an age when the body could hardly support. They had no choice but to perform their duties!! We weren’t aware of this newly developed situation. Recently, Maa-Bapa cave over to meet me when I was in the settlement. They couldn’t talk about their agony but Chayaben and Kanubhai knew about the whole situation. To the VSSM team, these elderly are family.

“The ration does not suffice the needs of all four of us!” Chayaben conveyed on their behalf. Puni Maa begs near the temple, but her concern is always towards the three and five-year-old kids and Valabha who remain at home.

We asked them to not worry about anything now. “We shall take care of all your needs, increase the ration in the kits and once the kids are 6 years old will bring them to our hostel,” I assured.

The couple is unable to avail pension for the elderly as they do not have proof to certify their age.

Hari had wished for a pakka house for his parents, Valabha also has a plot issued in Ramparabeti. We will help construct the house for them with some government assistance and our contribution.

The efforts we have undertaken to bring food to the doorstep of the destitute elderly is extremely important to us. We are grateful to the Trustees of  Estate of Late Bomi Soarbji Bulsara Trust, our dear Maharshibhai and respected Bhanubahen Shah. It is because of such well-wishing donors VSSM becomes instrumental in reaching to these poorest of poor families.

Praying for peace and happiness for all!!

નામ એમનું વાલા ભા ને પુની મા .. પણ અમે તો હરીના બાપા ને મા તરીકે જ બેયને ઓળખીએ.

બેયને એક બીજા માટે જબરો પ્રેમ..

હરી પણ આ બેયને બહુ પ્રેમથી સાચવતો. વાલા ભાને શ્વાસની બિમારી તે દવા નિયમિત જોઈએ. હરી કાળી મજૂરી કરીને પણ વાલા ભાને સાચવે.

પરણ્યો ને ત્રણ બાળકો થયા. સંસાર સુખી હતો. અમે હરીને લોન આપી તે એ સારુ કમાતોય થયો. પણ એક દિવસ અચાનક સાજો નરવો હરી બિમારીમાં પટકાયો ને બે દિવસમાં તો એ આ માયામાંથી મુક્ત થઈ ગયો.

હરીના ગયા પછી વહુ મજૂરી કરીને ત્રણ બાળકોને, પુની માને ને વાલા ભાને સાચવે. વહુ પર આ બેય માવતરની જવાબદારી આવીનો અમને ખ્યાલ આવ્યો એટલે એ થાકે નહીં માટે અમે આ માવતરોને દર મહિને રાશન આપવાનું નક્કી કર્યું.

પણ થોડા સમયમાં વહુના પિયરીયા આવ્યાને નાના બાળક સાથે એને પિયર તેડી ગ્યા ને બે છોકરાં આ ઘરડાં મા – બાપના માથે આવ્યા.

આ ઉંમરે ફરી મા- બાપની જેમ બાળકોને ઉછેરવાનું? વળી શરીર કામ કરી શકે એવું ક્યાં હતું તે આ બધુ થાય… પણ શું કરે?

આ બધી વાતનો અમને ખ્યાલ નહીં. એમની વસાહતમાં ગઈ એ વખતે આ બેય ખાસ મળવા આવ્યા.. પોતે મદદની વાત કહી ન શક્યા.. પણ અમારા કાર્યકર છાયાબહેન અને કનુભાઈને આ બધી ખબર. આ બેય પણ પરિવાર જેવું હેત આમના પર વર્ષાવે..

તે છાયાબહેનને સાથે રાખીને ચાર જણાની વચ્ચે રાશન પહોંચતું નથીની વાત એમણે કરી…મંદિર બહાર ભીખ માંગવાનું પુની મા કરે.. પણ જીવ તો છાપરાંમાં રેઢા મુકેલા ત્રણ ને પાંચ વર્ષના બાળકો ને વાલા ભામાં જ હોય..

અમે ચિંતા ન કરવા કહ્યું રાશન તો વધુ આપીશું. પણ નાની મોટી બીજી ચીજોનું પણ ધ્યાન રાખીશું. બે બાળકો છ વર્ષના થાય એટલે અમારી હોસ્ટેલમાં દાખલ કરીશું..

વૃદ્ધ પેન્શન ઉંમરનું પ્રમાણપત્ર નથી માટે મળતું નથી પણ અમે પ્રયત્ન કરીશું.

હરીની ઈચ્છા પોતાનું પાકુ ઘર થાય એવી હતી. તે સરકાર દ્વારા રામપરાબેટીમાં વાલાભાને રહેવા પ્લોટ ફાળવ્યો છે. અમે એના ઉપર સરકારની મદદને અમારા પણ પૈસા ઉમેરીને ઘર બનાવી આપીશું..

આવા વડીલોના જીવને સાતા આપવાનું કાર્ય અમારે મન ખૂબ અગત્યનું છે..

આ કાર્ય માટે મદદ કરનાર એસ્ટેટ ઓફ લેટ બોમી સોરાબજી બુલસારા ટ્રસ્ટના ટ્રસ્ટીઓ, પ્રિય મહર્ષીભાઈ તેમજ આદરણીય ભાનુબહેન શાહના અમે આભારી છીએ.. આપ જેવા પ્રિયજનોના કારણે અમે આવા કાર્યોમાં નિમિત્ત બની શકીએ છીએ..

ઈશ્વર સૌને સુખ ને સાતા આપે તેવી પ્રાર્થના..

#MittalPatel #VSSM #rationdistribution 

#Humanrights #Housing #livelighood

#oldage #Elderlycare #oldagepeople

#helpinghand #support #ngo #families

#nomadicfamilies #denotifiedfamilies

#Nomadicanddenotifiedtribe #gujarat

We were so happy to read the copy we received that we had to write a letter to the DDO appreciating his response…

 

The response letter to one of our applications received from Jamnagar
DDO cheered us up

It is almost like a habit now, us writing to the concerned government offices on an almost daily basis to follow up on the pending files of various applications made for the nomadic and de-notified families. The responses the government officials give are so incoherent, it is hard to make sense of it even to us. Makes us wonder how poor illiterate applicants might comprehend such responses to their request for a ration card or BPL card, caste certificate or application for plot etc. The responses need to be simple, the applicants should be able to understand the steps taken by the department in response to their application or the instructions they have given to other departments etc while forwarding the files. At times we have requested for a simpler response but in vain. 

Recently, the response one of our applications received from Jamnagar DDO cheered us up. It was a response that carried proper instructions for the administrative team responsible for following it up. We were so happy to read the copy we received that we had to write a letter to the DDO appreciating his response.  

The poor and needy people of our country have minimum wants. They frequent the government offices for trivial matters. I have seen them visiting Sachivalay to complain about the non-issuance of ration card. 

As I always say, that even if I have lakhs of rupees I would feel helpless to help someone obtain a ration card but the person sitting in that government office has the power to do so. The files loaded with papers that arrive at the desks of these officials are connected to the being of those poor individuals. If we had put to ourselves in their place I am sure the resolutions to the matters concerning the poor of this country would not take years to accomplish. 

Sharing the image of the letter I have talked about, the one I have liked so much.  

સરકારી કચેરીઓમાં અમે વિચરતી જાતિઓના મુદ્દે પત્રો લખતા રહીએ અને કચેરીમાંથી રાબેતા મુજબ જવાબ આવતા રહે, જેમાં મોટાભાગે અરજીઓ નીચેની કચેરીઓમાં,

‘આ અરજી પરત્વે નિયમોનુસાર કાર્યવાહી કરી અરજદારને બારોબાર પ્રત્યુત્તર પાઠવવો અથવા અમારી જાણ હેઠળ પ્રત્યુત્તર પાઠવવા’ એ સબબના લખાણ સાથે મોકલવામાં આવતો વધુ જોઈએ…

આવામાં જામનગરના જિલ્લા વિકાસ અધિકારીએ અમારી અરજી પર નીચેના અધિકારી કેવી રીતે કાર્ય કરી શકે તે સંદર્ભે વિગતે માર્ગદર્શન સાથે પત્ર પાઠવે તે જોઈને રાજી થવાયું.. 

અમે DDO સાહેબને આ પત્ર સામે હરખ વ્યકત કરતો પત્ર પણ પાઠવી દીધો..

કેવી નાની નાની બાબતો માટે લોકો સરકારી કચેરીમાં આવતા હોય છે.. 

રેશનકાર્ડ નથી મળતુંની ફરિયાદ લઈને સચિવાલયમાં આવેલા માણસોને મે જોયા છે.. 

હું હંમેશાં કહુ છુ કે, મારી પાસે લાખો રૃપિયા હોય છતાં હું કોઈનું રેશનકાર્ડ નથી કાઢી શકતી પણ સરકારી કચેરીમાં બેઠેલા એ અધિકારી પાસે એની સત્તા છે.. 

એટલે ટેબલ પર આવતી ફાઈલોમાં રહેલા કાગળિયા કોઈ માણસના જીવતર સાથે જોડાયેલા છે.. એ જગ્યાએ આપણી જાતને મુકીને ફાઈલ જોવાનું કરીએ તો કોઈ વંચિતના કામો આમ વર્ષો સુધી ન થાય એવું ન બને…

આ પત્ર મને ખુબ ગમ્યો. એટલે અહીંયા એની નકલ મુકી રહી છું..

#MittalPatel #VSSM

Dedhal village shows awareness towards environment conservation by tree plantation…

Mittal Patel discusses environment conservation with the sarpanch of
dedhal village

My daughter just finished writing her first quarter exams. One of the subjects required her to write on the ‘Importance of trees.’

Trees give us wood, help for clouds and bring rain, they emit oxygen into  the air we breathe, they provide us shade, birds build their nest on them…!

There are countless advantages of having trees around, 9-year-old Kiara comprehended these many.

 All of us comprehend the fact that it is impossible to survive without trees, yet we have been felling trees without giving a second thought. The destruction our actions has caused to the environment is beyond comprehension.

To mitigate the situation in the areas we work, VSSM initiated a rainwater harvesting, water conservation and tree plantation campaign with the support from its well-wishing donors and friends.

The support from O2H firm enabled us to plant  1900 trees in Banaskantha’s Dhedhal village of Deesa block.

Bharatbhai, Sarpanch of Dhedhal village is supportive and fervent towards this campaign.

“This is a very noble endeavour,” the elders had expressed when I was in Dhedhal to monitor the plantation process.

VSSM ensures that the trees are cared and nurtured hence, appointing a Vruksha Mitra is non-negotiable.

The government wastelands that are full of wild babool trees need to be cleared and planted with native trees of our land. This mission needs to be picked up at multiple levels. We all need to do out bit to make our home green again.

The images share the glimpses for the above narrative.

 મારી દીકરીની હમણાં ત્રી માસીક પરીક્ષા ગઈ એમાં એને વૃક્ષની ઉપયોગીતા વિષે લખવાનું હતું….

એણે લખ્યું, વૃક્ષ લાકડું આપે, વરસાદ લાવવામાં મદદ કરે, ઓકિસજન આપે, છાયડાં આપે અને ઘણા બધા પક્ષીઓનું એ ઘર બને…

આમ તો ઉપયોગ આનાથીયે વધુ છે પણ નવ વર્ષની કિઆરા આટલું સમજી…

ઝાડ વગર જીવન શક્ય નથી એ આપણે સૌ જાણીએ..છતાં આડેધડ એને કાપવાનું થઈ રહ્યું છે.. પર્યાવરણ અસમતુલીત થયું છે..

આવામાં વૃક્ષ ઉછેર અને પાણી બચાવની ઝૂંબેશ VSSM સાથે સંક્ળાયેલા સ્નેહીજનો મારફત હાથ ધરી છે.

બનાસકાંઠાના ડીસાના ઢેઢાલમાં અમે 1900 જટેલા ઝાડ કર્યા છે. ઓટુએચ કંપનીએ એમાં સહયોગ કર્યો છે.

ગામના સરપંચ ભરતભાઈ બહુ ઉત્સાહથી આ કાર્યમાં મદદ કરે છે.

ઢેઢાલ ગઈ ત્યારે ગામના વડીલો પણ વૃક્ષો જોવા આવેલા તે એમને પણ મળવાનું થયું.. એમણે કહ્યું, આ બહુ પુણ્યનું કામ..

અમે વૃક્ષો વાવીએ અને તેને ઉછેરવા વૃક્ષમિત્ર રાખીએ જેથી એ ઝાડની બરાબર કાળજી કરે અને ઝાડ સરસ ઉછરે..

ગામે ગામ સરકારી ખરાબામાં જ્યાં બાવળોના જંગલ થયા છે જ્યાં જમીન બંજર પડી છે ત્યાં સઘન વૃક્ષારોપણની જરૃર છે..

લોકો ઝૂંબેશના રૃપમાં આ કાર્ય હાથ ધરે તેવું ઈચ્છીએ…

લખ્યું એ બધુંયે ફોટોમાં…

#MittalPatel #VSSM #Treeplantation

#Savetree #Treeplantationdrive

#Greenvillage #Greenbanaskantha

#Vilageofgujarat #Environment

#Greenintiative #saveenvironment

VSSM planted trees in the dedhal village of banaskantha

VSSM planted trees in the dedhal village of banaskantha

VSSM planted trees in the dedhal village of banaskantha

As we observe De-Notified Day today, hoping the nomadic and de-notified tribes gain freedom in the real sense!!…

Many of you will be surprised to learn that there were numerous communities of our country which did not gain independence on 15th August 1947. The British Raj had listed some tribes of India as ‘notified tribes’ ads they deemed their occupations as  criminal/unlawful. Once the tribe became ‘notified’ they were required to compulsorily notify themselves before the local magistrate or police.  Even the children born in these tribes were deemed born criminals. A person can be termed criminal in life only if he/she takes up unlawful activities but to term someone criminal just because they were born into a particular community is a highly offending act.

The ’ The congregation of nomadic and de-notified tribes we had organised in 2006

VSSM in association with Burhani Development Committee planted 2000 trees at Bohra Cemetry in Shiya village…

VSSM in association with Burhani Development Committee planted 2000 trees
at Bohra Cemetry in Shiya village

VSSM initiated water and environment conservation efforts in Banaskantha. The flow of work has made leaders and communities from other regions demand the same efforts in their areas too. Hopefully, next year we shall commence works in Surendranagar.

Until then,  we continue to devote our time and efforts for a greener and water sufficient Banaskantha.

At times I think will we succeed. Maybe because we aren’t as environmentally friendly as we should be. We should persevere nonetheless.

I believe if the communities even if not planting trees,  becomes aware to at least pledge to nurture the trees that have been planted will bring us much ahead in this race to save our environment.

Recently, VSSM in association with Burhani Development Committee planted 2000 trees at Bohra Cemetry in Shiya village. A Vrikshmitra has been appointed to nurture these trees. The committee also constructed a room  to house the Vrikshmitra

VSSM’s senior team member Naran has been working hard to turn this dream into reality. Our efforts will bear fruits once the trees begin to grow.

There was an old well adjoining the cemetery, the dwindling water levels had also dried up the well. Recently, a minor canal of Sardar Sarovar started flowing from near and the water levels in the region began to rise. Eventually, water began percolating into the well but not as much because the well wasn’t cleaned for decades. The committee ensures it was cleaned and repaired. Eventually, water has begun percolating and filling up the well. The water will be used to irrigate the trees.

Hope other villages too show such commitment to protect the greens around their villages.

બનાસકાંઠામાં અમે પાણી અને પર્યાવરણના કામો આરંભ્યા છે..

હા બીજા જિલ્લાના મિત્રોને ફરિયાદ છે અમારા વિસ્તારમાં કેમ નહીં. આવતા વર્ષથી સુરેન્દ્રનગરમાં પણ આ કાર્યો આરંભવાનો વિચાર છે..

પણ ત્યાં સુધી હરિયાળા બનાસકાંઠાનો સંકલ્પ..

ક્યારેક થાય આ સ્વપ્ન સાકાર થશે? મૂળ આપણે બધા જોઈએ એવા પર્યાવરણ પ્રેમી નથી માટે.. પણ ખેર પ્રયત્ન તો કરવો રહ્યો. જો કે ગામે ગામ લોકો જાગૃત થાય અને વૃક્ષો વાવવાનો નહીં પણ ઉછેરવાનો સંકલ્પ કરે તો આ સ્વપ્ન સાકાર કરવું એવુંયે મુશ્કેલ નથી..

તાજેતરમાં શિયાગામના બહોરા કબ્રસ્તાનમાં VSSMએ બુરહાની ડેવલપમેન્ટ કમીટી સાથે રહીને 2000 વૃક્ષો વાવવ્યા..ઉછેર માટે પગારદાર વૃક્ષમિત્ર રાખ્યા.

વૃક્ષમિત્રના રહેવા માટે કમીટીએ એક ઓરડી બનાવી આપી..

VSSM ના સંનિષ્ઠ કાર્યકર નારણની સખત મહેનત આ કાર્યમાં દેખાઈ રહી છે.. બસ વૃક્ષો ઉછરી જાય તો એની ભાગમભાગી સાર્થક..

કબ્રસ્તાનમાં આવેલો કૂવો વર્ષોથી ખાલી પડેલો.. મૂળ તો પાણીના તળ નીચા ગયા માટે પણ થોડા સમય પહેલાં નર્મદાની માઈનોર કેનાલ ત્યાંથી પસાર થઈ અને પાણીના તળ કેનાલ સતત વહેવાના કારણે ઉપર આવ્યા એટલે કૂવામાં પણ પાણી ઝમ્યુ. પણ કૂવો સાફ નહોતો.. એટલે જોઈએ એવો ભરાતો નહોતો. કમીટીએ કૂવો બરાબર સાફ કરી મરમ્મત કરાવી જેથી પાણી બરાબર ઝમીને ભરાઈ શકે.. અને સફાઈ પછી કૂવો બરાબર ભરાયો.. આ પાણીનો ઉપયોગ પણ વૃક્ષોને પાણી આપવા માટે થશે..

શિયાગામની જેમ પર્યાવરણ જતન માટે અન્ય ગામો પણ કટીબદ્ધ થાય તેવી આશા વ્યક્ત કરીએ..

Tree Plantation site
Tree Plantation site

Tree Plantation site
Water began percolating into the well but not as much because the well wasn’t cleaned for decades.


A decent roof over the head!!

175 nomadic families were provided tarpaulins by Yuva Unstoppable

Isn’t it a dream every individual weaves??

However, it remains an elusive dream for many.

During monsoons, the living conditions of homeless turn bad to worst. As most of these families have open to air kitchens, the constant pouring of rains and leaking roofs  makes it difficult to cook a decent meal. The wood turns wet, the tarpaulin roof leaks from multiple places, a large tin pan is layered with bricks and some wet wood placed into it to cook what we might call a one-pot meal (so at least the children have something to eat).The value of a roof over the head can be comprehended only when one empathises with the plight of the homeless.

We have been appealing the government for allotment of residential plots to thousands of such nomadic families. Our Prime Minister has dreamt of providing a house to every homeless of our country by 2022. It is important that the administrative wing owns up and joins with full might to make this dream a realisation.

Until that happens this roof had to be repaired.

Pavanbhai, the ever enthusiastic volunteer from Yuva Unstoppable called up to inquire if any of our families needed tents. We shared the details of such families of which 175 were provided tarpaulins.

Our gratitude to Yuva Unstoppable and well-wishers associated with Yuva Unstoppable.

The families are relieved for now…

છત…

દરેક વ્યક્તિ પોતાના માથે પાકી છતનું સમણું સેવે

પણ આ દેશમાં એવા કેટલાય કમભાગી માણસો છે જેમને આવી છત નસીબ નથી..

ચોમાસામાં ઘરવિહોણા લોકોની હાલત અત્યંત દયનીય હોય છે. રાંધવા લાકડાંય ન મળે. વળી ઘણી વખત તો છાપરાંમાથી પાણી ચાલ્યું જતું હોય એવા વખતે ખાટલાં પર તબકડાંમાં ત્રણ ઈંટોનો ચુલો બનાવી ભીના લાકડાંથી માંડ માંડ ચુલો ચેતવવા કોશીશ કરી આપણે જેને વન પોટ લંચ કહીએ એવું રાંધવા કોશીશ કરે જેથી બાળકો ભૂખ્યા ન રહે..

ઘરનું સુખ શું હોય એ આવા પરિવારોની સ્થિતિ જોઈએ ત્યારે સમજાય..

અમે તો આવા હજારો પરિવારોને રહેવા પોતાની જગ્યા મળે તે માટે સરકારમાં રજૂઆત કરી છે. આપણા વડાપ્રધાન શ્રીએ આવા તકવંચિતોને 2022 સુધીમાં સૌને પોતાનું ઘર મળે તે માટેનું સ્વપ્ન સેવ્યું છે.. આ સ્વપ્ન પૂર્ણ કરવા રાજકીય ઈચ્છાની સાથે વહીવટીપાંખની ઈચ્છા ભળે – અધિકારીગણ સક્રિય થાય તે જરૃરી..

ખેર ત્યાં સુધી તો આ તંબુડાંની મરમ્મત કરવી રહી.

યુવા અનસ્ટોપેબલના ઉત્સાહી કાર્યકર પવનભાઈનો ફોન આવ્યો, આપણા પરિવારોને તંબુની જરૃર છે જો હોય તો વિગતો આપો. અમે ઘણા પરિવારોની વિગતો આપી જેમાંથી 175 પરિવારોને યુવાએ તારપોલીન આપી..

થેક્યુ યુવા અને યુુવા સાથે સંક્ળાયેલા સૌ સ્નેહીજનોને..

માથે છત મળ્યાનો આ પરિવારો રાજીપો વ્યક્ત કરે છે..

175 nomadic families were provided tarpaulins by Yuva Unstoppable
175 nomadic families were provided tarpaulins by Yuva Unstoppable
175 nomadic families were provided tarpaulins by Yuva Unstoppable
175 nomadic families were provided tarpaulins by Yuva Unstoppable
175 nomadic families were provided tarpaulins by Yuva Unstoppable

Bhadvana village have given a red carpet welcome to the Dafer community…

 The district Collector of Surendranagar Shri K Rajesh is functioning on a campaign mode to allocate residential plots to the families belonging to  A leading magazine ‘Abhiyan’ talks about the change a willing Officer and administration 
can herald…

A leading magazine ‘Abhiyan’ talks about the change a willing Officer and
administration can herald

A leading magazine ‘Abhiyan’ talks about the change a willing Officer and 
administration can herald…

Savita Ma gets food with the help of VSSM…

VSSM provides ration kits to elderly woman 

Savita Ma has been living on her own for years, selling trades plastic ware for old clothes and sells those clothes to poor. It was an occupation that enabled her to earn a dignified living. Savita Ma’s son has tuberculosis and stays in a separate house, with his wife takes care of his needs. Living on the banks of a river in Amreli’s Bagasara Savita Ma has never felt the need to ask for support or help as the earning was enough to sustain this lone soul, however, as age catches up her ability to step out and earn has diminished drastically. Age has made her dependent on others for meals.

VSSM provides ration kits to elderly woman

VSSM decided to launch an initiative to support such dependent elderly and destitute individuals in the regions it has been working. The initiative includes providing ration kits to these people. Rameshbhai takes care of 11 such individuals in Bagasara, his compassion and sensitivity reflects in the care he provides to the people under his watch.

For the elderly, surviving with not support is an extremely traumatic experience. Thanks to your help in terms of donations, we have this opportunity of providing support to 80 elderly like Savita Ma.  Grateful for your generosity and faith in us!!
VSSM provides ration kits to elderly individuals

સવિતા માએ વર્ષો સુધી જુના કપડાં ખરીદી ગરીબ માણસોની વચમાં વેચવાનું કર્યું. દીકરો ટીબીનો દર્દી, સવિતા માથી એ જુદો રહે અને તેની પત્ની એની જવાબદારી નિભાવે.

સવિતા મા બગસરામાં નદી કિનારે છાપરાંમાં રહે અને પોતાનો ગુજારો કરે. હાથ પગ ચાલ્યા ત્યાં સુધી એમણે કોઈ સામે હાથ લાંબો ન કર્યો પણ હવે સ્થિતિ બદલાઈ. હવે એમનાથી કામ થતું નથી.
આવા સવિતા મા ને આજુ બાજુ રહેતા માણસો ખાવા આપી જાય તો ખાય એવી સ્થિતિ હતી.
VSSM એવા નિરાધાર વ્યક્તિઓ કે જેમને ખાવાની તકલીફ છે તેમને દર મહિને રાશન આપવાનું કરે.
VSSM provides ration kits to elderly individuals

બગસરામાં રહેતા સવિતા મા જેવા જ બીજા 11 માવતરોને સાચવવાનું અમાર કાર્યકર રમેશભાઈ દ્વારા થાય.

રમેશભાઈ પોતે લાગણીવાળો એટલે આ માવતરોની પૂરી કાળજી રાખે..

પણ ઘડપણ લાઠી વગર ખરેખર કપરુ.. અમે આવા માવતરની લાઠી બનવાનું અમારા પ્રિયજનોની મદદથી કરી રહ્યા છીએ. 80 માવતરોની લાઠી બન્યા છીએ એનો આનંદ.. આમ તો અમે નિમિત્ત માત્ર….
#Mittalpatel #vssm #Mavjatprogram #Foodsecurity
#Rationdistribution #marginalizedcommunity
#Nomadiccommunity #Denotifiedcommunity
#Humanright #Equality #livewithdignity
#વિચરતા #વિંમુકત #માવજતકાર્યક્રમ #માવતર