The lake VSSM helped deepen and filled up to the brim..

Mittal Patel visits the water-filled  Vadu lake 

“When it rains well, we head over to the banks of the lake in our village. Seeing the water-filled lake brings us a deep sense of relief!”

The residents of Sabarkantha’s Kanai village shared their sentiments.

Mahendi Ali, Habib Ali, Valikaka, and others are very aware of water-related issues in their village. The entire village is committed to the well-being of the lake, which is a rarity. With the help of respected Shri Krishnakant Mehta and Indira Mehta, we were instrumental in deepening the Vadu lake of this village.

In Kanai, one hits the stone layer 125 to 150 feet under the ground. But if the aquifers up to 150 feet get recharged, it would enable farmers to take two crops in a year. Water is also required for cattle rearing. The village well and borewell are the two primary sources of water. But these two will have water only if the lakes are filled with water.

We deepened one lake, but the village had made efforts to deepen its five lakes and link them too. The community has used its inherent wisdom to make use of available resources to conserve water efficiently.

I wonder why this village has not received media attention yet. Well, we have made a documentary on the water conservation efforts in Kanai village. It will be ready to air within ten days. The documentary highlights some fantastic work done by a very aware village community.

The lake VSSM  helped deepen and filled up to the brim; as a result, the 200 feet deep borewell has recharged. In fact, the water flows back from the borewell.

The filled-up lake is a sight to behold, and so is the well with water filled up to an arm’s length.

This year we have dredged three lakes in Sabarkantha and 40 lakes in Banaskantha. Next year we plan to deepen equal numbers in both these districts. I am sure the almighty will help us accomplish our goal

 “વરસાદ સરસ વરસે કે અમે અમારા ગામના તળાવે પહોંચી જઈએ. તળાવ ભરાયેલા જોઈને અમારા જીવને નિરાંત થાય…”આ વાત કરી સાબરકાંઠાના હીંમતનગરના કનાઈગામના લોકોએ.મહેંદીઅલી, હબીબઅલી, વલીકાકા વગેરે જેવા નાગરિકો પાણીને લઈને સખત જાગૃત. આમ તો તળાવની જબરજસ્ત ભૂખ હોય એવું આ ગામ. બહુ ઓછા ગામો પાણીને લઈને આવા જાગૃત હોય. અમે આ ગામનું વડુ તળાવ ઊંડુ કરવાનુ અમારા આદરણીય ક્રિષ્ણકાંત મહેતા અને ઈન્દિરા મહેતાની મદદથી કર્યું.

ગામના ભૂગર્ભમાં 125 થી 150 ફૂટે કાળો પથ્થર આવી જાય. આમ જમીનમાં 150 ફૂટ સુધીના સ્તર પાણીથી ભરેલા હોય તો ગામલોકો ખેતીમાં બે પાક લઈ શકે. વળી પશુપાલન માટે પાણી મળી રહે. ગામમાં કૂવા અને બોરવેલ ખેતી અને પશુપાલનનો મુખ્ય આધાર. વળી આ કુવા અને બોરવેલ ગામના તળાવો જો સરસ ભરાયેલા રહે તો જ પાણીવાળા રહે. 

અમે તળાવ ગાળ્યું. પણ ગામે સ્વયંમ ભૂ પણ પ્રયત્નો કરીને ગામના પાંચ તળાવો ઊંડા કર્યા વળી પાછા એ બધા લીંક કર્યા. પોતાની સૂઝબૂઝથી પાણીને લઈને આ ગામે ઉત્તમ કાર્ય કર્યું છે.મીડિયાના ધ્યાને આ ગામની વાત કેમ નથી આવી સવાલ છે, ખેર અમે એક આખી ડોક્યુમેન્ટ્રી કનાઈના જળસંચયના કાર્યોને લઈને બનાવી રહ્યા છીએ. દસેક દિવસમાં એ બધુ તમારી સામે મુકીશ. આ ડોક્યુમેન્ટ્રીમાં અદભૂત વાતો કરી છે.. કોઈ ગામ પાણી માટે આવું જાગૃત હોય એ જ મને તો નવાઈ લાગે છે.

અમે તળાવ ગાળ્યું ને એ સરસ ભરાયું. એના લીધે ગામના બોરવેલ જે 200 ફૂટ ઊંડા છે તે રીચાર્જ થયા. એક બોરવેલમાંથી તો પાણી બેક મારે. એટલે કે સ્વંયમભૂ બહાર નીકળે. આમ આખો બોરવેલ રીચાર્જ થઈ ગયો… 

મજાનું ગામ…અમે જે તળાવ ખોદ્યું એ ભરાયું એ તમે પણ જુઓ.. ને કુવા પણ હાથેથી પાણી લઈ શકાય એટલી હદે રીચાર્જ થયા. વધારે વાત ડોક્યુમેન્ટ્રીમાં કરીશું. 

આ વર્ષે સાબરકાંઠામાં ત્રણ તળાવ ગાળ્યા. બનાસકાંઠામાં 40 તળાવો ઊંડા કર્યા. આવતા વર્ષે સાબરકાંઠામાં પણ બનાસકાંઠામાં કરીએ એટલા તળાવ કરવાનો લક્ષાંત છે.. બસ ઈશ્વર આ મનોરથ પૂર્ણ કરાવે…

#MittalPatel #vssm #watermanagement

Mittal Patel with the residents of Kanai village visits
Vadu lake 

Residents of Kanai village sharing their sentiments with
Mittal Patel

Underground water levels increased in Sandiya village as VSSM dugs a village lake which received water…

Mittal Patel discusses Water Management with the 
community members and other villagers

North Gujarat is a rain deficit and water-starved region. As a result, farmers have been sinking borewells to draw groundwater, and over-exploitation of the groundwater reserves has depleted the water tables to an all-time low. Yet, we have never cared about recharging the borewells nor maintained our common water sources. And the underground water levels keep depleting each year.

Recently, I was in Banaskantha to monitor the  post-rains water levels in the lakes we had deepened. Many lakes have filled up. The community members who understand the gravity of the water situation said, “Ben, we cannot say this publicly, but this region needs frequent floods. The 2015 and 2017 floods considerably recharged the groundwater levels of our region. The Banas river remained full to its banks for a week. The regions around it experienced a rise in their groundwater tables. Even the regions in the stormwater path had shown an increase in water levels.”

“But there were losses worth crores during the floods,” I responded, a little surprised at the statement.

“Wouldn’t that loss happen even when we will run out of water? We will have to migrate to cities. Isn’t it better if the water tables rise least in some way?”

We should not be hoping for floods but at least make efficient management to capture every drop of rain.

The Sujalam Sufalam‘s kuccha canal from Kadana to Banaskantha is almost 330 kilometers long. If provisions are made to keep it full during the four months of monsoon, it would considerably impact the groundwater levels. Many of the regions through which the canal passes do not have the passage of the Sardar Sarovar Canal.

And not just the canal, even the lakes that are linked with Narmada (Sardar Sarovar) Canal should be filled up with Narmada waters during monsoons. It will help increase the groundwater level.

Well, we have constantly been writing to the government about all the required measures; hopefully, that change will happen sooner than later. But, until then, let us do all that is within our powers. 

Our ongoing campaign of deepening the lakes in Banaskanth is progressing steadily. This year we deepened lakes in 40 villages, of which Deesa‘s Sandiya village is one. The image of the lake shared here shows its puddle-like form. We deepened it this year; fortunately, the rains have been good so far, filling up the lake and allowing the water to seep underground, which has been our intent.

Shri Piyushbhai Kothari of Jewelex Foundation has supported the deepening of this lake. Jewelex Foundation has supported the deepening of 9 lakes this year. Piyushbhai, we are grateful for your continued support; it allows our work to progress swiftly. Thank you once again.

ઉત્તર ગુજરાતમાં ભૂગર્ભજળ જોખમી સ્થિતિએ પહોંચ્યાના અહેવાલો તમે વખતો વખત વાંચતા હશો.. વળી વરસાદ પણ આ વિસ્તારમાં પ્રણામ ઠીક ઠીક પડે ને જે પડે તેનું બધુ પાણી ભૂગર્ભમાં પાછુ નાખવાનું પ્રમાણમાં ઝાઝુ ન થાય. આમ ભૂગર્ભ જળની સ્થિતિ દિવસે દિવસે બત્તર થતી જાય.

હમણાં બનાસકાંઠા ગઈ મૂળ આ વર્ષે જે વરસાદ થયો ને એના લીધે અમે જે તળાવો ખોદાવ્યા હતા તેમાંના ઘણા ભરાયા હતા તે જોવા માટે. ત્યારે કેટલાક ગામોના પાણીની સ્થિતિ સમજનાર લોકોએ તો કહ્યું, “બેન જાહેરમાં ન બોલાય પણ સાચે આપણા વિસ્તારમાં એક પુર આવે એની જરૃર છે. 2015 અને 2017માં પૂર આવ્યું ત્યારે અમારા તળ ખાસ્સા રીચાર્જ થઈ ગયેલા. બનાસ નદી બે કાંઠે અઠવાડિયું ચાલેલી.. એના લીધેય બનાસ નદી આસપાસના તળ ખાસ્સા ઉપર આવેલા ને જ્યાંથી રેલ ચાલી ત્યાંય ફાયદો થયો..”

ભાઈની વાત સાંભળી નવાઈ લાગી. મે કહ્યું “પણ રેલમાં જાન માલનું કરોડો રૃપિયાનું નુકશાન થાય એનું શું?”

“એ નુકશાની તો પાણી ખતમ થઈ જશે તોય થવાની જ ને? તળ ખાલી થશે પછી શહેરોમાં ના ગમે તોય જવું પડશે એના કરતા તળમાં પાણી આવે એ અગત્યનું..”

પુરની આશા તો ન રાખીયે.. પણ હા પાણીના આયોજનનું ચોક્કસ થઈ શકે. 

સુજલામ સુફલામ કાચી કેનાલ કડાણાથી નીકળી ને બનાસકાંઠા સુધી લગભગ 330 કી.મી. જેટલી. આમાં ચોમાસા દરમ્યાન સતત ચાર મહિના ને એ પછી પણ શક્ય હોય તો પાણી આપવામાં આવે તો પણ ઘણો ફાયદો થાય. આ કેનાલ જે વિસ્તારમાંથી પસાર થાય છે એમાંના ઘણા વિસ્તારોને નર્મદા નહેરનો ફાયદો નથી મળતો..

વળી જે તળાવો નર્મદા કેનાલ કે પાઈપલાઈન સાથે લીંક કર્યા છે તે તળાવો પણ આ સીઝનમાં શક્ય ભરવાનું પણ કરવું જોઈએ એ થાય તોય ઘણો ફાયદો થાય..

ખેર આ બધા માટે અમે સરકારમાં સતત લખ્યા કરીએ એ બધુંયે ધીમે ધીમે થશે.. 

પણ ત્યાં સુધી આપણા હાથમાં છે તે કરીએ..

અમે બનાસકાંઠામાં તળાવો ઊંડા કરીએ. આ વર્ષે 40 તળાવો કર્યા. જેમાંનું ડિસાનું સાંડિયાગામનું તળાવ. જ્યારે આ તળાવ ખોદાતું હતું એ વખતે ત્યાં ગઈ તો એક નાનુ ખાબોચિયું જ જોઈ લો.. તમે પણ ફોટોમાં એ જોઈ શકશો..

અમે ખોદ્યું ને મેઘરાજાએ મહેર કરી એના લીધે એ સરસ ભરાયું.ખોદાયું હતું એટલે પાણી પણ જમીનમં ઝટ ઉતરી રહ્યું છે જે તળાવો ગળાવવાનો અમારો આશય પણ છે..

જ્વેલેક્ષ ઈન્ડિયા પ્રા.લી. આદરણીય શ્રી પિયુશભાઈ કોઠારીએ આ કાર્ય માટે અમને આર્થિક સહયોગ કર્યો અલબત જ્વેલેક્ષની મદદથી અમે આ વર્ષે (2022) બનાસકાંઠામાં 9 તળાવો ગળાવ્યા.. પિષયુભાઈ થેક્યુ તમે સતત મદદ કરો છો માટે આ પ્રકારના કાર્યો અમે વેગથી કરી શકીએ છીએ..


Deesa’s Sandiya lake digging in process

Sandiya Lake is filled with rainwater

Mittal Patel visits Sandiya Lake to monitor post water levels

Thank you, Bachanni Saheb, Dave Saheb, and the entire administration of Kheda…

Mittal Patel meets Pasi Ma in her Shanty

Since a very long time,  I have written about the probabilities of  accomplishing seemingly unachievable tasks  when the officer in charge is empathetic and willing to take proactive steps.

One such officer is the District Collector of Kheda Shri Bachani.

Whenever I am traveling across Kheda, when a situation requiring government intervention comes to our knowledge, I immediately bring it to the notice of Shri Bachani Saheb, and the issue gets resolved at the earliest!

VSSM shared details of the nomadic families living in Kheda who do not have a ration card, electricity connection to their homes, or a residential plot. Shri Bachani Saheb called a meeting of concerned officials and asked them to act at the earliest and finish these pending tasks.

The District Development Officer Shri Mehul Dave also shares similar sensibilities;  as a result they quickly resolve the issues.

At last, the dust accumulated over the long pending files has finally shaken off due to Bachani Saheb and Dave Saheb’s enthusiasm. While some families have received plots, many now have an electric connection at their hutments.

VSSM also came into contact with destitute elderlies who did not have Antyoday cards, nor did they receive the pension for the elderly. After we drew authorities’ attention to the plight of many such elderly,  Pasi Maa and Ramankaka immediately received a ration card that could help them access rations from the PDS store. We provide them a monthly ration kit, but grains from the ration shop provide a buffer.

Pasi Maa stays in Dabhaan; she does not have a pucca home but aspires to reside in a house of her own before she bids this world a final goodbye. Therefore, we have decided to build her home and requested Bachani Saheb to allot her a plot at the earliest.

7 devipujak families of Matar have been allotted plots, and their homes have received electricity connections. The children are happy at the sight of their homes being lit.

The authorities of Kheda district are geared up to follow instructions given to them. The phrase that the family is a reflection of the head of the family character is accurate in the case of Kheda district.

Thank you, Bachanni Saheb, Dave Saheb, and the entire administration of Kheda. We hope the district administration teams from other districts too seek inspiration from you.

એક અધિકારી ઈચ્છે તો શું કરી શકે એ બાબતે અહીંયા ખુબ લખ્યું છે… 

આજે એવા જ એક અધિકારી એટલે ખેડા જિલ્લાના કલકેટર શ્રી બાચાણી સાહેબની વાત કરવાની છું.

એમના જિલ્લામાં પ્રવાસ કરતી હોવું ને કોઈ એવી બાબત ધ્યાને આવે કે જેમાં સરકાર કશુંક કરી શકે તે બાબતે બાચાણી સાહેબનું ધ્યાન દોરીએ કે એ કામ ફટાફટ થઈ જાય.

ખેડામાં રહેતી વિચરતી જાતિઓ કે જેમની પાસે હજુ વિજળીની સુવિધા નથી જેમને રહેવા પ્લોટ ફળવાયા નથી. જેમની પાસે રેશનકાર્ડ જેવી પ્રાથમીક સુવિધા નથી. આ બધાની વિગત અમે સાહેબને આપી ને એમણે પોતાની અધ્યક્ષા હેઠળ તમામ લાગતા વળગતા અધિકારીઓ સાથે બેઠક કરી સૌને આ કાર્ય સત્વરે પૂર્ણ કરવા સૂચના આપી. 

એમને સાથ આપ્યો ડીડીઓ શ્રી મહુલ દવે સાહેબે.. એ પણ અમારા કામોમાં ખુબ લાગણી રાખે..

ઘણા પરિવારોની અરજીઓ જે વર્ષોથી પડતર હતી તે અરજીઓ પરની ધૂળ બાચાણી અને દવે સાહેબની લાગણીથી ખંખરાઈ. કટેલાકને પ્લોટ ફળવાઈ ગયા તો ઘણાના ઘરે વિજળી પણ આવી. 

અમારા ધ્યાને એવા માવતરો આવ્યા કે જેઓ નિરાધાર હતા. જેમની પાસે અંત્યોદય કાર્ડ નહીં. ના વૃદ્ધ પેન્શન એમને મળે.આ અંગે રજૂઆત કરાતા પસીમા અને રમણકાકાને તો તુરત પેન્શન ને અનાજ મળે એવું કાર્ડ પણ મળી ગયું. અમે આ માવતરોને દર મહિને રાશનકીટ આપીયે પણ  પેન્શન ને અનાજની મદદ મળે તો આ માવતરોને ટેકો રહે..

.ખેર પસીમા જેઓ ડભાણમાં રહે. એમની પાસે ઘર નથી એમને પણ સત્વરે પ્લોટ આપવા સાહેબને વિનતી કરી છે. મૂળ અમારે એમને ઘર બાંધી આપવું છે. એમની ઈચ્છા મરતા પહેલાં પોતાના ઘરમાં રહેવાની ને એ પૂરી કરવાનું અમે નક્કી કર્યું છે.

માતરના આંતરોલીમાં 7 દેવીપૂજક પરિવારોને પ્લોટ ફળવાયા સાથે પહેલીવાર એમના ઘરમાં અજવાળુ થયું. કેટલાય બાળકો ઘરમાં વિજળી મળતા રાજી રાજી થયા.

ટૂંકમાં કલેક્ટર શ્રીની લાગણીના લીધે આખુ તંત્ર સરસ મદદ કરી રહ્યું છે.. ખરેખર ઘરનો વડો જેવો હોય તેવું આખુ ઘર હોય એવું ખેડાના વહીવટીતંત્રને જોઈને લાગે છે.

આભાર બાચણી સાહેબ, દવે સાહેબ.. ને સમગ્ર ખેડા જિલ્લાની ટીમ.. તમારી પાસેથી અન્ય જિલ્લાનું વહીવટીતંત્ર શીખે એમ ઈચ્છીએ…

Nomadic families recieved their ration cards after the 
interventions from government officials

The District Collector Shri Bachhani Saheb The District
Development Officer Shri Mehul Dave

Pasi Maa immediately received a ration card
that could help them access rations from the PDS store

Mittal Patel meets nomadic families
of Kheda district

Women are empowered here since ages…

Kangsiya women makes Mittal Patel to wear Bangels

 “Ben, you set up a kiosk to retail fashion accessories. When you are  financially independent you will not require to stretch your hands before your husband.” The women of Kheda’s Sandhana shared this piece of advice with me.

They were 100% correct, and I liked them for their understanding.

Financial independence for women is needed in this time and age. Despite having the required skills, qualifications and understanding many women are unable to step out of their homes because their husbands would not want them to. But, financial independence is for one’s security. In case of an untoward situation, it is financial independence that will allow the women to face the challenges with respect and determination. They would not require to start from scratch. Education and economic independence thus become critical.

“Stretching hands before the husband even for 5 rupees is humiliating at times. If we are earning, we can spend our money wherever we want to…” Bharti tells me.

Women stepping not of the house to make a living might be a recent scenario for many communities, but the kangasiya women have led a financially independent life for generations.

“However our husband would be, we do not go complaining to our parents’, when we have our earnings there is no need to do so. When we are the earning members, do not mind tolerating the  husband!” Gauriben shared a very strong opinion.

While Gauri Ma remarked, “From an early age, we begin to groom our daughters on business skills. As a result, they are better prepared just in case they are faced with any crisis.

The kangasiya women are a truly empowered lot. So ideally,  each woman, whether she is a mother or  mother-in-law should provide space to their daughters and daughters-in law to secure financial independence. It is only then they would be able to face the world with their head held high.

” બેન તમે બોરિયા, બકલ ટૂંકમાં હોઝીયરીના સામાનની એક દુકાન કરી લો.. જાતે કમાતા હશો ને તો તમારે તમારા ઘરવાળા પાહેણ હાથ લાંબો નહીં કરવો પડે.. “

ખેડાના સંધાણામાં રહેતી કાંગસિયા બહેનોએ મને આ શીખ આપી..

મને એમની વાત ખુબ ગમી કારણ એ સો ટકા સાચી હતી..

દરેક સ્ત્રી પગભર થાય એ આજના સમયની જરૃર.  હું ઘણી એવી બહેનોને મળી છું જે ખુબ સરસ ભણી છે આવડત એનામાં ખુબ છે. કામ કરવાની ઈચ્છા છે છતાં ઘરવાળા ના પાડે છે માટે એ ઘર બહાર જઈ નથી શકતી.  કમાવવું- પોતાના પગ પર ઊભા રહેવું કોઈને બતાવવા માટે નહીં પણ ન કરે નારાયણ પણ ઘરમાં કોઈ મુસીબત આવી પડી કે એવા સંજોગો ઊભા થયા કે એને કમાવવું પડે ત્યારે વર્ષો પછી એકડ એકથી શરૃ કરવું ક્યારેક ઘણું મુશ્કેલ બની જતું હોય છે.. એટલે ખાસ થાય ભણીને પગભર થવું..

મને ભારતીબહેને તો કહ્યું.” પાંચ પાંચ રૃપિયા માટે ઘરવાળા હામે હાથ લાંબો કરવો એના કરતા આપણે કમાતા હોઈયે તો એની હાડાબારી નહીં. આપણા પૈસા આપણને ગમે એમ વાપરીએ.. “

આપણા ત્યાં બહેનો છેલ્લા થોડા વર્ષોથી ઘર બહાર નીકળી કમાતી થઈ. પણ વિચરતી જાતિમાંના કાંગસિયા સમાજની બહેનો તો સદીઓથી કમાય છે.. 

ગૌરીબહેન કહે, “બેન અમારો ઘરવાળો ગમે એવો હોય અમે એની ફરિયાદ લઈને પિયર ન જઈએ.. એને અમે નભાઈ લઈએ.. આપણે કમાતા હોઈએ પછી વાંધો શું….”

કેવી ગજબ વાત… 

તો ગૌરી માએ કહ્યું, અમે નાનપણથી દીકરીઓને વેપાર કરતા શીખવીએ જેથી ગમે એવી વિપદા આવે એ પોતાનું કરી લે…

કાંગસિયા બહેનો સ્ત્રી સશક્તિકરણનું સાચુ ઉ.દા. લાગી..

બહેનોએ બહુ ભાવથી મને બંગડી પહેરાવી… આમ તો એમની આમાં માસ્ટરી.. જરાય દર્દ વગર એ બંગડી પહેરાવી શકે..

દરેક સ્ત્રી, દરેક મા અને સાસુ પોતાની દીકરીઓને વહુઓને પગભર થવા મોકળાશ આપે એ ઈચ્છનીય… તાકી એ દુનિયા સામે ખુદ્દારીથી ઊભી રહી શકે…

Mittal Patel with Kangsiya community women

Kangsiya women tells to Mittal Patel that “If we are earning,
we can spend our money wherever we want to..”

VSSM, in partnership with the forest department, plans to plant and raise 8000 trees in Soyla…

Mittal Patel with the villagers visits beautiful lake full
with the rainwater

 An aware village getting a sensible individual as its sarpanch is always a good fortune!

Naranbhai is one such sensible and aware Sarpanch of Deesa’s Soyla village. The village has two lakes, and groundwater levels have depleted at an alarming rate. The farmers have no choice but to continue going deeper until they can no longer drill into the earth. After which, the borewell fails. Getting a new borewell drilled involves enormous expenses, which most farmers cannot afford.

The community is aware that we will need to deepen the lakes to replenish the water we have pulled out of the earth. As soon as they learnt about our water conservation efforts in Banaskantha, they got in touch with us, accepted all the preconditions and immediately got to work.

Jewelex Foundation’s Shri Piyushbhai Kothari, who remains associated with many of our activities, supported the dredging of this lake. As a result, we have this wide and beautiful lake full to the brim as a result of very good monsoon this year. And because the lake was freshly deepened a lot of water seeped into the ground.

VSSM, in partnership with the forest department, plans to plant and raise 8000 trees in Soyla. 4000 of these trees have already been planted. VSSM will make arrangements for drip irrigation and appoint a Vriksh Mitr to care for and nurture these trees. the remaining 4000 trees will be planted within a fortnight.

“We want to win the first prize in raising tree…” Soyla’s Devchandbhai had shared enthusiastically, reflecting the passion of the community.

If we had similar experiences with other villages, the parched earth would soon turn lush green.

જાગૃત ગામને જાગૃત સરપંચ મળવા એ સદનસીબ..

ડિસાનું સોયલા. નારણભાઈ ત્યાંના આવા જ જાગૃત સરપંચ. ગામમાં બે જ તળાવ. તળ દર વર્ષે નીચે જતા જાય. બોરવેલ ડચકા લે એટલે ખેડૂતો કોલમ ઉતારતા જાય અને છેવટે કોલમથી પણ કામ ન થાય ને બોરવેલ ફેઈલ.. 

ફરી નવો બોરવેલ ને એ માટે મસમોટા ખર્ચા. 

ધરતીમાંથી ઉલેચેલું પાણી પાછુ આપવાનું માધ્યમ તળાવો એવું નારણભાઈને ગામના સૌ જાણે. એટલે જ એમને જ્યારે ખ્યાલ આવ્યો કે અમે બનાસકાંઠામાં તળાવો ઊંડા કરીએ એટલે એમણે તુરત અમારો સંપર્ક કર્યો ને માટી ઉપાડવાની અમારી શરત સાથે ત્યાં તળાવ ગળાવવાનું શરૃ કર્યું.

VSSM  સાથે સંકળાયેલા અમારા પ્રિયજન પિયુષભાઈ કોઠારી જવેલેક્ષ ફાઉન્ડેશને અમને આ કાર્ય માટે સહયોગ કર્યો અને સરસ તળાવ ગળાયું.

આ વર્ષે મેઘરાજાએ મહેર કરીને ગામ તળાવ ભરાયું. ગામલોકો રાજી રાજી.. તળાવ ખોદાયેલું હતું આથી ઘણું પાણી જમીનમાં ઝડપથી ઉતર્યું પણ ખરા.

સોયલામાં જ જંગલવિભાગ અને  VSSM ની મદદથી લગભગ આઠેક હજારથી વધારે વૃક્ષો ઉછેરવાનું પણ અમે કરીશું. જેમાંના 4000 વૃક્ષો તો જંગલવિભાગે વાવી પણ દીધા. અમે ત્યાં ડ્રીપ અને વૃક્ષોની સંભાળ રાખનારને માસીક વેતન પણ આપીશું. જેથી વૃક્ષો બરાબર જળવાય. બીજા ચાર હજાર વૃક્ષોનું વાવેતર પણ પંદર દિવસમાં પૂર્ણ થાય તેવું કરીશું.

પણ વૃક્ષો માટે પણ ગામના સૌને ઘણી મમતા. ગામના દેવચંદભાઈએ તો કહ્યું અમારે વૃક્ષ ઉછેરમાં પહેલો નંબર લેવો છે. બસ આ જુસ્સો દરેક ગામમાં ઊભો થાય તો મા ધરા હરિયાળી અને પાણીદાર થઈ જાય એ નક્કી…

Mittal Patel visits Soyla tree plantation site

Mittal Patel meets villagers and plans to plant
 and raise 8000 trees in Soyla.

Mittal Patel visits water mangement site


It was a joy to witness lake fill up to the brim…

Mittal Patel with the Sarpanch and other at Paadan Water
Management Site

The rapidly changing climate and its implications have made the need for ‘Jalmadir-water shrines’ essential and imminent.

If we study the recent weather patterns, we will notice that droughts and floods have increased their occurrence. Yet, by February-March,  water scarcity begins to surface. Why so?

The water conservation efforts we launched under the guidance of Shri Rashminbhai Sanghvi have spread across arid Banaskantha; the experiences we gathered in the process have given us enough understanding of the required water conservation efforts. However, we feel the efforts government and organisations like us are putting in need to increase manifold.

We must catch and save each drop of water; only then will we be able to give back all the water we have pulled out of the ground.

In Banaskantha, we have deepened and dredged 197 lakes so far. This year alone, we repaired 40 lakes. The support we receive from the villages has helped us reach this number.

The Paadan village of Banaskantha’s Sui block is the last village after which we have the international border with Pakistan. The underground water in this region is saline as it sits at the edge of the Great Rann of Kutchh. Therefore, drilling a borewell is not an option for this village. The main occupation of the communities here is cattle rearing, and the village lake is their lifeline.

With the help of Uni Design Group and the support of the village community, we deepened the lake of Paadan village.

The enthusiastic and compassionate Sarpanch of Shri Bharatsinhji sent us an invite to work in their village. As a result, we deepened the lake in the village.

This year the rain gods have blessed Gujarat. The lake filled up to the brim, and we had the opportunity to witness the incredible sight. We should be thankful to nature for blessing us all with good monsoon and Uni Design for supporting the cause.

Looking at the condition of the region, we feel the lake could be widened a little so that it can hold more water because the villagers depend on this lake.

The primary reason of rural-urban migration is the lack of water. If there is enough water, the villagers would not be compelled to migrate to urban regions in search of livelihood. Banaskantha is a drought-prone region. A good monsoon happens once in a few years. If the lakes are big enough, they can hold more water.

I am grateful to Bharatbhai and his family members. They travelled from Vav to applaud our efforts. I always hesitate to receive accolades for our work, but this Paghri you put on my head feels special; it is an honour that comes with responsibility. I believe that if someone puts it on our heads, we should be able to uphold its integrity of it. And I promise to uphold the honour of it! I am also grateful to the universe for giving me the opportunities and strength to work on such noble causes.

જલમંદિરો મહત્તમ બંધાય એ આજના સમયની મુખ્ય જરૃરિયાત..

આમ વૈશ્વિક અવલોકન કરશો તો જણાશે કે, દુષ્કાળની સાથે સાથે અતિવૃષ્ટિનું પ્રમાણ ઘણું વધ્યું છે. છતાં પાણીની મુશ્કેલી ફેબ્રુઆરી, માર્ચ આવતા આવતા આપણને વર્તાવા માંડે છે.

આવું કેમ ?

આદરણીય રશ્મીનભાઈ સંઘવીના માર્ગદર્શનથી શરૃ કરેલું અમારુ જળ વ્યવસ્થાપનનું કાર્ય આજે તો ઘણું વિસ્તર્યુ છે. આ કાર્યો કરતાં કરતાં જ પાણીના આયોજનમાં ક્યાંક આપણે ઊણા હોઈએ એવું લાગે છે. સરકાર અને અમારા જેવી સંસ્થાઓ ઘણો પ્રયત્ન કરે પણ કદાચ એ પ્રયત્નો વધારે સઘન કરવાની વધારે જરૃર જણાય છે. 

વરસતા વરસાદના ટીપે ટીપા ને બચાવી ધરતીના પેટાળમાં ઉતારવાની જરૃર છે…જો આ કરીશું તો જ આપણે ધરતીનું જે દોહન કર્યું છે તે એને પાછુ આપી શકીશું…

બનાસકાંઠામાં અમે 197 તળાવો ઊંડા કર્યા. આ વર્ષે તો 40 તળાવો ઊંડા થયા. ગામોએ ઘણો સહયોગ કર્યો એટલે આ આંકડા સુધી પહોંચી શક્યા. 

બનાસકાંઠાના સુઈગામ તાલુકાનું અને પાકિસ્તાન બોર્ડર પર આવેલા પાડણગામનું #તળાવ અમે ઊંડુ કર્યું. આ વિસ્તારમાં તળમાં ખારા પાણી. બોરવેલ શક્ય નથી. ગામ લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય પશુપાલનનો ત્યારે તળાવ આ ગામની મુખ્ય જીવાદારી.

અમે યુની ડીઝાઈન ગ્રુપ અને ગામલોકોના સહયોથી આ ગામનું તળાવ ઊંડુ કર્યું. 

ગામના #સરપંચ ભરતસિંહજી બહુ ઉત્સાહી..એમણે અમને ગામનું તળાવ ઊંડુ કરવા માટે કહેણ મોકલેલું ને અમે તળાવ ઊંડુ કર્યું.

આ વર્ષે ચોમાસુ ખુબ સારુ બેઠુ. પાડણનું આખુ તળાવ સુંદર ભરાયું. બસ ચાલુ વરસાદે અમે તળાવ જોવા ગયા. આટલું બધુ પાણી જોઈને રાજી તો થવાય જ. મેઘરાજાએ મહેર કરી એ માટે કુદરતની આભારી. યુની ડીઝાઈને મદદ કરી એ માટે પણ આભારી…

આ વિસ્તારની સ્થિતિ જોતા હજુ આ તળાવ વધારે પહોળુ થાય તે જરૃરી. મૂળ ગામલોકો તેના પર નભે છે માટે..

ગામમાં પાણી નહીં હોય તો લોકો સ્થળાંતર કરશે, ગામ છોડશે ને શહેરમાં રહેવા મજબૂર થશે. ત્યારે ગામડાં ભાંગે નહીં તે પણ જોવું રહ્યું. માટે આ તળાવ વધારે પહોળું કરવાનું મન છે.. મૂળ બનાસકાંઠાનો આ સૂકો વિસ્તાર ચોમાસુ બે ત્રણ વર્ષે એક વખત સારુ આવે. જો મોટા તળાવો હોય તો વરસાદી પાણી વધારે સંગ્રહી શકે…

સરપંચ ભરતભાઈ અને તેમના પરિવારજનોનો ઘણો આભાર.. અમે જે સેવાકાર્યો કરીએ તે બિરદાવવા છેક વાવથી આપ સૌ આવ્યા… આમ તો કોઈ સન્માન કરે તે ગમે નહીં પણ તમારી પાઘડી મને ગમી.. પાઘડી એ જવાબદારી છે. ગમે એને ન પહેરાવાય. એમ પણ હું માનુ ને કોઈ પહેરાવે ને આપણે પહેરીએ તો પછી એને શોભાવવી.. હું પાઘડીને શોભાવીશ એ વચન…..

અમારા કાર્યકર નારણભાઈ અને અન્ય ફીલ્ડવર્કરની આમાં ઘણી મહેનત.. એ લોકો જ તળાવોના પસંદગી કરવાનું ને અન્ય કાર્ય કરે. આવા સરસ મજાના મહેનતુ કાર્યકર મળવા એ પણ સદનસીબ..

કુદરતની આભારી છું એણે આવા સતકાર્યો કરવાની તક આપી…

#MittalPatel #vssm

Mittal Patel visits Padaan Lake which was deepened
by VSSM 

Mittal Patel receives accolades from Sarpanch Bharatbhai
and his family members

Mittal Patel visits Padan lake which if filled with rainwater