Once a daily wage earning labourer Babukaka now employs 20 people…

Babubhai Raval meets Mittal Patel at her office

We haven’t known each other well, you did not even examine if we have any addictions!! You responded to the call of a poor. How can we ever forget your assistance to us? I have witnessed the amount of hard you put in for the development and empowerment of the nomadic and de-notified tribes. Almighty is going to be very happy with you. 3 years back during the Patan floods, we lost all our belongings, you loaned us Rs. 10,000 and gave us an understanding of how to do to business. We began making coal. You helped us develop the habit of regular savings. We have saved, bought anklets made with 500 grams silver. Later we also got another loan of Rs. 30,000. Life has been good after that. 

Babubhai Raval brought gold earings worth
Rs 64,000/- from his savings
Babubhai Raval from  Khakhal, Patan is an honest and hardworking human being.  These days he is stationed near Ahmedabad’s Ghuma village where he makes coal from babul wood. Once a daily wage earner,  he now employs around 20 people. He was at our office recently to pay the instalment. “May almighty give you the ability to continue doing what you are, you have the blessings of the poor!” Babubhai said while resting his hand over my head to bless me.
A few days back I received a call from him. “Ben, I will come to pay the last instalment in the next 3-4 days. I got gold earnings worth Rs. 64,000 made, will bring the bill when I come to see you. This is all because of you. I have managed to save Rs. 50,000 which I have kept with me as I need to feed the family as well as the 20 people working here!” Babukaka showed me the invoice which I have shared here. I was delighted to learn about his progress.
 “Kaka, you have made the best use of the loan. Also, save as much as you can. This is all because of your efforts and almighty’s blessings, we have just played the role of enablers.”
Babubhai Raval at his workplace
 “That is true, but look at the wealthy around us. God hasn’t given them the ability to think the way you do!! The nomadic tribes will always be grateful to you. Now that we have money we understand its strength. We too will educate our kids as others do. We are on the move to earn living but my daughter-in-law has stayed back in Khakhal so that my grandchildren can go to school. They too should have a better future!!”
Babubhai Raval makes coal from Babul wood
“This is the only vice I have, nothing else!” Babukaka said while bringing out a bidi from his pocket.
I smiled at his honesty and prayed for his happiness.
The pictures – Kaka when he was at the office and his workplace.
 આપણી એવી કોઈ ઓળખોણ નઈ, અમે વ્યસની સીએ ક નઈ ઈનીયે તમે ચો તપાસ કીધીતી? બસ ભગવોન ભરોસે અમન દુઃખી મોણસ હમજી ન તમે મદદ કીધી. તે અમાર તમારો ગણ કોય દાડો ભુલાય?
આ વિચરતી જાતિન આગળ લાબ્બા તમે બધા ચેટલી મેનત કરોસો મુ સાક્ષી સું ઈનો. ભગવોન તમારુ ખુબ હારુ કરસે. બાચી તઈણ વરહ પેલાં પાટણમાં પુર આયું તાણ પુર હારે બધુયે જતુ રયુ’તુ.
તમે દહ હજાર આલ્યા અન ધંધો કરવાની બુદ્ધી આલી. તે કોલસા પાડવાનો ધંધો શરૃ કીધો. દહ હજારમોંથી પોનસો ગ્રોમ ચોદીના કલ્લા કરાયા અને ઘરમો થોડી બચતેય થઈ. એ પસી બીજી તરીની લોણ મોહનભાઈએ આલી. તે ઈના પસી તો લીલાલેર થઈ જ્યું.
પાટણના ખાખલના બાબુભાઈ રાવળ. સાવ સીધા સાદા માણસ. અમદાવાદના ઘુમાથી આગળ આવેલા ગામોમાં બાવળમાંથી કોલસા પાડવાનું કામ કરે. પહેલાં ટંકનું લાવી ટંકનું ખાતા. આજે વીસ લોકોને પોતે મજૂરી આપે છે. ઓફીસે લોનનો હપ્તો આપવા આવ્યા ત્યારે માથે હાથ મુકીને,
‘આવું કોમ ભગવોન કરાવતા રે, ગરીબોના આશી બોલશે’ એમ કહીને આશિર્વાદ આપ્યા.
થોડા દિવસ પહેલાં એમનો ફોન આવ્યો.
‘બુન તરી હજારની લોનનો સેલ્લો હપ્તો બાકી સે તે ચાર દાડા કેડે આલી જઈશ. પણ મે ફોન હાઈઠ ન ચાર ચોસઠ હજારની હોનાની બુટ્ટી કરાઈ એ કેવા કર્યો સે. હપ્તો નોખવા આવું તાણ બીલ લેતો આઈશ. આ બધુ તમારા પરતાપે થ્યું. ચાલી પચા હજારની બચતેય થઈ સે. પણ એ હાથવગા રાખવા પડ. વીસ મોણસન ખવારવું અન મારા કટંબનુંયે પુરુ કરવાનું એટલ થોડા હાથમોં રાખવા પડ્’
બાબુકાકા આજે લોનનો હપ્તો આપવા આવ્યા તે બીલ લઈને આવ્યા જે ફોટોમાં મુક્યું છે.
પણ કાકાની વાત સાંભળીને રાજી થઈ જવાયું. મે કહ્યું, ‘કાકા તમે લોનનો બરાબર ઉપયોગ કર્યો. બચત કરજો અને આ બધુ ભગવાનની કૃપાથી થાય છે અમે તો નિમિત્ત છીએ’
એ હાચુ પણ પણ દુનિયામોં ચેવા ચેવા પૈસા વાળા પડ્યા સ, ભગવોને એ બધાય ન ચો આવી બુદ્ધી આલી?વિચરતી જાતિઓ તમારો ઓભાર મોન.. અન બુન પૈસા આયા તો બુદ્ધી આઈ. જગત આખુ સોકરાંઓન ભણાવ તે અમેય ભણાબ્બાનું ચાલુ કીધુ. ધંધા હાટે અમે ફરીએ પણ સોકરાંની વહુ ખાખલમાં રે અને મારા સોકરાંના સોકરાંઓન ભણાવ. ઈમનું જીવન તો સુધરઅ…
બાબુકાકા ઓફીસમાંથી બહાર નીકળ્યા અને બીડી કાઢી એમણે કહ્યુું, ‘આ એક જ વ્યસન નહી મેલાતું બાકી આડી અવળી બીજી કોઈ લત નહી….’
એમની નિખાલશ વાત સાંભળી અમે સૌ હસ્યા..
કાકા ખુબ સુખી થાય તેવી ભાવના…
કાકા ઓફીસ આવ્યા તે વેળા તેમની સાથે લીધેલો ફોટો. તેમજ તેમના કામના સ્થળના ફોટો..
#vssm #livelihood #loan #empowerment #nomadic #denotified #help #motivation #success #entrepreneur #business #successstory #happiness #harwork #ngo #mittalpatel #struggle #interestfreeloan #ntdnt #NtdntGujarat #ntdntindia #4change #nonprofit #microfinance #humanrights #sustainabledevelopment #socialimpact #વિચરતા #વિમુક્ત #સ્વાવલંબન #રોજગારી #બીઝનેસ #મિત્તલપટેલ

VSSM’s support helps Babubhai Raval start his own venture…

Babubhai Raval

We used to run our household expenses with great difficulty. The loan you had given made me prosper. I could start the business of making coal. Ben, if I don’t pay the loans I was given, then my I will lose my credit.”

Babubhai Laxmanbhai Raval, 55, lives in Khakhal village of Harij Taluka of Patan district. When he came to office, he started pleading when he came to office, “Ben, I am sorry, I could not repay my instalment regularly. I have got money of three instalments with me right now. I want to donate something to the organization as well. I am not dishonest but I could not but I could not sell during the monsoon so I missed an instalment. When we go to make coal, we, I and my son have to go away from our wives and children. My son has three children. My daughter-in-law has to stay home in order to make by grandchildren study. I or my son supply the grocery and money home every 15 days. Before getting the loan, we were agricultural laborers and cultivate the rented land. I got the loan from the organization of Rs.10,000/- and I started the business of making coal. I repaid the loan, repaired my house and made my daughter the silver bracelets of 500 grams. After getting the loan of Rs. 30,000/-, I could work peacefully. Right now in order to work, we came to Ahmedabad. We are clearing the plot owned by Nirma Company in Bhadaj. Earlier, my son and I used to work but now I hire other people to work too. Now we are ten people. We make sure that while clearing, we only remove Gando Bawal and not any other trees such as Neem or anything. We don’t take the labour charges from the land owner. Only, amount we earn by making coal is what we earn. We use JCB machine which cost Rs. 600/- per hour. If we run the JCB for 10 hours, the expense will be Rs. 6000/-. Deducting all this, still I can earn Rs. 6000/- to 7000/-. I could not make my children study due to lack of money but whatever it takes, I will make my grandchildren study. If they will study, they will lead a good life.” 
“Ben, we have a ritual to give ornaments to the daughter in her wedding as trousseau. Next year my daughter will 18. I wish to give her at least money to her in her wedding. Thus, I have decided to put some 20-50 rupees every day in the galla and I want to deposit that money in the bank.”
When I met Babubhai I realized that although he is not educated, he is wise. We salute his understanding towards the importance of education, wisdom to save money and courage to expand his business. We must honour his spirit and honesty at the age of 55. We wish him to continue on this path ethically and keep giving employment to people…    
“ બેન, મજૂરી કરતા તો માંડ માંડ ઘરનું પૂરૂ થતું હતું. તમારી મળેલી લોન મને બહુ ફળી, આજે મારો પોતાનો કોલસા પાડવાનો ધંધો થઇ ગયો. બેન, લીધેલ લોનનો હપ્તો નિયમિત ના ભરીએ તો આપણી ક્રેડીટ બગડે ”
પાટણ જીલ્લાનું હારીજ તાલુકાનું ખાખલ ગામ. પંચાવન વર્ષની ઉંમરના બાબુભાઈ લક્ષ્મણભાઈ રાવળ. અમદાવાદ ઓફીસ આવતાની સાથે બે હાથ જોડી કહેવા લાગ્યા,
Babubhai Raval started the buisness of making coal
with the help of VSSM

બેન, માફ કરજો મારાથી હપ્તા આપવામાં ચૂક થઇ ગઈ. આજે ત્રણ હપ્તા જોડે લઈને આવ્યો છું અને સાથે સાથે મારે સંસ્થાને ધર્માદો પણ આપવો છે. મારા મનમાં ખોટ નથી બેન, પણ ચોમાસામાં ધંધો ના થયો અને હપ્તા આપવાનું ચુકાઈ ગયું. કોલસા પાડવા જઈએ એટલે હું, દીકરો અને એની મા ઘરથી છેટા જતા રહીએ. દીકરાને પણ ત્રણ છોરા છે. એમનું ભણતર ના બગડે એટલે દીકરાની વહું ગામમાં જ રહે. પંદર – પંદર દિવસે હું કે મારો દીકરો જઈ કરિયાણું અને થોડા ઘણા પૈસા આપતા આવીએ. લોન નહોતી મળી એ પહેલા તો ખેતરે મજૂરી કરવા જતો અને ભાગે જમીન રાખતો. સંસ્થામાંથી રૂપિયા ૧૦,૦૦૦ની લોન મળી તો કોલસા પાડવાનો ધંધો શરૂ કર્યો. લોનેય પૂરી કરી, ગામનું ઘર સમુ (સરખું) કરાવ્યું અને મારી દિકરી માટે ૫૦૦ ગ્રામના ચાંદીના કડલા પણ કરાવ્યા. રૂપિયા ૩૦,૦૦૦ની બીજી લોન મળતા આજે આરામથી હું ધંધો કરી શકુ છું. હાલ તો પેટ માટે મજૂરી કરવા અમદાવાદમાં આવ્યા. ભાડજ ગામમાં નિરમા કંપનીનો એક પ્લોટ સાફ કરવા માટે લીધો છે. પહેલા હું અને મારો દીકરો જ મળીને કામ કરતા આજે હું બીજા લોકોને કામ આપતો થઇ ગયો. આજે અમે દસ જણા છીએ. પ્લોટ સાફ કરવાનું રાખીએ તેમાં પણ ગાંડા બાવળ જ કાઢવાના, લીમડો કે બીજા ઝાડ ના કાપીએ. પ્લોટ આપનાર પાસેથી કોઈ મજૂરી નહીં લેવાની, ફક્ત બાવળમાંથી લાકડું બનાવી જે વેચાણ થાય એ જ અમારું વેતન. બાવળ કાઢવા જેસીબી લાવીએ તો એના કલાકના રૂપિયા ૬૦૦/- આપવા પડે. જો દસ કલાક જેસીબી ચાલે તો સીધા રૂપિયા ૬,૦૦૦/- થઇ જાય. પરંતુ બધો ખર્ચ અને ઘર ખર્ચ કાઢતા મહીને આરામથી રૂપિયા ૬,૦૦૦/-થી ૭,૦૦૦/- મળી જાય. પૈસાના અભાવે હું મારા દીકરાને ભણાવી ના શક્યો. તેથી ગમે તે મહેનત કરવી પડે મારે દીકરાના બાળકોને ભણાવવા જ છે. એ ભણશે તો એમનું જીવન સુધરશે.”

“ બેન, અમારા સમાજમાં દીકરીના લગ્નમાં દાગીના આપવાનો રિવાજ છે. મારી દીકરી આવતા વર્ષે ૧૮ વરસની થઇ જશે. એટલે જેટલી શક્તિ એટલી ભક્તિ પણ દીકરીને થોડા ઘણા પૈસા આપવાની ઈચ્છા છે. 
જેના માટે મેં નક્કી કર્યું છે કે ગલ્લામાં હવે રોજના ૨૦ થી ૫૦ રૂપિયા નાંખવા છે અને મહીને એમાં જે મૂડી ભેગી થાય તે બેંકમાં ભરી દેવી છે.”
બાબુભાઈને મળ્યા પછી લાગ્યું કે તે ભણેલા કરતા ગણેલા વધારે. તેમનામાં ભણતરનું મહત્વ, બચત કરવાની કાળા અને તેમના કામને આગળ વધારવાની ધગશને સલામ. પંચાવન વર્ષની ઉંમરમાં પણ એમના જુસ્સાને અને તેમનામાં રહેલી પ્રમાણિકતાને બિરદાવવી પડે. તેઓ આમ જ નીતિથી આગળ વધે અને બીજા અન્ય લોકોને રોજી આપતા થાય તેવી શુભેચ્છા…

I could rise up only due to VSSM help…

Rohitbhai Somkuwar playing his keyboard

“Because of the loan provided by the organization, now I can dream of having my own house. I have my own Keyboard and also I have paid the debt of Rs 1,00,000/-. All of this is possible because of the organization and Mittalben.”

“My name is Rohit Ashokbhai Somkuwar. I stay in Gomtipur area of Ahmedabad District. My father does paint work and my mother goes to work in a factory. We are three brothers my eldest brother is married and stays separate from us, my second brother has just completed his studies and has started his job.”
“When I was a kid I was fascinated by music and this from 10th I started to learn how to play keyboard. We all three brothers were small so my mother used to do sewing work at home. From childhood I saw mother and father working hard so decided to learn music soon and start earning. In 1 or 2 years I was able to play well and started to play at shows with my teacher. Slowly and I was able to earn my living.”
“I kept my studies on along with it I also practiced music. After my education was completed I only focused upon my music practice and started experimenting. I did not have enough money to buy my own keyboard and so I bought an old keyboard of my friend Rs. 15000/- Spending.  Slowly everyone came to know about my skills and I got contracts for Marriage and Navratri shows. I did not have a keyboard which I could take to shows and so whenever I had shows. I used to take a keyboard on rent. So every time, I had to pay Rs. 500/- to Rs. 1000/- as rent. And this used to increase when there is season and many a times it so happened that I was unable to do shows because I did not have the keyboard.”
“I used to know VSSM as they worked for Nomadic Tribes. The founder of the organization is Mittalben. I never thought that I will receive help from the organization in such a way. I don’t belong to nomadic community but when I explained my difficulty to mittalben and she gave me interest free loan of Rs. 50,000/- adding Rs 20,000/- to it, I bought a keyboard of Rs. 70,000/-. Now I can play in marriage function, hotel shows, making up of audio jingles, Ranotsav and also in Navratri. If I get work regularly than I can earn 20,000/- to 25,000/- every month but it sometimes also happens that I don’t get work. This time in navratri because of the rain my four shows got cancelled and I incurred a loss of Rs 12,000/- to 15,000/-,” says Rohit.
Rohit Continues, “The loan provided by the organization has helped a lot. At the time of marriage my brother’s we had a debt of Rs. 2,50,000/- with interest of 3%. When I got the loan from VSSM still we had left with Rs. 1,00,000/- to pay. Now that loan is repaid over and also the loan of organization is now also coming to end. When my grandfather divided his property we were only given a small room in which we built a wall and made the separate part as kitchen. My mother has spent many years in this small house, my mother and father are also working hard so that we can get a new house. I wish that my mother can as live in her own house as soon as possible.”
“Because of the loan provided by the organization I could fulfill my dream of a musician. Along with it we were also able to get out of the debt. Now, if I would buy a house from the savings this will also be possible only because of the organization. I am very thankful for the help provided by Mittalben and the organization.”

“સંસ્થામાંથી લોન મળી તો હું આજે પોતાના ઘરનું સપનું જોતો થઇ ગયો. મારું પોતાનું કી-બોર્ડ (મ્યુઝીક સીસ્ટમ) થઇ ગયું. એક લાખ રૂપિયાનું જે દેવું હતું એ પણ હવે ચૂકતે થઇ ગયું. આ બધું સંસ્થા અને મિત્તલબેનના કારણે શક્ય બન્યું.“
“મારું નામ રોહિત અશોકભાઈ સોમકુવર છે. હું અમદાવાદ જીલ્લાના ગોમતીપુર વિસ્તારમાં રહું છું. મારા પપ્પા હાલ કલરકામ અને મમ્મી ફેકટરીમાં કામ કરવા જાય છે. અમે ત્રણ ભાઈઓ છીએ. મારા મોટાભાઈના લગ્ન થઇ ગયા છે. જે હાલ જુદો રહે છે. મારો બીજો ભાઈ અભ્યાસ પૂર્ણ કરી હાલ જ નોકરી પર લાગ્યો છે. “
 “હું નાનો હતો ત્યારથી સંગીત પ્રત્યે ગજબની રૂચિ હતી. દસમાં ધોરણમાં આવ્યો ત્યારથી કી-બોર્ડ વગાડવાનું શીખવા લાગ્યો. અમે ત્રણે ભાઈ નાના હતા તેથી ત્યારે મમ્મી ઘરમાં સિલાઈકામ કરતા. નાનપણથી જોતો કે મમ્મી – પપ્પા ખૂબ મહેનત કરે છે.  એટલે એવું વિચાર્યું કે સંગીત શીખી જલ્દીથી કામની શરૂઆત કરી દઉં. એક– બે વરસમાં સારું એવું વગાડતા શીખી ગયો, તેથી નાના નાના શો કરવા હું મારા સર સાથે જવા લાગ્યો. ધીરે ધીરે હું એટલું તો કમાવા લાગ્યો કે મારો ખર્ચો કાઢી શકું. ”
“ભણતર ચાલુ રાખ્યું અને સાથે સાથે મ્યુઝીકના શો પણ કરતો ગયો. અભ્યાસ પૂર્ણ કરી એકચિત્તે હું સંગીતની પ્રેક્ટીસ અને તેમાં નવા પ્રયોગો કરવામાં લાગી ગયો. મારી પાસે એટલા પૈસા તો હતા નહિ કે હું પોતાનું કી-બોર્ડ લાવી શકું. તેથી મારા મિત્રનું જુનું કી-બોર્ડ રૂપિયા ૧૫,૦૦૦/-માં ખરીદી લીધું. જેના પૈસા થોડા થોડા કરીને ચૂકવી દીધા. ધીરે ધીરે ઓળખાણ વધી અને લગ્ન સમયે, હોટલમાં મ્યુઝીક માટેના શો તેમજ નવરાત્રીમાં પણ કામ મળવા લાગ્યુ. મારી પાસે એવું કી-બોર્ડ તો હતું નહીં કે હું એને શોમાં લઇ જઈ શકું. તેથી જયારે શો હોય ત્યારે હું ભાડેથી કી-બોર્ડ લાવતો. જેના ભાડાના રૂપિયા ૫૦૦ થી ૧૦૦૦ ચૂકવવા પડતા. સીઝન પ્રમાણે ભાડામાં પણ વધારો થઇ જતો. ઘણીયે વાર કી-બોર્ડના અભાવે હું શો કરી શકતો નહીં. “
“VSSM સંસ્થાને હું એ રીતે ઓળખતો કે આ સંસ્થા વિચરતી – વિમુક્ત જાતિ માટે કામ કરે છે. જેના સ્થાપક મિત્તલબેન પટેલ છે. મને આ રીતે સંસ્થાની મદદ મળી રહેશે જેની મેં કલ્પના પણ નહોતી કરી. હું વિચરતી – વિમુક્ત જાતિમાં આવતો નથી. તે છતાં જયારે મિત્તલબેનને મેં મારી મૂંઝવણ કહી તો તેમણે મને નવું કી-બોર્ડ લેવા માટે વગર વ્યાજની રૂપિયા ૫૦,૦૦૦/-ની લોન આપી. બીજા રૂપિયા ૨૦,૦૦૦/-ઉમેરી રૂપિયા ૭૦,૦૦૦/-માં નવું કી-બોર્ડ લઇ આવ્યો. હવે હું લગ્ન પ્રસંગે ગરબા, હોટલના શો, ઓડીયો જિંગલ બનાવવા, રણોત્સવમાં શો, તેમજ નવરાત્રી સમયે પણ આરામથી કામ કરી લઉં છું. આમ જો નિયમિત કામ મળી રહે તો મહિનામાં રૂપિયા ૨૦,૦૦૦/-થી ૨૫,૦૦૦/- મળી રહે. પરંતુ ઘણી વખત એવું પણ થાય છે કે મહિનામાં એક પણ શો ના થાય. આ વખતે નવરાત્રીમાં જ વરસાદને કારણે ચાર શો કેન્સલ થયા. જેથી ૧૨,૦૦૦/- થી ૧૫,૦૦૦/-નું નુકસાન થઇ ગયું. “
“સંસ્થાની આપેલી લોનથી આમ તો મને ઘણો ફાયદો થયો. મારા ભાઈના લગ્ન વખતે ૨,૫૦,૦૦૦/-નું દેવું થઇ ગયું હતું જેમાં ૩% લેખે વ્યાજ હતું. લોન લીધી ત્યારે ૧,૦૦,૦૦૦/- હજી ચૂકવવાના બાકી હતા. જે આજે ચૂકવાઈ ગયા. સંસ્થામાંથી લીધેલ લોન પણ હવે પૂર્ણ થવા આવી છે. મારા દાદાએ જયારે મકાનના ભાગલા કર્યા ત્યારે અમારા ભાગમાં એક ઓરડી આવી જેમાં અમે એક દીવાલ ઉભી કરી રસોડું કર્યું. મારી મમ્મીએ વર્ષો આ નાનકડા ઘરમાં કાઢી નાખ્યા. મારા મમ્મી – પપ્પા પણ ખૂબ મહેનત કરે છે. જેથી અમે ઘર લઇ શકીએ. હું ઈચ્છું છું કે બહુ જલ્દી મારી મમ્મી પોતાના ઘરમાં વસવાટ કરે. “
“સંસ્થાની મળેલી લોનથી હું મારા સંગીતના સપનાને સાકાર કરી રહ્યો છુ. સાથે સાથે દેવામાંથી છુટકારો મળ્યો. હવે બચત કરી ઘર લઈશ તો એ પણ સંસ્થાને કારણે જ શક્ય થશે. મિત્તલબેન અને સંસ્થા દ્વારા મળેલી મદદ માટે હું દિલથી આભાર વ્યક્ત કરું છું. “

Amitabhai Gavatiya has realized the importance of savings with the help of VSSM…

Amitbhai Gavatiya with his cutlery items
Amitabhai Ranaji Gawatia lives in Malgadh village of Deesa taluka in Banaskantha district. Amitabhai was formerly employed at a cutlery shop and his wife was to sell cutlery goods at home.
Amitabhai says, “Ben, my salary was low while I was working was. I have young children. He enrolled in private school so that he could get a good education. Sometimes it happens that there is no money to pay the fees. My wife owned a cutlery business, so she was run house expense from cutlery income. One day my wife told me to start a cutlery business rather than a job. I did the same thing in the shop and made a profit to the shop owner so I quit my job. I had a bicycle so I started doing business. He was to bring and sell cutlery goods on a daily basis.”
About 5 km from Malgarh Deesa, Amitabhai takes bicycles daily and sells cutlery in the surrounding villages till noon. They would then stand in the DISA market till evening. Amitabhai’s uncle’s son Prakashbhai started a business by taking loans from the organisation. He knew Maheshbhai (VSSM worker). Prakashbhai met Amitbhai with Maheshbhai. Amitabhai was given a loan of Rs.20,000/- from the organization. On receiving the loan, they brought the cutlery goods by cash. In which he and his wife both went on to do business. Currently, they earn 300 to 400 rupees daily. During the festival, one earns Rs. 700 to 800 In addition to. His wife doing business in the village, he also goes for business of cutlery in the fair around the village. Amitabh Bike wants to bring a cutlery goods business. For which they also save.
Amitabhai says, Ben, I am very grateful to the organization. Because of them I can earn good today. My son got sick and I couldn’t pay regular installments. The organization is our only support for the poor man like us. Otherwise, who would give a loan to someone like us? Thank you so much to the organization and Mittalben … “
Amitabhai has realized the importance of savings. They are saving some of the revenue they earn from the cutlery goods business. Pray to the Lord as they progress …
અમિતભાઈ રાણાજી ગવાટીયા બનાસકાંઠા જિલ્લાના ડીસા તાલુકાનાં માલગઢ ગામમાં વસવાટ કરે છે. અમિતભાઈ પહેલા કટલરીની દુકાનમાં નોકરી કરતા અને તેમના પત્ની ઘરે કટલરીના સામાનનું વેચાણ કરતા.
અમિતભાઈ કહે, “ બેન, હું નોકરી કરતો જેમાં પગાર ઓછો પડતો. મારે નાના છોકરા છે. તેમને સારું ભણતર મળી રહે તે માટે પ્રાઇવેટ સ્કુલમાં નામ લખાવ્યા. અમુકવાર તો એવું પણ થાય કે ફી ભરવાના પણ પૈસા ના હોય. મારી પત્ની કટલરીનો ધંધો કરે તેથી ઘરનું જેમ તેમ પૂરું થઇ જાતું. એક દિવસ મારી પત્નીએ મને કહ્યું કે નોકરી કરવા કરતા કટલરીનો ધંધો શરું કરી નાંખો. હું દુકાનમાં એ જ કામ કરતો હતો અને નફો દુકાન માલિકને થતો તેથી નોકરી છોડી દીધી. મારી પાસે સાઈકલ હતી તેથી ધંધો કરવાનું શરું કર્યું. રોજ કટલરીનો સામાન લાવતો અને વેચાણ કરતો. “
માલગઢ ડીસાથી ૧૦ કિલોમીટર દૂર, અમિતભાઈ રોજ સાઈકલ લઈને આજુબાજુના ગામોમાં કટલરીનો સામાન બપોર સુધી વેચે. ત્યારબાદ તેઓ ડીસા બજારમાં સાંજ સુધી ઉભા રહે. અમિતભાઈના કાકાના દીકરા પ્રકાશભાઈએ સંસ્થામાંથી લોન લઇ ધંધો શરું કર્યો હતો. તેઓ મહેશભાઈ (VSSMના કાર્યકર)ને ઓળખતા હતા. પ્રકાશભાઈએ અમિતભાઈની મુલાકાત મહેશભાઈ સાથે કરાવી. સંસ્થામાંથી અમિતભાઈને રૂપિયા ૨૦,૦૦૦/-ની લોન આપવામાં આવી. લોન મળતા તેઓ કટલરીનો સામાન રોકડેથી લાવ્યા. જેમાં તે અને તેમના પત્ની બંને ધંધો કરવા લાગ્યા. હાલ તેઓ આરામથી રોજના ૩૦૦ થી ૪૦૦ રૂપિયા કમાઈ લે છે. તહેવાર દરમિયાન ૭૦૦ થી ૮૦૦ રૂપિયા કમાણી થાય છે. તેમના પત્ની ગામમાં તો ધંધો કરે છે તે સિવાય ગામની આજુબાજુ થતા મેળામાં પણ કટલરીના સામાનનો ધંધો કરવા જાય છે. અમિતભાઈ બાઈક લાવી તેમાં કટલરીના સામાનનો ધંધો કરવા માંગે છે. જેના માટે તેઓ બચત પણ કરે છે. 
અમિતભાઈ કહે, બેન, હું સંસ્થાનો ખૂબ આભારી છું. તેમના કારણે હું આજે સારું કમાઈ શકું છુ. મારો દીકરો બીમાર પડ્યો જેના કારણે હું નિયમિત હપ્તા ભરી ના શક્યો. અમારા જેવા ગરીબ માણસ માટે સંસ્થા જ અમારો સહારો છે. નહિ તો અમારા જેવાને કોણ લોન આપે. સંસ્થાનો અને મિત્તલબેનનો ખૂબ ખૂબ આભાર…”
અમિતભાઈ બચતનું મહત્વ સમજ્યા છે. તેઓ કટલરીના ધંધામાં જે આવક થાય તેમાંથી થોડી ઘણી બચત કરી રહ્યા છે. તેઓ પ્રગતિ કરે તેવી પ્રભુને પ્રાર્થના…

VSSM always remains grateful to its donors for helping bring change in lives of individuals like Sureshbhai Kangasiya

Sureshbhai Kangsiya and his wife selling vegetables

Young girls are taught the art of making cutlery & sell readymade garments in Kangasiya Community. At first it was a pleasure to know, but I did not like what Sureshbhai said. He said,

“Ben, we don’t allow our daughters to study much, after marriage. I will send my daughters to school till 7th standard because our only requirement is that they can count and manage our cutlery business as they need some knowledge into accounting, once they learn this our traditional business is going to run smooth. We involve them into cutlery business since childhood itself so that they can gain maximum knowledge and can earn their livelihood.
Sureshbhai’s wife has also done the same thing. 
“Ben, I’ve been in the business of selling cutlery and readymade clothing ever since I was a child.  I am not much educated but my accounts is excellent, I never make a mistake of even a single rupee. ”
Sureshbhai wants his daughters to study well. But girls are still not getting education in society. Whether it is a daughter or a son, both need to be taught their traditional occupations. No one has foretold what will happen tomorrow. But today’s daughters do not get as much freedom as they need to get married and due to bad notions such as of education, dowry, shame, child marriage etc.
Sureshbhai and his wife work together selling readymade garments. It seems necessary to see that bay is similar in this regard. Both are well trained. Even before his marriage, his wife was into readymade business and still doing the same at present. Sureshbhai says,
“Khodubhai is associated with the organization. He was the one who spoke to me that VSSM organization offers interest loans without developing a business. He visited me with Kanubhai and Chhayaben. I was given a loan of Rs. 30,000 with ready cash, they brought readymade clothes and started selling. Even now we buy goods with cash. So thought of doing a seasonable business. Every day, he sits in the Kharedi market and go to the Gujri Bazar in Jamnagar every Monday. If goods are large and varied, they may be sold more. If you buy luggage in stock then you will benefitted. 
Sureshbhai has repaid his loan entirely. He wants to expand his business. If he buys the material of readymade garments, he will be beneficial. If he feels in the need in future, the organization will be helpful.
VSSM is able to brighten the lives of many people due to the many well wishes like you. This light will spread even more. We are thankful to you for all your support
નાનપણથી જ દીકરીઓને કટલરી અને રેડીમેડ કપડાના વેપારની કળા શીખવાડતો કાંગસિયા સમાજ. પહેલા તો આ જાણી આનંદ થયો પણ સુરેશભાઈએ જે કહ્યું એ થોડું ના ગમ્યું. તેઓ કહે,
“બેન. અમારે તો દીકરીઓને વધારે ના ભણાવાય, લગ્ન પછી લાજ કાઢવાની આવે. હું મારી દીકરીઓને સાત ધોરણ સુધી ભણાવીશ. લખતા વાંચતા આવડી જાય એટલે બહુ થયું. હિસાબ કરતા આવડવુ જોઈએ. હિસાબ આવડે એટલે ધંધો સારો થાય. હું પોતે બે ચોપડી (ધોરણ) અને મારી પત્ની સાત ચોપડી ભણેલી છે. પરંતુ અમે નાનપણથી કટલરી અને રેડીમેડ કપડાના વ્યવસાય સાથે જોડાયેલા છીએ.”
સુરેશભાઈના પત્નીએ પણ એ જ વાત કરી.
“ બેન, પિયરમાં હતી ત્યારથી આ કટલરી અને રેડીમેડ કપડા વેચવાનો ધંધો કરું છું. સાત ચોપડી ભણેલી છું પણ હિસાબ મારો ચોખ્ખો હોય. એક રૂપિયાની ભૂલ ના આવે. દીકરીઓને પણ કટલરીનો વ્યવસાય કરતા શીખવાડ્યું હોય તો કાલ ઉઠીને એમને કામ લાગે “
દિકરીઓને સુરેશભાઈ ભણાવી રહ્યા છે પરંતુ હજી ઘણાયે સમાજમાં દીકરીઓને ભણતર મળતું નથી. દીકરી હોય કે દીકરો હોય બંનેને પોતાનો પરંપરાગત ધંધો શીખવાડવામાં આવે એ જરૂરી છે. ભવિષ્ય કોઈએ નથી ભાખ્યું કે કાલે શું થશે. પરંતુ આજેય દીકરીઓને અમુક ધોરણ સુધીનું ભણતર, દહેજપ્રથા, લાજ કાઢવી, બાળલગ્ન વગેરે કુરિવાજોને કારણે જોઈએ એટલા પ્રમાણમાં સ્વતંત્રતા મળતી નથી.
સુરેશભાઈ અને તેમના પત્ની બંને ભેગા મળી રેડીમેડ કપડાનો ધંધો કરે છે. એ જોઈ એવું જરૂર લાગે કે બેય આ બાબતમાં સરખા છે. બંને સારી રીતે વેપાર કરી જાણે છે. લગ્ન પહેલા પણ તેમના પત્ની રેડીમેડ કપડાનો ધંધો કરતા અને આજે પણ કરી રહ્યા છે. સુરેશભાઈ કહે,
“ સંસ્થા સાથે સંકળાયેલા ખોડુભાઈ મારા સગા થાય. તેમણે જ મને વાત કરી કે VSSM સંસ્થા ધંધો વિકસાવવા વગર વ્યાજની લોન આપે છે. મારી મુલાકાત તેમણે કનુભાઈ અને છાયાબેન સાથે કરાવી. સંસ્થામાંથી મને રૂપિયા ૩૦,૦૦૦ની લોન આપવામાં આવી. લોન મળતા રોકડેથી રેડીમેડ કપડા લાવ્યા અને વેચાણ શરુ કર્યું. હાલ પણ રોકડેથી સામાન ખરીદીએ છીએ. આમ તો અમે સિઝનેબલ ધંધો કરીએ. રોજ ખારેડી બજારમાં બેસીએ અને દર સોમવારે જામનગરમાં ગુજરી બજાર ભરાય તેમાં જઈએ. સામાન વધારે હોય અને તેમાં વિવિધતા હોય તો વધું વેચાય. ઝાઝો સામાન ખરીદીએ તો ફાયદો થાય. ખારેડીમાં અમે છ જણા ભેગો સામાન લાવીએ અને પછી વેચાણ કરીએ.”
સુરેશભાઈએ નિયમિત હપ્તો ભરી લોન પૂરી કરી દીધી. તેઓ પોતાનો ધંધો વિકસાવવા માંગે છે. તેઓ અમદાવાદમાંથી રેડીમેડ કપડાનો સામાન ખરીદે તો તેમને ઘણો ફાયદો થઇ શકે તેમ છે. તેથી ઈચ્છે છે કે ભવિષ્યમાં જરૂર પડશે તો સંસ્થા તેમને મદદ કરશે. 
VSSM સંસ્થા એ દાતાઓની મદદથી ઘણા લોકોના જીવનમાં પ્રકાશ ફેલાવ્યો છે. આ ઉજાસ ધીરે ધીરે 

Govindbhai Raval could take a sigh of relief with the support of VSSM…

Govindbhai Raval with his buffalo

Govindbhai Melabhai Raval resides in Delavada village of Mansa Taluka of Gandhinagar District since last 40 years. Govindbhai used to work as a labour lifting the bags in Market Yard of Mansa. In which during monsoon, he gets less work but still he earns Rs. 1500/- weekly. From Long time, he was thinking to buy a buffalo and had saved Rs. 10,000/- To buy a buffalo he was required to get extra Rs.10,000/- along with it. He talked about it with Rizwanbhai (A VSSM field worker). he got a loan of Rs. 10,000/- So if he would buy a buffalo and give its milk in the dairy he would get more income but it was not possible to buy a buffalo in 20,000/- and so bought the calf still it was not able to give milk for next one year and he got the expense to take care of it.

Govindbhai says, “Ben, how can we trust
anyone like this because many people came in the village made us sign some documents and after that never returned? Rizwanbhai came to the village for the first time in Delvada for survey. For one and a half year we did not trust him. He started coming to our settlement regularly. We could not get our caste certificates for many years but when we got those into our hands, we started to trust Rizwanbhai and the organization. Mittalben came to our home and we were really happy for it. I was born in Delvada. Since then we are living in shanty, we had Aadhar documents and APL card. It has been 40 years now and we still did not receive any water or electricity supply. Rizwanbhai has filled up the forms of plot for residence and supply of water and electricity for us. We stay in the shanty without any supplies with our children, we are not able to sleep at night. We wish that we get electricity- water supply as soon as possible. As we got Mittalben and the organization we don’t feel that we are alone we feel like we have someone with us. If we get plots than it would be great support for us”.
Applications are filled so that people staying at Delvada village gets plot to reside, electricity and water supply and also issuance of BPL card before the government. The organization is trying their best to provide basic necessities to these people of Delvada as soon as possible.  Because of you donors we are able to give houses to the ones who don’t have it and bringing brightness in their life thanks a lot to every one of you…
ગાંધીનગરના માણસા તાલુકાનું દેલવાડા ગામ. જેમાં ગોવિંદભાઈ મેલાભાઈ રાવળ છેલ્લા ૪૦ વર્ષથી વસવાટ કરે.ગોવિંદભાઈ માણસા માર્કેટયાર્ડમાં કોથળા ઉપાડવાનું કામ કરે. તેમાં તેમને હાલ ચોમાસામાં કામ ઓછું મળે તે છતાં અઠવાડિયામાં ૧૫૦૦ રૂપિયા તો મળી રહે.તેઓ ઘણાં સમયથી ભેંસ લાવવાનું વિચારતા. થોડા થોડા કરી તેમણે રૂપિયા૧૦,૦૦૦ ભેગા કર્યા. જેમાં ભેંસ આવી શકે તેમ નહોતી. ભેંસ લાવવા બીજા રૂપિયા ૧૦,૦૦૦ની જરૂર હતી. ગોવિંદભાઈ એ રીઝવાનભાઈ (VSSMના કાર્યકર)ને વાત કરી. જો ભેંસ આવી જાય અને ગોવિંદભાઈ ડેરીમાં દૂધ ભરાવવા લાગે તો આવક વધી જાય. સંસ્થા તરફથી ગોવિંદભાઈને રૂપિયા ૧૦,૦૦૦ની લોન આપવામાં આવી. રૂપિયા ૨૦,૦૦૦માં ભેંસ તો આવે નહીં તેથી ગોવિંદભાઈ પાડી લાવ્યા. પાડી દૂધ આપતી થાય તેને હજી લગભગ વર્ષ જેવું થશે. ત્યાં સુધી ગોવિંદભાઈને પાડીની દેખરેખ પાછળ ખર્ચ કરવો પડશે.
ગોવિંદભાઈ કહે, “ બેન,આમ કેવી રીતે કોઈના પર ભરોસો કરીએ. કારણકે કેટલાય લોકો આવ્યા અત્યાર સુધીમાં, ખોટી ખોટી લાલચો આપે, ફોર્મ ભરે અને જતા રહે, પછી પાછા ફરીને જોવા પણ ના આવે. તેથી રીઝવાનભાઈ(VSSMના કાર્યકર)દોઢ વર્ષ પહેલા દેલવાડામાં સર્વે માટે આવ્યા ત્યારે અમે તેમના ઉપર વિશ્વાસ ના કર્યો. તેઓ અમારી વસાહતમાં અવારનવાર આવતા થયા. ઘણા વર્ષોથી અમે લોકો જાતિના દાખલા માટે ધક્કો ખાતા હતા.જયારે એ જાતિ પ્રમાણપત્ર અમારા હાથમાં આવ્યા ત્યારે સંસ્થા પર અને  રીઝવાનભાઈ પર ભરોસો બેઠો. મિત્તલબેન પોતે અમારી વસાહતમાં આવ્યા એટલે બહુ આનંદ થયો. મારો જન્મ અહિયાં દેલવાડામાં જ થયો. વર્ષોથી અમે આ છાપરામાં રહીએ.આધારના પુરાવાતો અમારી પાસે હતા. રેશનકાર્ડ હતું એપણ APL કાર્ડ હતું.૪૦ વર્ષ થવા આવ્યા હજી અમારા છાપરામાં લાઈટ, પાણીની કોઈ સુવિધા નથી. રીઝવાનભાઈ દ્વારા અમને રહેણાંક અર્થે પ્લોટ મળે તેનાં તેમજ અમારા વિસ્તારમાં લાઈટ – પાણીની સુવિધા થાય તે માટેના ફોર્મ ભરવામાં આવ્યા છે. અમે છાપરામાં કોઈ જાતની સુવિધા વગર બાળકો સાથે રહીએ છીએ. રાતે ઊંઘ પણ આવતી નથી. લાઈટ – પાણીની વ્યવસ્થા જલ્દી થાય એવું અમે ઈચ્છીએ છીએ. VSSM સંસ્થા અને મિત્તલબેન મળ્યા તો હવે એવું લાગે છે કે અમે એકલા નથી. કોઈ અમારી સાથે છે.જો ભવિષ્યમાં અમારા ઘર થઇ જાય તો રહેવા માટેનો આધાર થઇ જાય. “
દેલવાડામાં વસતા પરિવારોને રહેણાંક અર્થે પ્લોટ મળી રહે, તેમના વિસ્તારમાં લાઈટ – પાણીની સુવિધા, તેમજતેમના બી.પી.એલ. કાર્ડ માટે સરકારમાં અરજી કરવામાં આવી છે. સંસ્થા દ્વારા પૂરા પ્રયત્નો રહેશે કે દેલવાડામાં વસતા પરિવારોને ઝડપથી પ્રાથમિક સુવિધાઓ મળતી થાય.આપસૌ દાતાઓની સહાયથી ઘરવિહોણા પરિવારોના ઘર થઇ રહ્યા છે. તેમના જીવનમાં ઉજાસ ફેલાઈ રહ્યો છે.તે માટે અમે આપના આભારી છીએ…

Hexagenerian Premabapa learns Financial Planning and Banking withthe help of VSSM…

Premabapa talking to Mittal Patel
“Ben, the money has been deposited in the account. Kindly check.”
“Ok Bapa. What the amount you have deposited?”
“I have deposited.”
“Bapa?”
Amiben, Chayaben would continue to shout on phone,  their tone remaining high for a very long time but the response would be none as Bapa is a little hearing challenged. It is his job to inform and he is relieved with the fact that  he just did that. Many a time he hangs up the phone immediately after informing us in one brief sentence.  Premabapa, at the age of 65  is far from his retirement years. Along with his wife he trades stuff and  wanders around Saurashtra.  The items they sell aren’t fixed and change as per season and demand.
 “Our work does not help us earn much, Ben!!” he would often tell me about the business he did with limited financial resources he had on hand.
Premabapa took a loan of Rs. 20000/- from VSSM and invested the money in his business. The couple didn’t have to worry about paying the interest. The income from business grew and they took another loan of Rs. 40,000. Currently they sell plastic chairs in Kodinar, Wankaner, Gondal and wherever market takes them.
 The need to do this story about Premabapa is not to tell you all about how well his business is doing now but to brief you about his understanding of the program and his commitment towards repaying  the loan. Premabapa is required to pay his EMI between 25th to 30th of every month. To be able to do that he is required to visit the bank and deposit the amount. A very challenging preposition. We were required to compel him to make this a monthly affair. Every month he requests someone to help him with depositing the money in VSSM’s loan account. After the payment the copy/image of the receipt needs to be sent to Amiben or Chayaben. Since he does not own a smart phone that too was an issue. So every time he steps out of the bank after depositing the amount Premabapa searches for a considerate individual.  He would grab him, give him the number and request him to take a picture of the receipt  and whatsapp it to us. After which he would call us “I have deposited the money and sent you the receipt,” and hang up immediately.
 Premabapa’s instalment amount always reaches us on 25th of every month. If 25th is a public holiday or weekend he would deposit it on 24th but never 26th. “Your trust in me is of utmost importance. I cannot afford to lose that. Who will hold my hand if I fumble, who will lend money to people like us?” Premabapa was once robbed of Rs. 10,000/-. He was on his way to the bank to pay the instalment while a pickpocket robbed him of all his money. For two days the couple did not eat. He had called us to inform about the episode and request for two days extension. Ten thousand is a very big amount for individuals like Premabapa.
 “Don’t worry if you cannot pay this month,” we had comforted him. Nonetheless he paid the instalment within two days. “We have to stand by our words,” he always says.
 The hard work he puts in is tremendous. That is the reason the couple has managed to save Rs. 50,000/-.
 How can we not adore such humble and truthful human like Premabapa.
 Our Kanubhai and Chayaben, have managed to teach him financial literacy well. The understanding  with which these two work is beyond comprehension. One can dedicate  an entire chapter on their struggles.
Nitin managed to capture Premabapa in camera while he was talking to us. Thank you Nitin.
‘બેન ખાતામાં પૈસા નાખી દીધા સે તમે જોઈ લેજો’
‘હા બાપા કેટલા પૈસા નાખ્યા?’
‘મે નાખી દીધા’
‘બાપા??’
અમીબેન, છાયાબહેન ગમે એટલી ફોન પર રાડો નાખે પણ બાપાના કાનપુરમાં હડતાલ એટલે સામેથી કોઈ પ્રતિભાવ મળે નહીં પણ બાપાને હાશકારો પોતાનો સંદેશો એમણે કહી દીઘાનો.
ઘણીવાર તો મે પૈસા નાખી દીધા કહીને પાધરો ફોન મૂકે દે.
આવા પ્રેમાબાપાની ઉંમર લગભગ પાંસઠ થી સીત્તેરની વચ્ચે. સરકારી નોકરીમાં તો સાહીઠે માણસ નિવૃત થઈ જાય પણ આ ગરીબ માણસોને નિવૃતિ લેવાનું પોષાય નહીં. પતિ – પત્ની બેય સીઝનલ ધંધો કરે અને એ માટે સૌરાષ્ટ્રમાં ભ્રમણ કરે.
પાસે ઝાઝી મૂડી નહોતી એટલે વ્યાજવા પૈસા લઈને ધંધો કરતા પણ એમાં કાંઈ બરકત નો થાય બેન એવું કહેતા પ્રેમાબાપાએ #VSSM માંથી વીસ હજારની લોન લીધી અને ધંધામાં એ પૈસા નાખ્યા. વ્યાજ આપવાની માથાકૂટ નીકળી ગઈ એટલે ધંધામાં સારી આવક થઈ પછી પાછા ચાલીસ હજાર લીધા. હાલે એ પ્લાસ્ટીકની ખુરશીઓ વેચવા કોડિનાર, વાંકાનેર, ગોંડલ ટૂંકમાં જ્યાં કામ જડે ત્યાં પહોંચી જાય.
ધંધો વધ્યો ને આવકેય વધી પણ એ બધાય કરતા મહત્વની વાત પ્રેમાબાપાની લોન બાબતે સમજણની.
લોન ભરવાનું એમણે પચીસ થી ત્રીસની વચ્ચે કરવાનું. વળી જાતે જઈને બેંકમાં ભરવાનું. બહુ મશ્કેલ હતું. પાકા ઘડે કાંઠા ના ચડે એવું એમને એ વખતે લાગેલું પણ જરા મીઠી જબરજસ્તી કરી એટલે બેંકમાં જવાનું એમણે કર્યું.
કોઈને વિનંતી કરે અને સંસ્થાની #લોનની પાસબુકમાં આપેલા એકાઉન્ટમાં એ પૈસા ભરાવે. પૈસા ભરાયાની બેંકમાંથી મળતી પહોંચ અમદાવાદ અમીબેનને અને રાજકોટમાં છાયાબહેનને મોકલવાની. પણ પાસે એન્રોઈડ ફોન નહીં. શું કરવું?
બેંકમાંથી બહાર નીકળી ચાની કીટલીએ જાય ત્યાં થોડું નિરીક્ષણ કરે અને કોઈ ભલો માણસ જણાય કે તુરત આ પહોંચ આ બે નંબર માથે વોટસઅપ કરી આપોને એવી વિનતી કરી, માંડીને વાત કરે અને પળવારમાં પહોંચ અમને પહોંચી જાય.
પછી ફોન કરીને કહી દેવાનું ‘પૈસા નાખી દીધા બેન તમને મળી ગ્યા? પોંચ પણ મેકલી દીધી…’
પ્રેમાબાપાને હમણાં રાજકોટ જવાનું થયું ત્યારે મળવાનું થયું. પચીસ તારીખે તેમના લોનના પૈસા અચૂક આવી જ જાય. ક્યાંક પચીસમીએ રજા આવે તો ચોવીસમીએ ભરી દે. પણ પચીસની છવ્વીસ થાય નહીં.
પ્રેમાબાપા આ અંગે કહે, ‘મારે ભરોષો જાળવવો જોવે નકર તમે ફરી હાથ ના ઝાલો અને અમારા જેવાને આવા પૈસા ધીરે કોણ ?’
આવા પ્રેમાબાપા એક વખત દસ હજાર ખીસ્સામાં લઈને હપ્તો ભરવા નિકળ્યા અને બસમાં એમનું ખીસ્સુ કપાઈ ગયું. પતિ- પત્નીએ બે દિવસ ખાધુ નહીં. એ વખતે ફોન કરીને એમણે સમગ્ર ઘટના કહી બે દિવસની મોહલત હપ્તો ભરવા માંગેલી.
પણ દસ હજાર બહુ મોટી મૂડી હતી.અમે કહ્યું, ‘આ મહિને નહીં ભરાય તો ચાલશે ચિંતા ના કરો બાપા.’ પણ એમણે બે દિવસ પછી પૈસા ભરી જ દીધા..
‘જીભાનનું પાક્કુ રહેવું પડે..’ એવું પ્રેમાબાપા કહે,
પ્રેમાબાપાએ ધંધા કરીને લગભગ પચાસ હજાર જેવી #જમાપૂંજી ભેગી કરી છે.
આવા પ્રેમાબાપા પર વહાલ કેમ ન આવે?
જો કે પ્રેમાબાપાને આ ઉંમરે વાટકી વ્યવહાર કેમ સાચવવો એ ભણાવવાનું અમારા કાર્યકર છાયાબહેન અને કનુભાઈએ બરાબર કર્યું. આ બેય કાર્યકરોની સમજણને પણ દાદ દેવી પડે એવી છે. તેમના સંઘર્ષની પણ કથા લખાય એમ છે…
પ્રેમાબાપા પોતાની વાત કરતા હતા તે વેળા નિતીને કેમેરામાં સરસ કંડારી.. થેક્યુ નિતીન
#MitalPatel #nomadic #denotified #ભરથરી #ભજન #વિચરતી #વિમુક્ત #સંગીત #gujarat #ગુજરાત #tradition
#culture #કલાકાર #community #patan #vssm #social #ngo #helpnomadic #people #video

Kalubha Bharthari’s family could get two meals with the help of VSSM…

Mittal Patel meets Bharthari families of Sutharnesdi
A meal for four in any five star hotel can cost anywhere between Rs. 10 to 12 thousand, you would be surprised to know that the same amount can change life of some of the most poor families of India.
 Kalu Ba Bharthari of Sutharnesdi had knowledge about VSSM’s interest free loan initiative but feared asking for loan.
“What if I cannot repay?”
Kalu ba Bharthari’s son with the bicycle and other tools
they have purchased from the loan
 In the times when news of multi crore rupees bank frauds are frequent news,  these honest and humble humans we work with on daily basis are like a breath of fresh air.
A very apprehensive Kalu Ba requested VSSM’s Naran for a loan of Rs. 10,000 to start a microbusiness of selling balloons, hair accessories etc. 
The current living condition of nomadic families
“You should take a loan and so should both your sons Ramabhai and Shivabhai so that they too can start their independent businesses,” advised Naran.
“What if there are some hiccups and we fail to pay the instalments?” Kalu Ba had inquired.
Naran gave them some sound advice to help them  shed away their concerns. Kalu Ba took the loan and has repaid it without missing a single instalment.
The small amount they managed to save helped  with repairs of their tattered dwellings.
The positive experiences of availing loan for the first time provided strength to the trio who asked for a loan of Rs. 10,000 each after the repayment of the first one. These are the very people for whose benefit the Swavlamaban program has been designed. We provided them with second loan too. Their business is doing good, it is bringing them food at the end of the day.
For these extremely poor families finding two square meals a day is a great achievement. The next step would be to move from a saree house to a brick house. The current administration of Banaskantha has pledged to help such families hence, a house too shall happen.
We were in Sutharnesdi recently and happened to meet these families. We are grateful for your support to help us spread joy in lives of such individuals.
The bicycle and other tools why have purchased from the loan can be seen in the picture.
ફાઈવ સ્ટાર હોટલમાં પાંચ લોકોને લઈને જમવા જઈએ તો દસ હજારની ચટણી એ એક ભાણામાં જ થઈ જાય.
ભારતમાં ગરીબી છે પણ પાંચ મીનીટમાં દસ હજારની જાયફત ઉડાનારા લોકોની સંખ્યા પણ કાંઈ ઓછી નથી.
પણ તમને જાણીને નવાઈ લાગશે કે નાની લાગતી આ દસ હજારની રકમ કોઈની જીંદગી બદલી શકે છે..
સુથારનેસડીમાં રહેતા કાળુ બા #ભરથરી સંસ્થા ધંધા હાટુ લોન દે છે એ વિગત જાણે. પણ માંગતા બીક લાગતી. રખે ને લોન લઉં ને ના ભરાય તો?કેવા ઈમાનદાર લોકો.. બેંકોમાંથી કરોડો રૃપિયા લઈને નાદારી નોંધાવનાર ઘણાના નામો આપણે દઈ શકીએ એની સામે કાળુ બા જેવા માણસો જેની પાસે રહેવા પોતાનું ઘરેય નથી પણ ઈમાનદારીની એ મિશાલ છે.
અમારા કાર્યકર નારણ પાસ કાળુબાએ ડરતાં ડરતાં ફુગ્ગા, બોરિયા, બકલ વેચવા દસ હજારની લોન માંગી.
નારણે કહ્યું, ‘તમેય લ્યો અને તમારા બે દિકરા રામાભાઈ અને શિવાભાઈનેય લોન આપો. એ લોકો પણ પોતાની રીતે સ્વતંત્ર ધંધો કરે’
‘પણ કાંઈ તકલીફ થશે ને લોન નહીં ભરાય તો?’
કાળુ બાની એવી બીક નારણે ભાંગી અને કાર્યકર ઈશ્વરે એમના ફોર્મ ભર્યા. લોન મળી. ધંધો શરૃ કર્યો અને એકેય હપ્તો પાડ્યા વગર આખી લોન ભરપાઈ કરી.નાનીસી બચત થઈ અને ઘર આમ તો ઘર નથી છાપરુ છે એ છાપરાંમાં થોડી સગવડેય બચતમાંથી કરી. હવે થોડી હિંમત વધી. બાપ દીકરાઓએ મળીને લીધેલી 30,000ની લોન પતાવી અને ફરી દસ – દસ હજારની ત્રણેયને લોન આપવા વિનંતી કરી. વ્યવહાર સારો હતો અને આજ લોકો અમારુ ટાર્ગેટ ગ્રુપ હતું. એટલે બીજી વાર લોન આપી. ત્રણેય જણા સરસ ધંધો કરે છે.
ભૂખ્યા સુવાનો વારો હવે નથી આવતો. બે ટંક ભરપેટ ભોજન મળવું એ સૌથી પહેલું સુખ જે એમને મળ્યું હવે બીજુ સુખ સાડીઓમાંથી પોતાના પાક્કા ઘરનું છે.
#બનાસકાંઠા વહીવટીતંત્ર હાલ તો આ પરિવારોને મદદરૃપ થવા કટીબદ્ધ છે. એટલે ઘરેય થશે..
કાળુ બા જેવા હજારો માણસોના મુખ પર સ્મિત લાવવામાં મદદ કરનાર પ્રિયજનોનો આભાર..
#સુથારનેસડી ગયા તે વેળા તેમને મળ્યા ને એમણે કહ્યું એ બધુ લખ્યું. સાથે લોનમાંથી તેમણે વસાવેલું સાધન સાયકલ સાથે રામાભાઈ અને કાળુબાનો પરિવાર ફોટોમાં જોઈ શકાય છે.
#MittalPatel #VSSM #NomadsOfIndia #Bharthari #Interest_free_loans #empowerment #financial_inclusion #condition_of_nomads_in_financial_inclusion #Banaskantha #financial_condition_of_nomadic_Tribes #livelihood #Swavlamban #development

Lakhabhai Dafer’s life got Transformed with the help of VSSM Interest Free Loans…

Mittal Patel visits Lakhabhai Dafer at his kiosk

‘Ben, this is Lakho speaking. Since you have been telling us to walk the right path and give up our rogue behaviour I have  decided to do just that. But I need your support, I need some loan for that.”

“What do you plan to do with the loan you take?”
“The place where I stay not only has houses of people like me but some factories as well. If I start selling vegetables, snacks, groceries the income will be enough to sustain us.”
Lakhabhai Dafer sharing his journey to Mittal Patel
“But you have no experience of the working or doing any business in the past, will you know how to run a business?”
“ No one arrives in this world learning anything in his mother’s womb, we all learn as we grow, I too shall learn!!”
“Ok. Get Tohid to fill up your application form. Do not borrow large amount in the beginning. It is better to start small and gradually increase the amount.”
“Rest assured, Ben! But do sanction my application at the earliest.”
“Sure!”
Lakhabhai Dafer selling vegetables
We sanctioned a loan of Rs. 30,000/- to Lakhabhai. Although he has never gone to school and does not even know how to read or write, he successfully manages his kiosk. The daily income of Rs. 600-700 helped him save enough to build a decent house. Recently, when I met him I was given a tour of his neatly decorated house.  Lakhabhai shared his journey, which we have captured and shared in the attached video. As the family stays of government wasteland we have asked him not to  build a pucca house. Although his savings are enough to  help him build a one room house. He repaid the entire loan amount of Rs. 30k without missing an instalment. Lakhabhai intends to upscale his business now for which he needs bigger amount from VSSM.
VSSM’s has envisaged to provide dignified living to the marginalised nomadic  communities and the interest free loans are doing just that.  Also the Dafer community he belongs to needs our trust and support. Our policies need to be more inclusive for communities like these. This helps ensure  they improve their image amongst the police and administration. The unwarranted  police harassment of Dafers will stop  when they see the Dafer individuals working and earning rightful incomes like so.
‘બુન લાખો બોલુ સુ. તમે ક્યો સો ને કે હવે આડા અવળા રસ્તા મેલી સીધા રસ્તે ચડી જાવ તે ઈ હાટુ મારે લોણ જોવે સે’
‘લોન લઈને શું કરવા ના?’
‘મુ જ્યાં રઉં સુ ન્યાં અમારા તો ઘર સે જ પણ બાજુમાં ફકેટરીએ સે. શાકબકાલુ, નાસ્તાના પડીકા અન થોડો કરિયાણાનો સોમાન એવું બધુ થોડ થોડું રાખુ તોય મારા જોગુ નેહરી જાય’
‘પણ તમે પહેલાં કોઈ દિવસ ધંધો કર્યો નથી તો આવડશે?’
‘આ દુનિયામાં કોઈ ક્યાં એની માના પેટમાંથી શીખીને બારો આયો તો બધાય શીખ્યા તો અમે ચમ નઈ શીખીએ?’
‘સારુ તોહીદ પાહે ફોમ ભરાવી દેજો અને બહુ મોટી રકમનું સાહસ નો કરતા બધુ ધીમે ધીમે કરવું સારુ’
‘ઈ નો કેવું પડે બુન. ફારમ ભરી મેલુ પહી ઝટ કરી દેજો’
‘હા’
અમે લાખાભાઈને ત્રીસ હજારની લોન આપી. એમણે ફોટોમાં દેખાય એવો સરસ ગલ્લો કર્યો. લાખાભાઈ એક ચોપડી ભણ્યા નથી. પણ વ્યવહાર બરાબર આવડે. ગલ્લામાંથી રોજની છસો – સાતસોની આવક થાય છે એમાંથી એમણે પોતાનું સરસ ઘર પણ બનાવ્યું. લાખાભાઈના ઘરનાએ મને એમણે બાંધેલું અને સજાવેલું ઘર બતાવ્યું જે ફોટોમાં જોઈ શકાય છે. પોતાના ધંધાની વાત પણ લાખાભાઈએ આ સાથેના વિડીયોમાં કરી છે.
સરકારી ખરાબાની જમીનમાં રહે છે એટલે પાકુ ઘર બાંધવાની અમે ના પાડી, નહીં તો થોડી બચત કરીને એક રૃમનું ઘર બાંધવાની ક્ષમતા તો હવે થઈ ગઈ છે.
તેમણે લીધેલી લોન એક હપ્તો ચુક્યા વગર એમણે ભરપાઈ પણ કરી દીધી. હવે મોટો ધંધો કરવા બીજી લોન આપવા તેમણે કહ્યું.
બીજી લોન પણ આપીશું. મૂળ તો લાખાભાઈ જેવા સૌ તકવંચિતો બે પાંદડે થાય એ તો ઉદૃશ્ય છે અમારો..
વળી એ જે સમાજમાંથી છે એ ડફેર સમાજના સૌ મહેનત કરી રોજી રોટી રળતા થાય, પોલીસ એમને પજવે નહીં ને સમાજ એમને માનભેર જુએ એ સ્વપ્ન પણ અમે સેવ્યું છે..એટલે આ સમાજનો દરેક માણસ સ્વતંત્ર ધંધો કરીને આર્થિક રીતે સ્વતંત્ર થાય તે જરૃરી..
#VSSM #Mittalpatel #NomadsOfIndia #Dafer #NomadicDenotified #collector_Mehsana #NomadicTribes #humanity #NTDNT #denotifiedtribes #rights #fightforsurvivle #dream #ownland #districtcollector #residentialplot #humanrights #empathy #sympathy #humans #gujarat #livelihood #helpforlivelihood

Regulation mentioning the pre-requisites to availing interest free loan from VSSM…

The preconditions to avail interest free loan from Mittal Patel with the nomadic women who decided
to go ahead  for the tests 
While the last condition has been in effect since the launch of the interest free loan program, the first two preconditions were  recently introduced. And they have sent a shock wave amidst the potential applicants.  Planting the trees isn’t that big an issue for them however, what is objectionable to these communities is the mandatory screening for cancer.
Nomadic women waiting thier turn at the hospital 
“The ones who took the loan before us never had to fulfil this requirement, so why us?? Why did they get the loanhttp://www.vssmindia.org/livelihood/?? Are the arguments coming forward from the community.
Breast cancer is the second most fatal form of cancer amongst women. According to Vikaspedia, an online information guide by GOI, 1 in every 9 women carries the risk of breast cancer. In India 8 women die of cervical cancer every hour.
VSSM coordinator Shardaben and Madhuben talking about
the tests 
Instances of both these forms of cancer are rapidly rising. Yes,  the rural  women are ignorant and negligent towards these or forms of cancer. Women never prioritise their health. Hence, it is important their husbands encourage them to go for these screenings that help  for early detection.
It is a huge challenge to convince these uneducated and ignorant communities,  but it is not just  them even the educated urban women have limitations when it comes to taking preventive measures.


Polio Foundation’s Dr. Bharat Bhagat has agreed to screen 10 women every week at Rs. 100 per person. If the numbers rise above 10,  VSSM will support the cost. Although we  have requested Dr. Bhagat to extend more assistance. Every Saturday,  we bring women to the hospital.  Last Saturday, 4 women walked out of the hospital.
“I am alright, I do not need any check-up!!”
We fail to understand what is it they fear!!
Regulation mentioning the pre-requistes to
availing interest free loan from VSSM 
Some women were quite ok today, but the fear was obvious.  To ease them out even the team members and I got ourselves tested along with them.
We have decided to remain firm on the matter. The nomads are our family and we want to ensure they  take care of their health. They need to understand it is important.
In the pictures –
Women waiting their turn at the hospital
Madhuben and Shardaben talking about the tests.
The women who decided to go ahead with the tests and us.
Regulation mentioning the pre-requisites to availing interest free loan from VSSM.
I have purposely written this post so that it reaches larger number of people…..  
થોડું લાંબુ લખ્યુ છે પણ વાંચજો અને આપનો મત આપજો.
લોન જોઈએ છે તો,
(1)તમારા ઘરની સ્ત્રીનો #સર્વાઈકલ_કેન્સર તેમજ #બ્રેસ્ટ_કેન્સરનો ટેસ્ટ કરાવવો પડશે.

Regulation mentioning the pre-requistes to
availing interest free loan from VSSM 

(2)બે ઝાડ ફરજિયાત ઊગાડવા પડશે,
(3)જો કોઈ વ્યસન હશે તો એ છોડવું પડશે વગેરે જેવી.. છ શરતો સંસ્થામાંથી વગર વ્યાજે લોન લેવાની ઈચ્છા રાખનાર માન્ય કરે તો તેને લોન મળશે..

જેમની સાથે કામ કરીએ એ પરિવારોમાં આ નિયમોથી ખળભળાટ થઈ ગયો છે.
જો કે બીજા નિયમોમાં બહુ વાંધો નથી. એ પળાશે પણ…
પણ મુખ્ય વાંધો બહેનોના શરીરના ચેકએપનો છે..
‘પહેલાં જેમને લોન આપી એમને તો તમે એમ જ લોન આપી હતી ને? તો અમારામાં જ આ નિયમ કેમ કર્યા?’ વગેરે જેવી કેટલી દલીલો…
કેન્સરના કારણે જેટલી મહિલાઓના મૃત્યુ થાય છે એમાં બીજા ક્રમે સ્તન કેન્સર આવે છે. બહેનોના જીવનકાળમાં 9ની સામે 1 કિસ્સામાં સ્તન કેન્સરનું જોખમ રહેલું છે એવું વીકાસપીડિયાની સાઈટ પરથી જાણ્યું છે.
જ્યારે ભારતમાં દર કલાલે આઠ મહિલાઓ સર્વાઈલ કેન્સરના લીધે મૃત્યુ પામે છે તેવો અંદાજ છે.
બહુ જોખમી છે આ બંન્ને કેન્સર..
ઘરની સ્ત્રીઓ તૈયાર નથી પણ તેને તૈયાર કરવાનું ઘરના પુરુષો પણ કરતા નથી.
જોકે કહેવાતા ભદ્ર સમાજની બહેનો પણ પોતાના શરીરનું નિયમીત ચેકઅપ કરાવતી નથી તો #વિચરતી #વિમુક્ત જાતિઓમાં તો ક્યાંથી થવાનું.
બહુ મુશ્કેલ થઈ રહ્યું છે…
ડો. ભરત ભગત – #પોલીયો_ફાઉન્ડેશન એમણે દર અઠવાડિયે 100 રૃપિયામાં આ ટેસ્ટ દસ બહેનો સુધી કરી આપવાનું સ્વીકાર્યું છે.
10 ઉપરાંતની બહેનોની જોગવાઈ VSSM કરશે.
જો કે ભગત સાહેબને પણ આ માટે મદદ કરવા કહ્યું છે.
અમે દર શનિવારે બહેનોને હોસ્પીટલ લઈને જઈએ છીએ.
ગયા શનીવારે ચેકઅપ માટે ગયેલી બહેનોમાંથી ચાર બહેનો હોસ્પીટલમાંથી બહાર આવી ગઈ.
‘હું તો ઠીક છું, મારે કોઈ ચેકઅપની જરૃર નથી…’
શાનો ભય છે એ સમજાતું નથી…
ખેર વ્યવસાય માટે વગર વ્યાજે લોન જોઈએ છે તો આ કરવું પડશે…
મે અને મારા કાર્યકર બહેનોએ આ ટેસ્ટ કરાવ્યા. જેથી તેમનો ભય ભાંગે.
કેટલીક બહેનોમાં આજે થોડોક ભય ઓછો થયો છે..
છતાં બધા બહેનો ટેસ્ટ માટે તૈયાર નથી એ હકીકત પણ છે..
જો કે અમે કોઈ બાંધછોડ કરવાના નથી..
આ અમારા પરિવારો છે અને એમને આ બધુ શીખવું પડશે…
ફોટોમાં તપાસ માટે હોસ્પીટલમાં બેઠેલી બહેનો
અમારા કાર્યકર મધુબહેન તેમજ શારદાબહેનના ટેસ્ટ બાબતે મંતવ્યો દર્શાવતો વિડીયો….
ટેસ્ટ માટે તૈયાર થયેલી બહારદુર બહેનો સાથે ફોટો તો બનાતા હૈ
સાથે VSSMમાંથી લોન લેવાની ઈચ્છા રાખનાર લોનધારકો માટે શરતો દર્શાવતુ પત્રક
ફેસબુકની આ વાત વિચરતી જાતિની પરિવારો પણ જુએ છે માટે અહીંયા લખ્યું છે…
#Breast_cancer #Cervical_cancer #cancer #MittalPatel #VSSM #interest_free_loan ##NomadicTribes #NomadsOfIndia #Bavri #MarvadiDebipoojak #interest_free_loan #financial_inclusion #loan_for_downtrodden #Swavlamban #livelihood