VSSM offers interest free loan to store grains – a new activity to help Nomadic communities…

Nomadic women holding thier cheques which is given to
store grains
Non-Possession is one of the elevens vows Gandhiji practised and preached. The nomads who reel under severe economic insufficiencies practice this principle to the core. Even someone like our Doodhabhai, who earns a decent salary from his job at ISRO has never stocked basic grains, something that most Gujarati do. Individuals like Doodhabhai who have access to continuous income also fail to plan their expenses wisely.  For those who might be unaware, Gujarati families practice the ritual of storing grains, spices, oil for their annual consumption. This wise old tradition helped them sail through natural calamities, economic uncertainties and much more. 
Nomadic families who received cheques in Rajkot
Since last year and more, we have been trying to explain to these families the importance of storing grains and oil. We have also offered to provide a loan for the same, as it is hard for such poor families to Rs. 10 to 15 thousand in one go. They were to advised drop the daily amount they spend to buy their groceries into a piggy bank and pay the loan instalment through that savings. The advantages of storing were explained, we told them they will have minimum food even in dire circumstances. However, they had found it hard to comprehend. 
A little before the corona induced lockdown was implemented we had managed to convince around 150 families, that too with great difficulty. The cheques for the loan amount were  ready  but couldn’t be handed over when the lockdown was announced. The daily wage-earning families have been badly battered by the pandemic induced crisis. With no money or food, they have been vulnerable to starvation. 
Nomadic woman with her cheque
 It is often said the mistakes and challenges are best teachers. These families too have understood the significance of our continuous requests. 
“You were trying to convince us about storing grains, we did not listen to you then. We have learnt our lesson now!!”
Offering interest-free loan to store grains is a ‘first-ever’ for VSSM. We hope to witness some favourable lifestyle changes in these families.  
 Shared here are the images of the families who received cheques in Rajkot. The families who stay in shanties will be first given containers to store these grains. 
VSSM’s Chayaben and Kanubhai pour their heart into these efforts, they take utmost care in educating the families they choose to offer a loan. There hasn’t been a single defaulter from numerous families they have offered loans to.
ગાંધીજી અપરિગ્રહ શીખવતા..
વિચરતી જાતિઓ આ સિદ્ધાંત બરાબર પાળે. મૂળ તો આર્થિક સ્થિતિ સારી નહીં એટલે. પણ અમારા દૂધાભાઈ જેવા ઈસરોમાં કામ કરતા પગારેય સારો હોતો છતાં વાર્ષિક અનાજ ભરાવવાનું તેમણે કોઈ દિવસ કર્યું જ નહીં. મૂળ ટેવ નહીં એટલે.
આમ સારી આવક થાય તો આમ તેમ ચપટીમાં ખર્ચાઈ જાય.
અમે છેલ્લા એકાદ વર્ષથી આ પરિવારોને વરસનું અનાજ ભરવા સૌને સમજાવી રહ્યા હતા. પાસે સામટા દસ પંદર હજાર ન હોય એ સમજાય એટલે કહ્યું લોન આપીશું.
તમે દરરોજ લોટ કે ચોખા, દાળ લાવવા જે પૈસા ખર્ચો એ ગલ્લામાં નાખવાને એ પૈસા મહિનાના અંતે અમને પાછા આપી દેવાના..
તમને ફાયદો થશે અને સૌથી અગત્યનું કોઈ પણ તકલીફ આવે તો પણ રોટલો, મરચુ તો ખાઈ જ શકશો..
પણ ગળે નહોતું ઉતરતુ આ બધુ..
કોરોનાના કારણે લોકડાઉન આવ્યું. એ પહેલાં લગભગ દોઢસો પરિવારોને આ માટે સહમત કરેલા. એ પણ માંડ માંડ..
ચેક તૈયાર થયા ને લોકડાઉન આવ્યું. એટલે ચેક આપી ન શક્યા.. ને આ પરિવારોને ધોળે દિવસે તારા દેખાયા.. મૂળ તો રોજે રોજ કમાઈને ખાવાનું લાવનાર આ પરિવારોને બે ટંકના ફાંફા પડ્યા..
ભૂલોમાંથી અથવા વિકટ સ્થિતિમાંથી માણસ શીખવું જોઈએ એવું આપણે કહીએ.. આ પરિવારો પણ શીખ્યા અને સમજ્યા. 
સામેથી ડુંગરભાઈ,જીવણભાઈ, નેનીબહેને કહ્યું, 
‘તમે અનાજ ભરાવવા હાટુ હજમાવતા’તા પણ એ વખતે મતી નહોતી આવી પણ હવે હજમાઈ ગ્યું’
એક પ્રયોગ તરીકે અનાજ ભરાવવા વગર વ્યાજે લોન આપવાનું કર્યું છે. સુખદ પરિણામની આશા રાખીએ..
રાજકોટમાં કેટલાક પરિવારોને ચેક આપ્યા તેની તસવીરો.. ઝૂંપડાંમાં રહેતા આ પરિવારોને અનાજ પહેલાં પીપડા ખરીદીને આપીશું
કાર્યકર છાયાબહેન અને કનુભાઈની આમાં સખત મહેનત અને સમજણ.. છાપરાંમાં રહેતા આ પરિવારોને વિવિધ વ્યવસાય માટે પણ લોન આપી છે પણ આનંદ એક પણ પરિવાર ડીફોલ્ટર નથી એનો..

Khorda village’s commitment to deepen their Lake will go long way…

Mittal Patel talks about Water Management

“Ben, please take up the lake deepening works at our village, we will extend our full cooperation…”

 Shri Arjunbhai Joshi, Sarpanch of Banaskantha’s Khorda village in Tharad block delivered what he had promised. 
Water Management site

 The excavated soil from most of the lakes in Banaskantha is unusable. The locals call it Refdo, this soil cannot be used in farms. Hence, VSSM has this pre-condition that requires the villagers to ferry out the excavated soil and also make a small contribution to the maintenance of the lake. We were worried about how all of these would be achieved in Khorda however, Sarpanch Shri Arjunbhai ensured we need to worry under his rein. Being a leader he is, it was obvious the villagers would support. 

Each house sent its contribution, tractors lined up and JCB was provided by us. And the work began. 
Mittal Patel with the villagers

Under Government’s Sujalam Sufalam Scheme a work order of Rs. 3.90 lacs had been issued of which 60% is aided by the government bringing the amount to 2.34 lacs for this lake. This amount does not include cleaning and other expenses hence the amount is deficient to an extent. Apart from government’s assistance VSSM poured in Rs. 2.34 lacs (the work is still underway) we expect just the excavation expenditure to cross Rs. 5 lacs. 

Khorda WaterManagement site

Hence, it is crucial everyone pitches in and makes these kinds of work a collective effort. The villagers, government and VSSM together are responsible for giving the community lake of Khorda a new life. It is all thanks to Sarpanch Arjunbhai’s vision. This community has acted before it is too late, have you?

The image is when we had a meeting with the community and leaders. Arjunbhai shared the video and images of work in progress…

Khorda work in progress

અમારા ગોમમોં તળાવો ગાળો બેન, હારમ હારો સહકાર અમે ગોમના આલશ્….’

બનાસકાંઠાના થરાદના ખોરડાગામના સરપંચ શ્રી અર્જુનભાઈ જોષીએ આ કહ્યું અને કહ્યું એ પાળીને બતાવ્યું..
Ongoing lake deepening work

બનાસકાંઠાના ઘણા વિસ્તારમાં તળાવમાંથી ફળદ્રપ માટી નીકળે નહીં. સ્થાનીકભાષામાં જેને રેફડો કહેવાય એ નીકળે જેનો ઉપયોગ ખેતરમાં ન થાય.

અમે તળાવ ગાળીએ એમાં પહેલી શરત માટી ગામે ઉપાડવાની અને શક્ય હોય તો નાનો ફાળો પણ ભેગો કરવાનો. ખોરડામાં આ બધુ કેમ થશે એવી ચિંતા હતી પણ અર્જુનભાઈ જેવા ઉત્સાહી સરપંચ જ્યાં હોય ત્યાં ગામ સાથે કેમ ના આવે?
ગામે માટી ઉપાડવા માટે માતબર ફાળો ઘર દીઠ ભેગો કર્યો અને ભાડેથી ટ્રેક્ટર મુક્યા અને જેસીબી અમે મુક્યું.
સરકારે પણ સુજલામ સુફલામ યોજના અંતર્ગત આ તળાવને ઊંડું કરવા 3.90 હજારનો વર્ક ઓર્ડર આપ્યો જેમાંની 60 ટકા રકમ સરકાર આપે. જે મુજબ 2.34 લાખની મદદ મળે. આ રકમમાં તળાવની સફાઈ અને અન્ય નથી આવતું આથી રકમ ઓછી પણ મળે. સરકારના ફાળા ઉપરાંત VSSM દ્વારા 2.75 અથવા જરૃરિયાત મુજબની રકમ જોડવામાં આવી. (જો કે
હજુ કામ ચાલુ છે. લગભગ પાંચ લાખ ઉપરાંત ફક્ત ખોદાઈ પાછળ ખર્ચ થશે)
ટૂંકમાં ગામ, સરકાર અને સંસ્થાની મદદથી સુંદર મજાનું કામ ખોરડાગામના તળાવમાં થયું.
મદદ કરનાર સ્નેહીજનોનો આભાર.
પાણી પહેલાં પાળ બાંધવાનું ખોરડા સરપંચે તો કર્યું પણ તમે કર્યુ?
ગામ સાથે બેઠક થઈ તે વેળાનો ફોટો, અર્જુનભાઈનો સરસ વિડીયો.. તળાવ ખોદાઈ રહ્યું હતું તે વેળાના ફોટો.. જોકે હજુ થોડું કામ બાકી છે. એ ઝટ પૂર્ણ કરીશું

VSSM’s loving bond with kakar village makes the deepening of second lake possible…

Water Management Site

The huge Fulvadi settlement brings me frequently to Kakar . The village has treated this nomadic tribe well.

Water Management site
Once while I was there the village sarpanch came to meet me and speak about deepening of the village lake in Kakar. We agreed and deepened one of the lakes. Fortunately, soon after the lake was deepened it got filled with the waters from Narmada. The lake did remain filled with water for a long time, resulting in the rising of the groundwater tables. The villagers could comprehend the benefit of this effort. Now they have come up with a request of deepening the second lake in the village.
The lake we were shown was almost non-existent. Looked more of a puddle than a lake. But the village map and official documents did mention that it was a lake.
Ongoing lake deepening work
It was decided to deepen the lake according to VSSM’s protocol. The excavated mud had to be lifted by the community. The JCB expenses are supported by donations made by VSSM’s well-wishers. There was government support too. As seen in the pictures, the work has begun.
The first deepened lake that has received Narmada waters
last year
Watching the neatly lined up tractors waiting for their turn to be filled up with soil does spark a sense of cheer within, not long ago there was a time when no one was willing to initiate the water conservation works in their village. It should be noted that the topsoil of the lake is useless and villagers are not willing to allow the tractors to be unloaded near their farms.
As a community, we have forgotten to take care of our water resources. We thought it was ok to keep sink borewells and keep drawing water from underneath. It might have been the only option but to be able to continue taking water from the ground we do need to replenish it. The lakes were crucial for the health of our underground reservoirs. Hope we understand the need to replenish and recharge our groundwater resources or else we should be prepared for worst times.
The last image is of the first deepened lake that had received Narmada waters last year. 
કાકરગામમાં ફૂલવાદી પરીવારોના વસવાટના લીધે અવાર નવાર ગામમાં જવાનું થાય..
ગામનો ફૂલવાદીઓ માથે મીઠો હાથ..
એક દિવસ ગામના સરપંચે આવીને તમે તળાવો ઊંડા કરવાનું કામ કરો તે અમારા ગામનું તળાવ પણ ઊંડુ કરોની વાત કરી. અમે ગામતળાવ ઊંડુ કર્યું. નસીબ સારા તે આ તળાવ ગળાયા પછી નર્મદાનું પાણી એમાં નંખાયું. પાણી સતત ભરાયા રહેવાના કારણે ગામના પાણીના તળ ઉપર આવ્યા. લોકોને ફાયદો દેખાયો..
હવે વાત આવી ગામમાં આવેલા બીજા તળાવને ગાળવાની..
ગામે એ તળાવ બતાવ્યું પણ સરકારી કાગળ પર તળાવ બાકી તળાવ જેવું હતું જ નહીં. ખાબોચિયું જ જણાય..
અમે તળાવ ગળાવવાનું નક્કી કર્યું અને માટી ઉપાડવાની શરત ગામે કબૂલ રાખી..
સરકારના સૂજલામ સુફલામ અભિયાનમાં અંતર્ગત લોકભાગીદારી થકી આ તળાવ ઊંડુ કરવાનું નક્કી કર્યું. સરકારનો ફાળો ઉપરાંત સંસ્થા સાથે સંકળાયેલા શુભેચ્છકોએ પણ આર્થિક મદદ કરી અને તળાવ ગાળવાનું શરૃ કર્યું.. જે ફોટોમાં દેખાય છે..
એક વખત હતો તળાવ ગળાવવા કોઈ રાજી નહોતું.. આવામાં માટી ઉપાડવાની વાત તો ક્યાં આવે..
આજે માટી માટે ટ્રેક્ટરની લાઈનો જોવું ત્યારે રાજી થવાય છે.. (આ વિસ્તારમાં તળાવમાં ફળદ્રુપ માટી મોટાભાગે નથી નીકળતી સ્થાનીક ભાષામાં રેફડો કહેવાય એ નીકળે)
તળાવોની જાળવણી કરવાનું આપણે ભૂલ્યા છીએ.. બોરવેલનું શરણું આપણે લીધુ છે સંજોગો મુજબ બોરવેલ જરૃરી હતા. પણ બોરવેલમાં પાણી આવે એ માટે પણ તળાવો ગળાય એ જરૃરી. પાણી તળાવો થકી જ ભૂગર્ભમાં ઊતરશે અને તળ રીચાર્જ થશે…
દરેક ગામ પાણીની મહત્તા સમજે નહીં તો આવનારો વખત વધારે કપરો આવશે.
છેલ્લી તસ્વીર પહેલા ખોદાવામા એ તળાવની છે. જયા નર્મદાનુ પાણી ભરવામા આવ્યુ હતુ.
#Savewater #Savetheplanet

VSSM initiated the lake deepening work in various villages of Banaskantha…

Water Management site
Ongoing lake deepening work

The news around the Coronavirus has roared so much for all these days that even whilst we are at the peak of summer there is no news on water shortages yet. It looks like we have forgotten about this crisis looming at a distance. Contained within the boundaries of their home, the media too has missed noticing it. Otherwise, during normal times around this period, half the news leading dailies carry are on the water scarcities and crisis.

Monsoon is just a month away. If we do not gear up and make plans for conserving the rainwater we are signing up for some grave living conditions. Hence, it is important to act before it is too late.
Lake deepening work

Thus, with the support of our well-wishing donors and participation from the local community, we began the lake deepening works in Banaskantha under Sujlam Sufalam Scheme by government. Deepda, Khorda, Lavana, Aakoli, Indramana, Dhrechana, Makhanu are the villages where the works have begun.

I urge you all to gear up and act to retain the waters that fall from the sky in your village and your farms by repairing the traditional water sources…
Images of VSSM initiated works in progress in various villages.
Lake deepening work

કોરોનાની બૂમ એવડી મોટી હતી કે,

બળબળતો મે મહિનો આવી ગયો તોય આપણે પાણીની બૂમો ના પાડી.
બોલ ભૂલી જ ગયા. મૂળ તો ઘરમાં હતા એટલે ને ક્યાંક આ વખતે મિડીયાનું પણ આના ઉપર વધુ ધ્યાન નથી ગયું.
બાકી આ સમયે તો છાપામાં પણ પચાસ ટકા ખબરો પાણી નથી ની જ છપાય..
ચોમાસું બેસવામાં હવે મહિનો વાર છે..
વરસાદ વરસે અને અનું પાણી સંગ્રહવાનું નહીં કરીએ તો ભવિષ્યમાં બીજી તકલીફો મો વકાસીને ઊભી થઈ જશે..
એટલે પાણી પહેલાં પાળ બાંધીએ..
અમે બનાસકાંઠામાં અમારા પ્રિયજનોની મદદથી, સરકારની સુજલામ સુફલામ યોજનાની તેમજ ગામલોકોની ભાગીદારીથી તળાવ ગાળવાનું આરંભી દીધું છે..
દીપડા, ખોરડા, લવાણા, આકોલી, ઈન્દ્રમણા, ધ્રેચાણા, મખાણુંમાં તળાવોના કામ ચાલુ કરી દીધા છે.
તમે પણ સજ્જ થાવ અને ગામનું પાણી ગામમાં અને સીમનું સીમમાં એ ભાવ સાથે આપણા પરંપરાગત જલસ્ત્રોતો સરખા કરવાનું કરો…
VSSM દ્વારા વિવિધ ગામોમાં થઈ રહેલા કામોની તસવીર..
— 

The show must go on…VSSM starts new season of Water Management…

How long can one survive without air?  A few seconds maybe !! And without water? Maybe for a few hours!  And yet we undervalue both these resources.
Meeting with the villagers of Waghpura

We save money, to help us sustain during a crisis or special needs. I reckon all of you would agree if I claimed that our underground water reserves are like our savings. Meaning they have to be reached out for only in case of dire need and stop drawing from these reserves once we have other options available. However, we have failed to do that. We kept using our groundwater reserves without responsibly giving back what was taken from nature’s reserves. Despite crippling water crisis, we have never felt the need to save water.  Rainwater is the only source of fresh water and we have not considered it necessary to catch and conserve it. According to a study by 2080, we shall run out of drinking water. It is time we wake up to the looming crisis. Water is the biggest threat there is.

VSSM initiated deepening village lakes in Banaskantha
VSSM initiated deepening village lakes in Banaskantha but just deepening the lakes is not going to be enough. Farmers will have to build farm ponds and plan the slop in such a way that rain waters from the village are captured in these reservoirs. If planned well the water tables in this region will begin to rise.
 The COVID19 crisis has impacted our water conservation works, we had to delay the beginning of this year’s works. Nonetheless, we are confident about excavating at least 25 lakes this year. The leadership of Banaskantha’s Lavana and Makhanu village is aware and proactive hence, the works there have already begun (as seen in the pictures).  We have had a meeting in Waghpura too and more were in planned, but the lockdown has crippled our movement.  According to our work protocol, we only begin work in the village after a proper briefing of the initiative.
Ongoing lake deepening work
Lavana Water Management site

I am grateful for the insights of our respected Rashminbhai, who made us pay attention to the water crisis and pushed me into working on the issue. It should be noted that the entire water conservation initiative functions under the guidance of Shri Rashminbhai.

 If we do not act now ‘WATER-WATER EVERYWHERE, NOT A DROP TO DRINK’ will soon be a reality.
 પાણી..
હવા વગર થોડી સેન્કડો જીવી શકાય..જ્યારે પાણી વગર કેટલાક કલાકો..
આપણે કમાણીનો અમુક ભાગ બચત તરીકે જુદો મૂકીએ.. મૂળ તો તકલીફ અથવા પ્રસંગોમાં એ પૈસો કામ આવે..
ત્રેવડ એ ત્રીજો ભાઈ કહેવાય, એવું નાનપણથી આપણને મા- બાપ શીખવે..
ભૂગર્ભજળ એ બેંકમાં મૂકેલી આપણી બચત જેવું.. એને રોજ ન વપરાય ખાલી જઈ જાય. કોઈ આરો ન હોય ત્યારે એનો ઉપયોગ કરાય અને જેવી સગવડ થાય પાછી બચત કરવાનું કરવું પડે..
પણ આપણે એમ કરતા નથી. ભૂગર્ભજળ ને બસ કાઢે જઈએ પાછુ આપવાનું તો કરીએ જ નહીં..
મીઠા પાણીનો સૌથી મોટો સ્ત્રોત વરસાદ.. આપણે એ વરસાદના ટીપે ટીપાને બચાવવું જોઈએ.. પણ આપણે ઊણા ઉતર્યા છે.
એક સમાચાર પ્રમાણે આજ સ્થિતિ રહી તો 2080 સુધીમાં પીવાનું પાણી પણ નહીં બચે…
માટે જાગવાનો વખતઆવી ગયો છે..
અમે બનાસકાંઠામાં તળાવો ઊંડા કરવાનું આરંભ્યું છે. પણ ફક્ત ગામના તળાવો ગાળે ચાલશે નહીં… ખેડૂતો પોતાના ખેતરમાં પણ ખેતતલાવડી બનાવે.
આ તળાવ અને ખેતતલાવડીમાં એવો ઢોળાવ આપે કે વરસાદનું બધું પાણી વહીને એમાં ભરાય..
બે – પાંચ વર્ષે એ વિસ્તારના ભૂગર્ભ જળના તળ ઊંચા આવવા માંડશે..
આ વર્ષે કોરોનાના લીધે તળાવ ગળાવવાનું કામ થોડું મોડેથી શરૃ કર્યું છતાં 25 તળાવો ગાળી નાખીશું..
બનાસકાંઠાના લવાણા અને મખાણું બેય ગામના સરપંચ જાગૃત.. આ ગામોમાં થઈ રહેલું કામ ફોટોમાં જોઈ શકાય છે.
મીટીંગ અમે વાઘપુરા ગામમાં કરેલી. હમણાં તો બેઠકો માટે નથી જવાતું.. કોરોનાએ પગમાં બેડીઓ બાંધી દીધી છે..
પણ ગામલોકો સાથેનો એ વાર્તાલાપ યાદ કરુ છુ. એક સમજણ આપ્યા પછી પાણીનું કામ શરૃ કરવાની VSSMની પરંપરા..
આદરણીય રશ્મીનભાઈ જેમણે પાણીના કામોમાં મને વાળી જેમના માર્ગદર્શન હેઠળ અમે આ કાર્ય કરીએ.. આપનો આભાર તમે બહુ મોટુ કામ અમને સમજાવી દીધું.
પાણી ફક્ત મનુષ્ય માટે નહીં પણ સમગ્ર જીવ સૃષ્ટિ માટે જરૃરી…
#MittalPatel #VSSM

Mittal Patel requested relief package for nomadic communities who earn by performing theatrics and acrobatics…

Mittal Patel with Bhavaiya artist
Corona, at least for now,  has changed the way we function socially. 
The restrictions on public meetings and gatherings, fetes and celebrations are a new normal. The funerals too do not allow gathering of more than a few individuals.
 The livelihoods of folk artists from the nomadic communities who earn their living through their performances have been impacted as a result of these restrictions. The Bhavaiya, the Nats attract crowds whenever they host performances. The current situation cannot allow gatherings of this magnitude. I began receiving calls from individuals of Bhavaiya, Nat and Turi communities.
Mittal Patel have written to the
government
“Ben, we cannot step out. Summers are our season for performing, it is when we have our performances in the villages. Instead of performing, we are required to stay at home for our safety. How will we survive if we have to stay at home?” Kanubhai Bhavaia (Vyas) from Bala shared his turmoil. “We have no inheritance, we have no land handed over to us by our ancestors. Government has given relief packages to farmers, what about us, can’t they do something for us?” he continued.
Kanubhia is right. This needed to be brought to the government’s attention and I have done that. It would be great if folk artists were given some kind of assistance from the government.
The letter we have written to the government is shared here for reference….
Nat artist
કોરોનાએ સમાજિક વ્યવહારની પરિભાષા બદલી નાખી..
જાહેર સમારંભો, મેળાવડા બધુ જ બંધ થઈ ગયું. એ એટલે સુધી કે આપણું પ્રિયજન આ દુનિયામાંથી જાય ત્યારે એને વળાવવા પણ 15-20 થી વધુ સંખ્યામાં ન જઈ શકીએ..
Bhavaiya artists during their performance
આવામાં મનોરંજનના પરંપરાગત માધ્યમો થકી પેટિયું રળનાર કલાકારોની દશા માઠી થઈ છે.
ભવાઈ કે અંગકસરતના ખેલ જ્યાં થાય ત્યાં માણસો ભેગા થાય. જે હાલની સ્થિતિમાં શક્ય નથી..
ભવાયા, નટ અને તુરી સમાજના આવા કલાકારોના ફોન આવ્યા. બાળાના કનુભાઈ ભવાયા(વ્યાસે) કહ્યું,
‘બેન ક્યાંય બારા નીહરાતું નથી. ઉનાળો અમારી સીઝન કેહવાય. રાતના ગામોમાં જઈને ભવાઈ ભજવતા એની જગ્યાએ સુરક્ષીત રહેવા ઘરમાં છીએ.. પણ આમ ઘરમાં બેઠે બેઠે જીવાશે કેમના?
અમારા બાપ દાદા પાસે જમી – જાગીર નથી.. સરકાર ખેડૂતો હાટુ રાહત પેકેજ જાહેર કરે એમ અમારી હાટુ નો કરી હકે?’
કનુભાઈની વાત સાચી હતી. સરકારમાં આ મુદ્દે રજૂઆત તો ચોક્કસ કરી શકાય જે મે કરી..
લોકકલાકારોને રાહત મળે તેવું કાંઈક થાય તો ઉત્તમ…
ફોટો સૂચક છે. બાકી સરકારમાં કરેલી રજૂઆતનો પત્ર સમજવા ખાતર જ મુક્યો છે…

Kiara and Pihu’s invaluable contributuon…

The nomadic families received their ration kits
A couple of days back, Chainikaben called from Mumbai. Pihu, her daughter happened to watch the vlog on our work during the COVID crisis. Pihu is the same age as my daughter Kiara. After listening to the talk she conveyed her desire to make a  contribution to VSSM.
The nomadic families received their ration kits
Kiara too has been overhearing my conversions with the leaders from settlements who call me all through the day asking for ration. “Ma, these people really don’t have anything to eat?” she asked one day. I shared some images and videos with her. “How can I help them, Ma?” she had asked.
 Both these daughters are way too small to earn for themselves. But they do have a piggy bank where they drop their daily saving. 
 Furthermore, both of them donated their savings to VSSM, their very first contribution for a cause.
The contribution by Pihu and Kiara was used to provide ration kits to families residing at Rethal village near Ahmedabad.
The current living condition of nomadic families
 The reason for this post is to share the need to inculcate empathy in children from a very early age.  Are we instilling the right values in our children? We mould them, educate them to earn in thousands and lacs but do we teach them to share part of that earning with those in need? Are we raising them to become socially responsible humans?
Since the kits were from Pihu and Kiara’s contribution I personally went to distribute the kits in  the community. 
મુંબઈથી ચૈનીકાબેનને ફોન આવ્યો. તેમની દીકરી પીહુએ વિચરતી જાતિઓ સાથે કરેલા કામોના અનુભવો અંગેના વિડીયો સાંભળ્યા.
પીહુ મારી કિઆરા જેવડી. એણે વાત સાંભળીને મારે પણ કશુંક આપવું છે એવું ચૈનિકાબહેનને કહ્યું.
મારી કિઆરા પણ રોજ વિવિધ વસાહતોમાંથી મારા પર આવતા ફોન સાંભળે. લોકો ખાવાનું નથીની રાવ કરતા. એક દિવસ એણે કહ્યું, તે મા સાચ્ચે આ લોકો પાસે ખાવા નથી? મે ફોટો અને વિડીયો બતાવ્યા અને એણે કહ્યું, હું આ લોકોને શું આપી શકુ મા?
બંને દીકરીઓ નાની. એ તો ક્યાંથી કમાય?
પણ એમના ગલ્લામાં એમની નાની બચત ખરી.
પીહુ અને કિઆરાએ એમની બચત VSSMમાં આપી.
દીકરીઓનું પહેલું અનુદાન..
સાણંદ પાસેના રેથળ ગામમાં રહેતા પરિવારોને આ અનુદાનમાંથી રાશન આપ્યું.
આ પોસ્ટ બાળકોને કેવા સંસ્કાર આપી શકીએ એ માટે ખાસ લખી છે. કોઈની મહત્તા સાબિત કરવા માટે નહીં..
લાખો કમાવવાનું આપણે બાળકોને રોજ શીખવીએ પણ એ કમાણીનો અમુક ભાગ સમાજ માટે કાઢવાનું સમાજ વિજ્ઞાન બાળકોને્ શીખવીએ છીએ?
પ્રશ્ન વિષે વિચારજો જરૃર….
પીહુ અને કિઆરા બેય વહાલા એટલે એમણે આપેલું સુખ વહેંચવા જાતે જ વસાહતમાં ગઈ…
#MittalPatel #VSSM

The language of Love…

Nomadic man stood up and blessed Mittal Patel
“Ben, you are our parent. May God give you a long life.”
“I don’t want to live a  hundred years. And just saying that you respect me   doesn’t work!!”
“Why, what do we do then?”
“Leave smoking bidi and chewing tobacco, only then will I feel that you consider me one of your own and  that you respect me.”
“Arre Ben, when there was so much you could have asked all you ask for is Bidi? Here,  I give it up from today.”
Whilst this pleasant discussion was going on in Thawar’s Bharthari settlement many gave up their addiction and as you see in the last image one of the elders stood up to once again bless me and wish me a long life, live to be hundred years old.
The language of love.
I am reading Pujya Ravishankar Maharaj (Dada) these days. And his statement echo…
“When you do anything with the pure intention it will always bear great results!!”
I see this statement is coming alive….
‘બુન તમે અમાર માવીતર.. ભગવોન તમન હો વરહનું આયુષ આલ..’
‘મારે હો વરન નથી જીવવું. અને આવું મોન ખાલી બોલીન આલો એય ના ચાલ..’
‘તાણ હું જોવ?’
‘આ બીડી અને તમાકુ મેલો તો મોનું ક તમે મન હાચે તમારી મોનો અન મોનય ઘણું આલ..’
‘અરે મારા બુન મોંગી મોંગી ન બીડી માજી.. લો મેલી બસ આજથી અબ ઘડીથી મેલી..’
થાવરની ભરથરી વસાહતમાં આવી મીઠી વાતો થતી હતી અને પછી તો ચપચપ કેટલાયે વ્યસન મુકી દીધું.. અને છેલ્લે ફોટોમાં દેખાય એ કાકાએ ઊભા થઈને માથે હાથ મૂકીને પાછા સતાયુના આશિર્વાદ આપ્યા..
પ્રેમની ભાષા..
આ દિવસોમાં પૂ.રવીશંકર મહારાજ (દાદા)ને વાંચી રહી છું દાદાનું એક વાક્ય બરાબર ગૂંજે છે..
‘તું ઊંચી ભાવનાથી જે કંઈ કરશે તેનું ફળ ઉત્તમ આવશે’
આ વાક્ય એકદમ ચરીતાર્થ થઈ રહ્યું છે..