VSSM encourages and supports Chandraben to walk a different path.….

Vadia, one village, one  community but 100 different interpretations. Each individual coming into contact of this village perceive it differently. So far, most have chosen to stay away from this village and its community because of  the stigma it holds. Some like us (VSSM) decided to tackle the ground realities of this village, find solutions to their complex issues and help them lead a better and peaceful life. VSSM has received positive support from many of the families living in this village who also desire to erase the stigma Vadia holds.
Amongst these families is Chandraben Saraniya. In fact it was her mother Sheni-ma, who had warmed up to me and began talking to VSSM when it first reached the village in 2005. Chandraben would always avoid coming face to face with me. I know she had reasons to do so but  never probed. Once when I was visiting Shenima’s place I bumped into Chandraben for the very first time. Chandraben is a powerful woman back then, she was into many things, she herself was a  prostitute, trading girls to the pimps from outside and all the other stuff that is involved with the trade of prostitution. Her daughter Lakshmi, is  a very beautiful girl. I know what happens to beautiful girls in this village. Every time I would see a girl child in Vadia my heart would tremble from inside. Since I knew their fate, my heart would silently ask  God why does she birth girls into Vadia?? We all know nature seldom refuses, it just gives!! It is for us the humans to understand.
While working in Vadia I have never questioned or preached. It was a decision I had made to not give unsolicited advice or judge their choices in Vadia. However, that day I couldn’t stop myself from telling Chandraben, “Don’t push you daughter into  this life of hell!!” and Chandraben replied, “I will not!!”  However, for  Chandraben, it was easier said than done. There were numerous lucrative offers but she remained strong in her resolve. She did not force her into prostitution but decided to commit her to one man. Not something we would approve but that it what she did then.
Once again when I happened to  meet Chandraben and got talking to her I made an observation, “It is good you did not push your daughter into hell, you know the pain of being into this trade so why be instrumental in pushing other girls into this life of pain and trauma, why not give it all up.” There was a message that Chandraben absorbed very well. She decided to give it all up and so did her son who was involved in fetching customers from other towns to the girls of Vadia.
That day she did not even think twice before uttering, “Henceforth, I will never engage in any unlawful and immoral activities.” It was hard to trust her, but the human Chandraben is “I can never lie after promising you, I will die if I broke my promise, you are away but my God is near me, he can see everything…” all this she said  with her hands on her heart.
“Ben, I do not want to involve in any sinful activities. Will prefer being content in whatever my hard work brings me. We have learnt that money earned from hurting others does not last long…. It fades away as fast as it comes.’ After giving up all the wrongful activities, Chandraben turned to farming, she first repaired her farm, began buying water from the nearby borewell. The income from agriculture was insufficient to meet the needs of the family. The family continued to pour-in hard work and some prayers but an economic activity that would  increase the family’s income remained elusive.
One day Chandraben accompanied by her son came over to our office in Ahmedabad. “Ben, I want to buy buffaloes, loan me some money please. I cannot promise about the entire village, but I will not allow any daughter of my family to enter prostitution. Also I guarantee no member of my family will be ever  involved in any unlawful activities.” I had never asked for such guarantee or commitment but Chandraben continued to speak.
VSSM sanctioned loan to Chandraben and 3 of her extended families with an objective of buying buffaloes.  I was in Vadia a month after the  loans were sanctioned. What I saw in front of her house brought a sense of delight. 5 buffaloes in her front yard was a fantastic sight. “I still have to buy a cow and some more buffaloes. I will not break the trust you have put in me.” Chandraben was all smiles while saying this.
Chandraben is not alone in her venture, her entire family including her son and daughter-in-law work equally hard. The loan instalment reaches our account before  5th of every month. There is a sense of disciple in their attitude and behaviour.  These are the  winds of change we were so looking forward to… Yes, there are  many like Chandraben whom we would like to stand besides us after  giving  up their  immoral involvements. That too shall  happen soon. We are hopeful. And that feeling of  hope is becoming stronger  on  each passing day.
Chandraben asked me to write her story so that others can draw inspiration from it. So here is her story,  hope her efforts to live a rightful life motivates others in her vicinity to do so….
We pray to Almighty to continue showering his blessings on Chandraben and her family.
Hoping that this family helps others in their community to choose an ethical path.
In the picture – Chandraben, her daughter-in-law showing their buffaloes.
નામ હી કાફી હૈ એવી આ ગામની જરા જુદી અને સામાન્ય રીતે ના ગમે તેવી ઓળખ ભૂંસવા માટે અમે અને વાડિયાના કેટલાક પરિવારો કોશીશ કરી રહ્યા છીએ.
આવા કેટલાકમાંના એક ચંદ્રાબહેન સરાણિયા.
2005થી વાડિયામાં જવું. પણ એ વરસોમાં ચંદ્રાબહેન ક્યારેય મારી સામે ના આવે. ચંદ્રાબહેનના મા શેણીમાં સાથે મારે સારી દોસ્તી. એમની સાથે અલક મલકની વાતો થાય. એક દિવસ શેણીમાંના ઘરે જવાનું થયું ને ચંદ્રાબહેન મળ્યા. પહેલીવાર એમને મળી. એમને એક દિકરી લક્ષ્મી. લક્ષ્મી દેખાવે ખુબ સુંદર.
એ વખતે વાડિયામાં દીકરીઓને જોતી ને મારુ મન અંદરથી દુઃખી થઈ જતું. ભગવાનને કહેતી આ ગામમાં દીકરીને જનમ શું કામ આપે છે? પણ કુદરત તો કુદરત છે. સમજવાનું કાળા માથાના માણસે છે.
હું કોઈને તેઓ શું કરે તેવું ક્યારેય પુછુ નહીં. ના તમે આ કરો આ ના કરો તેવું વણ માંગ્યું જ્ઞાન આપુ.
પણ ચંદ્રાબહેને એમના ઘરે મને બેસાડી એ વખતે વાત વાતમાં કોણ જાણે કેમ પણ મારાથી એમને કહેવાઈ ગયું કે, દીકરીને આ નર્કાગારમાં ના નાખતા.
ને ચંદ્રાબહેને કહી દીધું, ‘નહીં નાખુ.’
બોલવું સહેલું પણ અમલમાં મુકવું અઘરુ હતું. નજર સામે કેટલીયે લાલચો પણ તેઓ અડગ રહ્યા.
એક દિવસ ચંદ્રાબહેનને પાછુ મળવાનું થયું ને વાતમાંથી વાત નીકળતા,
આપણી દીકરીને નર્કમાં ના ઘકેલી પણ કોઈ બીજાની દીકરીને નર્કમાં ઘકેલવામાં નિમિત્ત ના બની જવાય એ જોજો.. એવી મીઠી ટકોર અમારા કાર્યકર શારદાબહેન સાથે રહી કરી ને ચંદ્રાબહેન મોઘમ સમજી ગયા.
એ પછી એક મીનીટનોય વિચાર કર્યા વગર એમણે ‘એવું ખોટું કોમ એકેય નહીં કરુ’ એવું કહી દીધું.
ફરી કહુ તો વિશ્વાસ મુકવો અઘરો હતો. પણ ચંદ્રાબહેન તો ચંદ્રાબહેન..
ખુબ ગભરુ ને ‘તમન વચન આલ્યું પછી જુઠ સીદને બોલાય. મુ તો ગભરઈ ન મરી જવું. તમે સેટા સો પણ ભગવોન તો બધુય જુઅ.’ એવું એ ગળા પર હાથ મુકીને કહે.
એ પછી શરૃઆત થઈ ખેતીના કામથી મહેનતની.
‘બહેન ખરાબ ધંધા એકેય નથી કરવા. કુદરત મેનતનું ખરાવે ઈમોં જ રાજી રેવું સે. ખરાબ રસ્તે આયેલું બધું ઈમોં જ જાય. એ હવે હજમી ગ્યા સીએ.’
એવું કહેતા ચંદ્રાબહેને પ્રથમ તો ગામમાં આવેલું પોતાનું ખેતર સાર્યું ને એમાં ખેતી કરવાની શરૃઆત કરી. ખેતીમાં પિયત થઈ શકે એ માટે બોરવેલમાં ભાગ રાખ્યો.
ખેતીમાં મહેનત કરે પણ પનો થોડો ટૂંકો પડે. નક્કી કર્યુ હતું મેનતથી કમાવવાનું એટલે હવે આડાઅવળા એકેય રસ્તા ભગવાન ના સુઝાડે એવું આ પરિવાર મનથી પ્રાર્થે. સારા માર્ગે પૈસા કમાવવાની હોંશ ચંદ્રાબહેનને ખરી પણ એ માટે શું કરવું એ ખાસ ના સુઝે.
એક દિવસ ચંદ્રાબહેન મોટા દિકરા શૈલેષ સાથે ઓફીસ પર આવ્યા ને કહ્યું,
‘મારે ભેંહો લાબ્બી સે લોણ આલો. ગામની ખાત્રી નહીં આલતી પણ મારા પરિવારની એકેય દીકરીન આડા અવળા માર્ગે નહીં મુકુ. પાસુ મારા કટંબના કોઈનુંય નોમ ખરાબ બાબતોમાં નઈ હોય ઈની ખાત્રી આલુ સુ.’
મે ક્યાં ખાત્રી માંગી હતી. છતાં ચંદ્રાબહેને આપી.
ચંદ્રાબહેન સાથે મળીને તેમના કુલ ચાર પરિવારને ભેંસો ખરીદવા માટે લોન આપી. લોન આપ્યાના મહિના પછી વાડિયા જવાનું થયું ને ચંદ્રાબહેનના આંગણે પાંચ ભેંસો બાંધેલી જોઈ.
‘હજુ ગા(ગાય) અને બીજી ભેંસો લાબ્બાની બાકી સે બેન. તમે ભરોષો મેલ્યો ઈન નઈ તોડું.’ એવું ચંદ્રાબહેને હસતા હસતા કહ્યું.
તેમના દીકરા, દીકરા વહુ ને દીકરી ચંદ્રાબહેન સાથે ખડે પગે છે. લોનનો હપ્તો પાંચ તારીખ પહેલાં અમારા ખાતામાં જમા થઈ જાય છે.
એક જુદી શીસ્ત પણ દેખાઈ રહી છે.
ગામમાં બદલાવ આવી રહ્યો છે.
મન રાજી થઈ રહ્યું છે. છતાં હજુ ચંદ્રાબહેનની જેમ અમારી હરોળમાં ઘણાને ઊભા કરવાના છે એ નક્કી જોકે એય થશે એવો ભરોષો હવે વધી રહ્યો છે.. ચંદ્રાબહેને કહેલું મારી વાત લખજો, મારી વાત હોભળીન બીજાન અમારી જેમ કોકો કરવાનું મન થઈ જાય તો કરેલું લેખે લાગશે.
ચંદ્રાબહેન અને તેમના પરિવાર પર ઈશ્વર મહેરબાન રહેજે એવી પ્રાર્થના…
સાથે ચંદ્રાબહેન, શૈલેષમાંથી ગામના અન્ય યુવાનો શીખે એવી હોંશ..
ફોટોમાં ચંદ્રાબહેન તેમની દીકરાવહુ એમની ભેંસો બતાવતા..
#MittalPatel #VSSM #NomadicTribes #NomadsOfIndia

Vadia youth takes initiative for the betterment of the village….

“Ben, whenever we are asked which village we belong to, we feel embarrassed to reveal that we belong to Vadia. Out village has always carried a bad image. And we want to change that image, wipe off that stigma. We are ready to work hard and with your support we want to change that image!!”

After our work in Vadia, such words seem like music to our ears. When the youth of the village is prepared to work towards change, one knows for sure that better times lie in the horizon.
In 1963, government had allotted 205 acres of land to the women of Vadia. The land was in such poor condition that the families could never work on it to make it productive. The administration tried giving farming incentives from time to time however, as the efforts were not continuous enough the desired results were never achieved.
Since 2005,  VSSM has been consistently working towards improving the ground realities in Vadia and our persistence has begun  paying off. Vadia, that was once arid and barren now looks lush with green farms all around. The families have also began taking interest free  loans from us to begin cattle farming and dairy.
Bhikhabhai obtained loan from VSSM to buy buffalos. He intends to have a large cattle shade. After hearing the inspiring story of Lalabhai Raval who has had a successful venture with cow rearing and dairy after taking interest free loan from VSSM Bhikhabhai also plans to replicate his model in Vadia with addition of cows to his cattle wealth.
Ben anywhere we are,  the waiting cattle compels us to return home by 4 PM. We have to return on time for them, milk them and take the milk to the dairy. Our thoughts are now focused towards our cattle.” Mukesh shared with a smile on his face.
Once the youth of Vadia begins working to earn money the hard way  and the daughters continue to get married, no one from Vadia will face embarrassment to share the name of the village they belong to.
Yes, for sure we will be creating a Vadia of our dreams pretty soon.
In the picture-  After hearing his dream and desire of Vadia  it was natural we had to capture Bhikhabhia in our camera.  So here he us with respected Shri Rashminbhai and me.
‘અમે કોઈ ગોમમાં જઈએ અન ગોમના કોઈ પુસ ક ચોના તો અમે કહી નઈ હકતા ક અમે ચોના સીએ. બેન ગોમની જે ખરાબ સાપ પડી હ ઈન ભૂંસવી હ.
તમે સાથ આલો અમે મેનત કરશું પણ હવ ગોમની સાપ બદલાવવી હ એ નક્કી.’
વાડિયાના ભીખાભાઈ અને મુકેશની વાત સાંભળી રાજી થવાયું.
ગામના યુવાનો કામ કરતા થાય તેનાથી રૃડુ શું હોઈ શકે?
વાડિયામાં રહેતી બહેનોને સરકારે 205 એકર જમીન 1963માં આપેલી પણ બાવળના જંગલથી ભરી પડેલી આ જમીન પર તેઓ કશું કરી નહોતા શક્યા.
સરકારે વખતો વખત કોશીશ કરી પણ સતત પ્રયત્નો ના થતા ઈચ્છીત પરિણામ ના મળ્યું.
2005માં પહેલીવાર વાડિયા જવાનું થયું એ પછી VSSM દ્વારા થયેલા સતત પ્રયત્નોના કારણે નક્કર બદલાવ આવવા માંડ્યો છે.
એક વખતનું સુક્કુ ભઠ્ઠ વાડિયા આજે લીલુછમ દેખાવા માંડ્યું છે. લોકો ખેતી કરતા થયા છે અને ખેતીની જમીન હોવાના લીધે અમારી પાસેથી લોન લઈને લોકો પશુપાલન કરતા થયા છે.
ભીખાભાઈ એ VSSMની મદદથી ભેંસો ખરીદી છે. તેમની ઈચ્છા મોટો તબેલો કરવાની છે.
ભેંસો લાવ્યા પણ સંસ્થામાંથી લોન લઈને બે પાંદડે થયેલા લાલાભાઈ રાવળને જોઈને તેમણે ગાયો લાવવાનું પણ નક્કી કર્યું છે.
મુકેશ હસતા હસતા કહે છે,
‘બેન હવ તો બારા ચોક જઈએ તોય ચાર પેલા ઘેર પોંગવાની ચિંતા રે. ભેંસ દોવાની, દૂધ ડેરીમોં ભરાબ્બાનું આ બધા સિવાયના એકેય વિચારો હાલ અમારા મનમોં નહીં હેડતા.’
ગામના યુવાનો મહેતન કરતા થાય, ગામની દરેક દિકરી પરણતી થાય તો અમે વાડિયાના છીએ એવું કહેતા કોઈ વાડિયાવાસીને શરમ નહીં આવે એ નક્કી…અને હા અમે એવું વાડિયા બહુ ઝડપથી નિર્માણ કરીશું એ પણ નક્કી….
બદલાવ ઈચ્છતા યુવાન ભીખાભાઈ સાથે ફોટો લેવાનું મન તો મને અને મુંબઈથી આવેલા આદરણીય રશ્મીભાઈને થાય જ ફોટોમાં ભીખાભાઈ સાથે અને તેમણે કરેલો ભેંસોનો નાનકડો તબેલો..
#MittalPatel #VSSM #Vadia #NomadsOfIndia #Sarania #Empathy #changemaker #Pathetic #OneSolution #Solution #Economicupliftment #SociaEconomicupliftment #UpliftmentOfNomads #ConditionOfVadiaPeople Rashmin Sanghvi

Once again the air in Vadia plumps up to the beat of dhols …

“Ben, by marrying off two of my daughters today and assigning one in your care, I have fulfilled my promise given to you. I have no worries. Even death  does not scare me now.”  Rameshbhai’s eyes welled up as he talked to me today at his daughter Krishna’s marriage ceremony.

Vadia, a village whose traditional occupation is absolutely unaccepted seldom treats its daughters with respect and care, but once the daughter is married or engaged she is never forced into the hellish traditional occupation of prostitution.
Rameshbhai had promised me to never force his daughters into prostitution when he first met me in 2005. I had the right to correct him because he considers me his sister.
The pimps active in Vadia tried their level best to lure Rameshbhai into the trap, but he remained undeterred like a  rock. Both his kidneys failed, the medications pushed him to the brink of survival. VSSM’s Shardaben and his elder brother Bababhai worked tirelessly to bring him to Ahmedabad’s Civil Hospital and get his kidney transplanted. Right now, he is on medication that is taken managed  by VSSM’s President Shri Madhavbhai  Ramanuj.
Apart from the physical trauma due to such life threatening ailment Rameshbhai also passed through severe mental trauma, but even under such dire circumstances he remained undeterred in his commitment to protect his daughters and ensured they get  married.
The ceremony wouldn’t have been possible without the support of VSSM’s largehearted family. The entire expense of the wedding ceremony was supported by respected Shri Morari Bapu. The kitchenware in the trousseau has been gifted by Shri Somabhai Patel. We have provided all that you can see in the pictures to Krishna and Kalpana. Apart from this,  to help them earn and live with dignity we have committed a buffalo each to both of them.
The Sarpanch of Khanpur Shri Nagjibhai has been assigned with the responsibility of finding a good buffalos. The costs of buffalo are very high currently hence, we plan to purchase them once the prices come down.
I am grateful to all those who stood with us and have wished well for Vadia.
Respected Bapu, all of these wouldn’t have been possible without your support. I am grateful for your support.
Shardaben, our backbone for Vadia who constantly worries for the community needs to be commended for her untiring efforts in Vadia.
Rameshbhai, I respect your commitment to fulfil the promise you gave me. I wish that each girl in Vadia is blessed with a father who shares your sentiments!!
વાડિયા માં એકવાર ફેર ઢોલ ઢમક્યાં…..
‘બેન મે આપેલું વચન આજે પૂરું કર્યું. મારી બે દીકરી પરણાવી અને એક તમને સોંપી. હવે હાલ મોત આવે તોય મને ચિંતા નથી ‘
વાડિયાના રમેશભાઈ સરાણિયાની આંખો આજે દીકરી ક્રિષ્ના ના લગન વખતે આ કહેતા કહેતા ભરાઈ આવી.
વાડિયા જ્યાની પરંપરા દીકરીઓ માટે ક્યારેક ના સ્વીકારાય એવી. દેહવ્યાપારના કલંક ગામની દીકરીઓના માથે લખાતા હોય એવા વાડિયામાં જે દીકરીની એક વખત લગ્ન કે સગાઈ થાય એ ક્યારેય આવા નર્કમાં ધકેલાતી નથી.
રમેશભાઈને ૨૦૦૫ માં મળેલી અને એ વખતે જ એમણે પોતાની દીકરીઓને આ નર્કાગાર માં નહિ ધકેલવાનું વચન આપેલું. મને બહેન માને એટલે થોડા વિશેષ અધિકાર ભાવ પણ બંને તરફ હોય… પણ છેવટે તો બધુંયે હકારાત્મક.
કેવી લાલચો સામે આવી પણ એ બધાને એમણે ઠોકર મારી.
બે કિડની બગડી. દવામાં ખૂબ ખર્ચ થયો. Vssm ના કાર્યકર શારદાબેન અને મોટાભાઈ બાબા ભાઈ સાથે રમેશભાઈ ને માંડ કિડની હોસ્પિટલ લાવ્યા અને કિડની ટ્રાન્સપ્લાન્ટ કરાવ્યું. હાલે દવા ચાલે પણ દવાનું બધું vssm ના પ્રમુખ માધવભાઇ રામાનુજ સાચવે.
આર્થિક રીતે કમર તૂટી ગયેલી. ત્યારેય આવેલી લાલચોથી એ પર રહ્યા અને ખરા અર્થમાં એમણે દીકરીના બાપને છાજે એમ દીકરીઓને સંસાર મંડાવ્યા.
લગ્ન ખર્ચમાં સહયોગ પૂજ્ય મોરારી બાપુ એ આપ્યો. દીકરીને ભેટમાં વાસણ માટે સોમાભાઈ પટેલ સહયોગ આપ્યો. તેમનો આભાર વ્યક્ત કરું છું. દીકરી ક્રિષ્ના અને કલ્પનાને લગનમાં ફોટોમાં દેખાય છે એ સાધન સામગ્રી તો આપી. સાથે બેય દીકરીઓ સાસરીમાં સ્વમાનભેર જીવી શકે એ માટે બેયને ભેંસ આપવાનું વચન પણ આપ્યું.
ખાનપુરના સરપંચ નાગજી ભાઈને ભેંસ લાવવાની જવાબદારી સોંપી. હાલ ભેંસોની કિંમત વધારે છે ઓછી થતાં જ બેય દીકરીના ઘરે ભેંસ બંધાશે.
વાડિયા માં બદલાવ માટે મથતા સૌ સ્વજનો પાસે આજે રાજીપો વ્યક્ત કરું છું.
પૂજય બાપુ નો આભાર માનું છું એમની મદદ વગર આ બધું અસંભવ હતું…
અમારા કાર્યકર શારદાબેન સતત વાડિયા માં રહેતા માણસોની ચિંતા સેવે અને એમને મદદ કરે એમની લાગણી ને પ્રણામ.
અને રમેશભાઈ તમે ભાઈ તરીકે આપેલું વચન નિભાવ્યું એનો આનંદ.. સાથે વાડિયા ની તમામ દીકરીના બાપ તમારા જેવા થાય એવી આશા રાખું છું.
#mittalpatel #vssm #Sarania #vadiya #Nomadsofindia

Compartment Bunding in Vadia- Returning the Favour of Mother Nature…

With the desilting  and  deepening of 45 lakes in Banaskantha, we were eagerly awaiting the arrival of rains that would fill up these thirsty and parched lakes. However, the rain gods decided otherwise. The entire region received almost no rain. Narmada that has turned out to be lifeline of Gujarat is also drying up soon.

The forecast is that Gujarat is heading towards potable water crisis this year. Chances are that even drinking water will be hard to access this summer.

However, Banaskantha’s Vadia decided to try its level best to save as much water possible. It decided to put into practice the theory of restricting the village water within village boundaries. It went a bit further and captured the rain water falling on the farmlands by designing and implementing compartment bunding on the farms of 40 farmer members of Saraniya Women Cooperative Society.
Large pit have been created to ensure that the rain water through the farms flows in these pits and begins percolating underground (can be seen in the picture).
Vadia, a village believed to be ignorant and illiterate managed to work wonderfully to preserve water. We hope other villages try to emulate these efforts.
Here’s praying for a better monsoon next year….
ગુજરાતીમાં રૂપાંતર

ગુજરાતથી વરસાદ રીસાયો.

બનાસકાંઠામાં અમે 45 તળાવો ખોદાયા.

ગામના તમામ અમી દૃષ્ટિએ વરસાદની રાહ જોતા રહ્યા પણ વરસાદ તો સાચે રીસાયો..

આખો પંથ કોરો ભઠ્ઠ રહ્યો. નર્મદા જીવાદોરી. પણ એના નીરેય આવતા ઉનાળા સુધી ખુટવાના..

પીવાનું પાણી મળી રહે તોય ઘણું એવો ઘાટ ઘડાયો..

વરસાદ રીસાયો પણ આપણાથી થોડી એની કટ્ટી કરાય.

એના આવવાની રાહમાં તો લાલ જાજમ પાથરવાની..

બનાસકાંઠાના વાડિયાએ આવી જ લાલજાજમ પાથરી..

ગામમાં એકેય તળાવ નહીં. પણ વરસાદી પાણીને તો બચાવવું રહ્યું. શું કરવું?

આખરે ગામનું પાણી ગામમાં ને સીમનું સીમમાં એ થીયરીથી થોડા આગળ ચાલી ખેતરનું પાણી ખેતરમાં એ વાત ઉપર અમે આવ્યા.

સ્ત્રી સરાણિયા સહકારી મંડળીના ચાલીસ ખેડુત ખાતેદારોના ખેતરોમાં VSSM એ કંપાર્ટમેન્ટ બંડીંગ કર્યું. ખેતરમાં પાણીનો ઢાળ જે બાજુ હોય તે બાજુ શેઢાની અંદરની બાજુ સળંગ મોટા ખાડા કર્યા જેથી ખેતરમાંથી વરસાદી પાણી વહીને આ ખાડામાં જ આવે ને ત્યાંથી જમીનમાં ઉતરે. (ફોટોમાં કંપાર્ટમેન્ટ બંડીંગ જોઈ શકાય છે)

વાડિયા જેવું સૌની નજરે નાસમજ ગામ પાણીનું મહત્વ સમજે એનાથી રૃડુ શું.

વાડિયાગામની પાણી બચાવવાની આ સમજમનું અનુકરણ ગુજરાતનો દરેક ખેડુત કરે એવી આશા રાખીએ…
સાથે ભઈ’સાબ આવતે ચોમાસે ના રીસાતો હો… એવા કાલાવાલાય વરસાદને અત્યારથી…

A gift that proved to be a great source of income at Vadia

A few months Vadia – a village, married two more daughters and VSSM made the arrangements for the same. We had decided to gift these girls buffaloes in their trousseau/weeding gift (કરિયાવર) along with other house-hold things. Plans were made to buy and gift the buffaloes at the weeding itself, but a considerate farmer Nagjibhai informed us that the rates of buffaloes drop during  Bhadarvo/September-October. He advised us to buy the buffaloes at that time. We listened to his advice and waited for couple of months. Once the rates dropped in the month of Bhadarvo we went ahead and gifted the buffaloes.
The buffaloes have helped elevate the income in the family. The girls keep small portion of milk for personal consumption and bring rest to the cooperative dairy in the village. The family has begun experiencing benefits of added income.
These weddings received lots of gifts from our well-wishing friends and I had not found time to write to you all on how the girls are doing after marriage. Last week I was in Vadia and happened to meet these daughters who proudly showed me their cattle while sharing about their life post marriage!!
We are all set to marry two more girls in next couple of months. They too will be married with all the rituals and likes.
ગુજરાતીમાં રૂપાંતર
વાડીયામાં બે દીકરીઓના લગ્ન થોડા મહિના પહેલા કર્યા. દીકરીઓને કરિયાવર માં ઘરનો સામાન અને અન્ય વસ્તુની સાથે સાથે ભેંસો આપવાનું નક્કી કરેલું.
લગ્ન વખતે ભેંસો આપવી હતી પણ થરાદના ખાનપુરના ખેડૂત નાગજીભાઈ એ કહ્યું, ‘બેન ભાદરવા મહિનામાં ભેંસ આપીએ થોડી સસ્તી મળશે.’ બસ નાગજીભાઈની વાત માની. ને ભાદરવો શરૂ થાય એ પહેલા દીકરીઓને ભેંસો આપી.
બેય દીકરીઓ ભેંસોનું દૂધ ખાવા પૂરતું પાસે રાખી બાકી ડેરીમાં ભરાવે છે.
ઘરમાં સમૃદ્ધિ વધી છે.
લગ્ન વખતે ઘણા મિત્રો એ મદદ કરેલી એમને દીકરીઓને આપવાની આ ભેટ વિશે જણાવવાનું રહી ગયેલું એટલે આજે લખી રહી છું.
ગયા અઠવાડિયે વાડિયા ગઈ ત્યારે દીકરીઓને એમના ઘર સંસાર વિશે પૂછ્યું અને એમની ભેંસોને એમણે બતાવી. તે તમનેય બતાવું છું.
આગામી મહિના દોઢ મહિનામાં બીજી બે દીકરીઓના લગ્ન પણ ગોઠવવાના છે.
એ દીકરીઓને પણ ઘામ ધૂમથી પરણાવીશું.

VSSM and the Saraniyaa families of Vadia approach the Collector for allotment of residential plots….

A couple of years back a substantial number of families walked out of the infamous Vadia to start their life afresh!! The intent behind this movement was not  only to walk away from the physical space of Vadia but also from the occupation practiced in Vadia and stigma attached to being from that village. Sadly though the stigma just does not seem to let them be!! A recent episode has brought back the pain of belonging to Vadia in the lives of these nomadic families.


The families who had gathered to present their case before the District Collector..
“Our daughters are teased and harassed when they go to fetch water. Our neighbours keep inquiring, if we are from Vadia!! We left Vadia and inspite of trying so hard Vadia just isn’t prepared to let us be!! Until now no one had sensed that we belonged to Vadia but ever since one of the daughters belonging to Vadia has eloped the horrors have come back knocking our doors. The grocers, the houses we work at all of them have sensed our identity and they want us to vacate the huts we stay in, what are we supposed to do now? Where do we go with our young daughters, we do not want to return to Vadia, we do not want our daughters to fall prey to prostitution!! We would be extremely thankful to the government if it helps us find a place to create a roof on head and live in peace!!” This was the collective urge of the pain stricken families who once stayed in Vadia.
On 26th September 2016 Rameshbhai, Soni Ma, Ani Masi and 40 other individuals,  once belonging to Vadia and VSSM’s Shardaben reached the Collector’s office to make a concrete presentation of their issues. Since last two years we have been requesting to the authorities to allot plots to these families. As evident it is the officials have preferred to avoid the requests. Obviously, the endurance levels of these families are withering. “We have been asked to leave our current lodging and now that everyone knows we are from Vadia finding a new place is going to be impossible. Under such circumstances it would be wise if we built our shanties in the compound of the Collector’s office!!
If the authorities continue to ignore the repeated requests the families will be left with no choice  but to  take such extreme steps,  since now they have no other place to call home!!!
We would want a peaceful resolution to the issue and hope the authorities understand the conditions of these families and provides them with some place to build their homes!!!
સરાણિયા પરિવારોને પ્લોટ મળે તે માટે vssm દ્વારા રજૂઆત કરવામાં આવી…
બેન પાણી ભરવા જતી અમારી દીકરીઓની છેડતી કરવામાં આવે છે. તમેય વાડિયાના છો એવું અમારા છાપરાંની આજુ બાજુ રહેતા લોકો પૂછે છે. શું જવાબ આપવો. ગામમાં ચાલતા ખરાબ ધંધાથી અમે કંટાળ્યાતા અને એટલે જ અમે ગામ છોડ્યું હતું. પણ જુઓને વાડિયા અમારો પીછો છોડતું નથી. એનાથી અમે મથીયે તોય છૂટા થઈ નથી શકતા. અત્યાર સુધી પાલનપુરમાં રહેતા પણ કોઈને ખબર નોતી કે અમે વાડિયાના છીએ પણ ગામની એક છોકરી ભાગી અને એના કારણે આખા બનાસકાંઠામાં ખબર પડી. અમારા છાપરાંની બાજુમાં રહેતા દુકાનવાળા, સોસાયટીવાળાનેય ખબર પડી કે અમે વાડિયાના એટલે હવે બધા લોકો અમારાં છાપરાં ખાલી કરાવે છે. શું કરીએ?
જુવાન દીકરીઓને લઈને અમે ક્યાં જઈએ. અમારે એ ગામમાં જવું નથી, એ ગામનો કોઈ પુરાવોય નથી જોઈતો, અમારી દીકરીઓને અમારે ખરાબ ધંધાય નથી કરાવવા. અમને માથુ ઘાલવા અમારી એક જગ્યા મળી જાય તો આખી જીંદગી સરકારના આભારી રહીશું.
પોતાના માથે લખાયેલી વાડિયાના નામની છાપ ભૂંસવા પ્રયત્નો કરતા રમેશભાઈ, સોનીમા, અનીમાસી વગેરે જેવા 40 વ્યક્તિઓ તા.26 સપ્ટેમ્બરના રોજ કંટાળીને કલેક્ટર કચેરીએ vssmના કાર્યકર શારદાબહેન સાથે રજૂઆત માટે ગયા. આમ તો vssm દ્વારા આ પરિવારોને પાલનપુર આસપાસમાં રહેણાંક અર્થે પ્લોટ મળે તે માટે છેલ્લા બે વર્ષથી રજૂઆતો કરી રહ્યા છીએ પણ કોઈ જવાબ નથી. આ પરિવારો કહે છે, ‘હાલમાં જ્યાં રહીએ છીએ ત્યાંથી વાડિયાના છો એમ કહીને કાઢી મૂકે છે અને હવે તો આખા પાલનપુરમાં ખબર પડી ગઈ કે અમે વાડિયાના છીએ એટલે કોઈ પોતાના ત્યાં રહેવા નહીં દે. આવામાં કલેક્ટર કચેરીએ જ ડંગા લઈને બેસવાનું નક્કી કરી રહ્યા છીએ.’
સરકાર ના સાંભળે તો ના છૂટકે આવા નિર્ણયો પણ કરવા પડે. ખેર અમે તો આશા રાખીએ કે કલેક્ટર આ પરિવારોની વેદના સમજે અને એમને કોઈ જ પ્રકારના આંદોલન કે ઘરણાં વગર રહેણાંક અર્થે પ્લોટ મળે…
ફોટોમાં રજૂઆત માટે આવેલા પરિવારો..

Thank you Well-Wishers this wedding ceremony was not possible without your support…

We will give Dayjo (household material gifted to the bride) to Vadia girls and with that we will give a buffalo too. All parents wish that their daughter remains happy wherever she goes after the marriage. The two daughters who are going to get married, are going to the financially weak family after marriage
But they have a piece of land. So, it is decided that these daughters will be given utensils, Cupboard, bed etc along with buffalo. So, one daughter’s marriage would cost 1.75 and marriage of two will be Rs. 3.50 lakh.
The post which was put on Facebook got really nice response. Within a few minutes of upoloading the post Deepa told me that she is sending money and transferred Rs. 1 Lakh to my account. Not a single question.
When I called her to thank her, she said in Mumbaiya tone, “if you would have been here, I would have hugged you.” Deepa’s personality is wonderful but I will write about her some other day.
Maharshi Dave told to sponsor marriage expenses of one daughter. The association with Maharshi Dave is not very old but now he seems like an old acquaintace. Pragnesh Desai, Sharad Uncle, Kiritbhai Shah, Alkeshbhai, many friends from Facebook. But all of you trusted us and helped to get these girls married, so I am grateful to you all!
I thank you all for your support and affection…
Thank you again.
#Mittalpatel #Vadia #VSSM #NomadsOfIndia #NomadicTribes Deepa Krishnan
વાડિયાની દીકરીના લગ્નમાં દાયજો તો આપીશું પણ ધામેણુંયે(ભેંસ) આપીશું. દીકરી પરણે ને જે ઘરે પરણીને જાય ત્યાં સુખેથી રહે એ ભાવના દરેક મા બાપની હોય. વાડિયાની બે દીકરીઓ જે ઘરે પરણીને જવાની એ પરિવારોય આર્થિક રીતે નબળા. પણ એમની પાસે ટુકડો જમીન છે આથી દીકરીઓને દાયજામાં વાસણ, તીજોરી, પલંગ વગેરેની સાથે ભેંસ આપવાનું નક્કી કર્યું છે ને એટલે એક દીકરીના લગ્નનો ખર્ચ 1.75 ને બેના 3.50 થાય છે.
ફેસબુક પર મુકેલી પોસ્ટે ખુબ સારો પ્રતિસાદ આપ્યો. પોસ્ટ મુક્યાની મીનીટોમાં જ દીપાએ મૈ પૈસા ભેજતી હું કહીને એક લાખ સૌથી પહેલાં એકાઉન્ટમાં ટ્રા્સફર કર્યા. કોઈ જ પ્રશ્ન નહીં. થેક્યુ કહેવા ફોન કર્યો તો એકદમ મુંબઈયા સ્ટાઈલમાં તુ ઈધર હોતી તો ગલે લગા લેતીની વાત…આમ તો દીપાનું વ્યક્તિત્વ જ મજાનું છે પણ એની વિગતે વાત ફરી કરીશ…
મહર્ષી દવેએ એક દીકરીના લગ્નનો ખર્ચ આપવાની વાત કરી આભાર મહર્ષીભાઈ પરિચય બહુ જુનો નથી પણ હવે લાગે છે જાણે વર્ષોથી ઓળખીએ છીએ. પ્રગ્નેશ દેસાઈ, શરદ અંકલ, કીરીટભાઈ શાહ, અલ્કેશભાઈ, ફેસબુક પરના કેટલાય મિત્રો બધાના નામ નથી લખતી પણ કાલે બધાના નામની યાદી સાથે અનુદાન જાહેર કરીશ.પણ આપ સૌએ મારા પર શ્રધ્ધા રાખી દીકરીઓને પરણાવવા મદદનો હાથ લંબાવ્યો તે માટે આભારી છું..