Vadia youth takes initiative for the betterment of the village….

“Ben, whenever we are asked which village we belong to, we feel embarrassed to reveal that we belong to Vadia. Out village has always carried a bad image. And we want to change that image, wipe off that stigma. We are ready to work hard and with your support we want to change that image!!”

After our work in Vadia, such words seem like music to our ears. When the youth of the village is prepared to work towards change, one knows for sure that better times lie in the horizon.
In 1963, government had allotted 205 acres of land to the women of Vadia. The land was in such poor condition that the families could never work on it to make it productive. The administration tried giving farming incentives from time to time however, as the efforts were not continuous enough the desired results were never achieved.
Since 2005,  VSSM has been consistently working towards improving the ground realities in Vadia and our persistence has begun  paying off. Vadia, that was once arid and barren now looks lush with green farms all around. The families have also began taking interest free  loans from us to begin cattle farming and dairy.
Bhikhabhai obtained loan from VSSM to buy buffalos. He intends to have a large cattle shade. After hearing the inspiring story of Lalabhai Raval who has had a successful venture with cow rearing and dairy after taking interest free loan from VSSM Bhikhabhai also plans to replicate his model in Vadia with addition of cows to his cattle wealth.
Ben anywhere we are,  the waiting cattle compels us to return home by 4 PM. We have to return on time for them, milk them and take the milk to the dairy. Our thoughts are now focused towards our cattle.” Mukesh shared with a smile on his face.
Once the youth of Vadia begins working to earn money the hard way  and the daughters continue to get married, no one from Vadia will face embarrassment to share the name of the village they belong to.
Yes, for sure we will be creating a Vadia of our dreams pretty soon.
In the picture-  After hearing his dream and desire of Vadia  it was natural we had to capture Bhikhabhia in our camera.  So here he us with respected Shri Rashminbhai and me.
‘અમે કોઈ ગોમમાં જઈએ અન ગોમના કોઈ પુસ ક ચોના તો અમે કહી નઈ હકતા ક અમે ચોના સીએ. બેન ગોમની જે ખરાબ સાપ પડી હ ઈન ભૂંસવી હ.
તમે સાથ આલો અમે મેનત કરશું પણ હવ ગોમની સાપ બદલાવવી હ એ નક્કી.’
વાડિયાના ભીખાભાઈ અને મુકેશની વાત સાંભળી રાજી થવાયું.
ગામના યુવાનો કામ કરતા થાય તેનાથી રૃડુ શું હોઈ શકે?
વાડિયામાં રહેતી બહેનોને સરકારે 205 એકર જમીન 1963માં આપેલી પણ બાવળના જંગલથી ભરી પડેલી આ જમીન પર તેઓ કશું કરી નહોતા શક્યા.
સરકારે વખતો વખત કોશીશ કરી પણ સતત પ્રયત્નો ના થતા ઈચ્છીત પરિણામ ના મળ્યું.
2005માં પહેલીવાર વાડિયા જવાનું થયું એ પછી VSSM દ્વારા થયેલા સતત પ્રયત્નોના કારણે નક્કર બદલાવ આવવા માંડ્યો છે.
એક વખતનું સુક્કુ ભઠ્ઠ વાડિયા આજે લીલુછમ દેખાવા માંડ્યું છે. લોકો ખેતી કરતા થયા છે અને ખેતીની જમીન હોવાના લીધે અમારી પાસેથી લોન લઈને લોકો પશુપાલન કરતા થયા છે.
ભીખાભાઈ એ VSSMની મદદથી ભેંસો ખરીદી છે. તેમની ઈચ્છા મોટો તબેલો કરવાની છે.
ભેંસો લાવ્યા પણ સંસ્થામાંથી લોન લઈને બે પાંદડે થયેલા લાલાભાઈ રાવળને જોઈને તેમણે ગાયો લાવવાનું પણ નક્કી કર્યું છે.
મુકેશ હસતા હસતા કહે છે,
‘બેન હવ તો બારા ચોક જઈએ તોય ચાર પેલા ઘેર પોંગવાની ચિંતા રે. ભેંસ દોવાની, દૂધ ડેરીમોં ભરાબ્બાનું આ બધા સિવાયના એકેય વિચારો હાલ અમારા મનમોં નહીં હેડતા.’
ગામના યુવાનો મહેતન કરતા થાય, ગામની દરેક દિકરી પરણતી થાય તો અમે વાડિયાના છીએ એવું કહેતા કોઈ વાડિયાવાસીને શરમ નહીં આવે એ નક્કી…અને હા અમે એવું વાડિયા બહુ ઝડપથી નિર્માણ કરીશું એ પણ નક્કી….
બદલાવ ઈચ્છતા યુવાન ભીખાભાઈ સાથે ફોટો લેવાનું મન તો મને અને મુંબઈથી આવેલા આદરણીય રશ્મીભાઈને થાય જ ફોટોમાં ભીખાભાઈ સાથે અને તેમણે કરેલો ભેંસોનો નાનકડો તબેલો..
#MittalPatel #VSSM #Vadia #NomadsOfIndia #Sarania #Empathy #changemaker #Pathetic #OneSolution #Solution #Economicupliftment #SociaEconomicupliftment #UpliftmentOfNomads #ConditionOfVadiaPeople Rashmin Sanghvi

Compartment Bunding in Vadia- Returning the Favour of Mother Nature…

With the desilting  and  deepening of 45 lakes in Banaskantha, we were eagerly awaiting the arrival of rains that would fill up these thirsty and parched lakes. However, the rain gods decided otherwise. The entire region received almost no rain. Narmada that has turned out to be lifeline of Gujarat is also drying up soon.

The forecast is that Gujarat is heading towards potable water crisis this year. Chances are that even drinking water will be hard to access this summer.

However, Banaskantha’s Vadia decided to try its level best to save as much water possible. It decided to put into practice the theory of restricting the village water within village boundaries. It went a bit further and captured the rain water falling on the farmlands by designing and implementing compartment bunding on the farms of 40 farmer members of Saraniya Women Cooperative Society.
Large pit have been created to ensure that the rain water through the farms flows in these pits and begins percolating underground (can be seen in the picture).
Vadia, a village believed to be ignorant and illiterate managed to work wonderfully to preserve water. We hope other villages try to emulate these efforts.
Here’s praying for a better monsoon next year….
ગુજરાતીમાં રૂપાંતર

ગુજરાતથી વરસાદ રીસાયો.

બનાસકાંઠામાં અમે 45 તળાવો ખોદાયા.

ગામના તમામ અમી દૃષ્ટિએ વરસાદની રાહ જોતા રહ્યા પણ વરસાદ તો સાચે રીસાયો..

આખો પંથ કોરો ભઠ્ઠ રહ્યો. નર્મદા જીવાદોરી. પણ એના નીરેય આવતા ઉનાળા સુધી ખુટવાના..

પીવાનું પાણી મળી રહે તોય ઘણું એવો ઘાટ ઘડાયો..

વરસાદ રીસાયો પણ આપણાથી થોડી એની કટ્ટી કરાય.

એના આવવાની રાહમાં તો લાલ જાજમ પાથરવાની..

બનાસકાંઠાના વાડિયાએ આવી જ લાલજાજમ પાથરી..

ગામમાં એકેય તળાવ નહીં. પણ વરસાદી પાણીને તો બચાવવું રહ્યું. શું કરવું?

આખરે ગામનું પાણી ગામમાં ને સીમનું સીમમાં એ થીયરીથી થોડા આગળ ચાલી ખેતરનું પાણી ખેતરમાં એ વાત ઉપર અમે આવ્યા.

સ્ત્રી સરાણિયા સહકારી મંડળીના ચાલીસ ખેડુત ખાતેદારોના ખેતરોમાં VSSM એ કંપાર્ટમેન્ટ બંડીંગ કર્યું. ખેતરમાં પાણીનો ઢાળ જે બાજુ હોય તે બાજુ શેઢાની અંદરની બાજુ સળંગ મોટા ખાડા કર્યા જેથી ખેતરમાંથી વરસાદી પાણી વહીને આ ખાડામાં જ આવે ને ત્યાંથી જમીનમાં ઉતરે. (ફોટોમાં કંપાર્ટમેન્ટ બંડીંગ જોઈ શકાય છે)

વાડિયા જેવું સૌની નજરે નાસમજ ગામ પાણીનું મહત્વ સમજે એનાથી રૃડુ શું.

વાડિયાગામની પાણી બચાવવાની આ સમજમનું અનુકરણ ગુજરાતનો દરેક ખેડુત કરે એવી આશા રાખીએ…
સાથે ભઈ’સાબ આવતે ચોમાસે ના રીસાતો હો… એવા કાલાવાલાય વરસાદને અત્યારથી…

A gift that proved to be a great source of income at Vadia

A few months Vadia – a village, married two more daughters and VSSM made the arrangements for the same. We had decided to gift these girls buffaloes in their trousseau/weeding gift (કરિયાવર) along with other house-hold things. Plans were made to buy and gift the buffaloes at the weeding itself, but a considerate farmer Nagjibhai informed us that the rates of buffaloes drop during  Bhadarvo/September-October. He advised us to buy the buffaloes at that time. We listened to his advice and waited for couple of months. Once the rates dropped in the month of Bhadarvo we went ahead and gifted the buffaloes.
The buffaloes have helped elevate the income in the family. The girls keep small portion of milk for personal consumption and bring rest to the cooperative dairy in the village. The family has begun experiencing benefits of added income.
These weddings received lots of gifts from our well-wishing friends and I had not found time to write to you all on how the girls are doing after marriage. Last week I was in Vadia and happened to meet these daughters who proudly showed me their cattle while sharing about their life post marriage!!
We are all set to marry two more girls in next couple of months. They too will be married with all the rituals and likes.
ગુજરાતીમાં રૂપાંતર
વાડીયામાં બે દીકરીઓના લગ્ન થોડા મહિના પહેલા કર્યા. દીકરીઓને કરિયાવર માં ઘરનો સામાન અને અન્ય વસ્તુની સાથે સાથે ભેંસો આપવાનું નક્કી કરેલું.
લગ્ન વખતે ભેંસો આપવી હતી પણ થરાદના ખાનપુરના ખેડૂત નાગજીભાઈ એ કહ્યું, ‘બેન ભાદરવા મહિનામાં ભેંસ આપીએ થોડી સસ્તી મળશે.’ બસ નાગજીભાઈની વાત માની. ને ભાદરવો શરૂ થાય એ પહેલા દીકરીઓને ભેંસો આપી.
બેય દીકરીઓ ભેંસોનું દૂધ ખાવા પૂરતું પાસે રાખી બાકી ડેરીમાં ભરાવે છે.
ઘરમાં સમૃદ્ધિ વધી છે.
લગ્ન વખતે ઘણા મિત્રો એ મદદ કરેલી એમને દીકરીઓને આપવાની આ ભેટ વિશે જણાવવાનું રહી ગયેલું એટલે આજે લખી રહી છું.
ગયા અઠવાડિયે વાડિયા ગઈ ત્યારે દીકરીઓને એમના ઘર સંસાર વિશે પૂછ્યું અને એમની ભેંસોને એમણે બતાવી. તે તમનેય બતાવું છું.
આગામી મહિના દોઢ મહિનામાં બીજી બે દીકરીઓના લગ્ન પણ ગોઠવવાના છે.
એ દીકરીઓને પણ ઘામ ધૂમથી પરણાવીશું.

VSSM and the Saraniyaa families of Vadia approach the Collector for allotment of residential plots….

A couple of years back a substantial number of families walked out of the infamous Vadia to start their life afresh!! The intent behind this movement was not  only to walk away from the physical space of Vadia but also from the occupation practiced in Vadia and stigma attached to being from that village. Sadly though the stigma just does not seem to let them be!! A recent episode has brought back the pain of belonging to Vadia in the lives of these nomadic families.

 

The families who had gathered to present their case before the District Collector..
“Our daughters are teased and harassed when they go to fetch water. Our neighbours keep inquiring, if we are from Vadia!! We left Vadia and inspite of trying so hard Vadia just isn’t prepared to let us be!! Until now no one had sensed that we belonged to Vadia but ever since one of the daughters belonging to Vadia has eloped the horrors have come back knocking our doors. The grocers, the houses we work at all of them have sensed our identity and they want us to vacate the huts we stay in, what are we supposed to do now? Where do we go with our young daughters, we do not want to return to Vadia, we do not want our daughters to fall prey to prostitution!! We would be extremely thankful to the government if it helps us find a place to create a roof on head and live in peace!!” This was the collective urge of the pain stricken families who once stayed in Vadia.
On 26th September 2016 Rameshbhai, Soni Ma, Ani Masi and 40 other individuals,  once belonging to Vadia and VSSM’s Shardaben reached the Collector’s office to make a concrete presentation of their issues. Since last two years we have been requesting to the authorities to allot plots to these families. As evident it is the officials have preferred to avoid the requests. Obviously, the endurance levels of these families are withering. “We have been asked to leave our current lodging and now that everyone knows we are from Vadia finding a new place is going to be impossible. Under such circumstances it would be wise if we built our shanties in the compound of the Collector’s office!!
If the authorities continue to ignore the repeated requests the families will be left with no choice  but to  take such extreme steps,  since now they have no other place to call home!!!
We would want a peaceful resolution to the issue and hope the authorities understand the conditions of these families and provides them with some place to build their homes!!!
સરાણિયા પરિવારોને પ્લોટ મળે તે માટે vssm દ્વારા રજૂઆત કરવામાં આવી…
બેન પાણી ભરવા જતી અમારી દીકરીઓની છેડતી કરવામાં આવે છે. તમેય વાડિયાના છો એવું અમારા છાપરાંની આજુ બાજુ રહેતા લોકો પૂછે છે. શું જવાબ આપવો. ગામમાં ચાલતા ખરાબ ધંધાથી અમે કંટાળ્યાતા અને એટલે જ અમે ગામ છોડ્યું હતું. પણ જુઓને વાડિયા અમારો પીછો છોડતું નથી. એનાથી અમે મથીયે તોય છૂટા થઈ નથી શકતા. અત્યાર સુધી પાલનપુરમાં રહેતા પણ કોઈને ખબર નોતી કે અમે વાડિયાના છીએ પણ ગામની એક છોકરી ભાગી અને એના કારણે આખા બનાસકાંઠામાં ખબર પડી. અમારા છાપરાંની બાજુમાં રહેતા દુકાનવાળા, સોસાયટીવાળાનેય ખબર પડી કે અમે વાડિયાના એટલે હવે બધા લોકો અમારાં છાપરાં ખાલી કરાવે છે. શું કરીએ?
જુવાન દીકરીઓને લઈને અમે ક્યાં જઈએ. અમારે એ ગામમાં જવું નથી, એ ગામનો કોઈ પુરાવોય નથી જોઈતો, અમારી દીકરીઓને અમારે ખરાબ ધંધાય નથી કરાવવા. અમને માથુ ઘાલવા અમારી એક જગ્યા મળી જાય તો આખી જીંદગી સરકારના આભારી રહીશું.
પોતાના માથે લખાયેલી વાડિયાના નામની છાપ ભૂંસવા પ્રયત્નો કરતા રમેશભાઈ, સોનીમા, અનીમાસી વગેરે જેવા 40 વ્યક્તિઓ તા.26 સપ્ટેમ્બરના રોજ કંટાળીને કલેક્ટર કચેરીએ vssmના કાર્યકર શારદાબહેન સાથે રજૂઆત માટે ગયા. આમ તો vssm દ્વારા આ પરિવારોને પાલનપુર આસપાસમાં રહેણાંક અર્થે પ્લોટ મળે તે માટે છેલ્લા બે વર્ષથી રજૂઆતો કરી રહ્યા છીએ પણ કોઈ જવાબ નથી. આ પરિવારો કહે છે, ‘હાલમાં જ્યાં રહીએ છીએ ત્યાંથી વાડિયાના છો એમ કહીને કાઢી મૂકે છે અને હવે તો આખા પાલનપુરમાં ખબર પડી ગઈ કે અમે વાડિયાના છીએ એટલે કોઈ પોતાના ત્યાં રહેવા નહીં દે. આવામાં કલેક્ટર કચેરીએ જ ડંગા લઈને બેસવાનું નક્કી કરી રહ્યા છીએ.’
સરકાર ના સાંભળે તો ના છૂટકે આવા નિર્ણયો પણ કરવા પડે. ખેર અમે તો આશા રાખીએ કે કલેક્ટર આ પરિવારોની વેદના સમજે અને એમને કોઈ જ પ્રકારના આંદોલન કે ઘરણાં વગર રહેણાંક અર્થે પ્લોટ મળે…
ફોટોમાં રજૂઆત માટે આવેલા પરિવારો..

Thank you Well-Wishers this wedding ceremony was not possible without your support…

We will give Dayjo (household material gifted to the bride) to Vadia girls and with that we will give a buffalo too. All parents wish that their daughter remains happy wherever she goes after the marriage. The two daughters who are going to get married, are going to the financially weak family after marriage
But they have a piece of land. So, it is decided that these daughters will be given utensils, Cupboard, bed etc along with buffalo. So, one daughter’s marriage would cost 1.75 and marriage of two will be Rs. 3.50 lakh.
The post which was put on Facebook got really nice response. Within a few minutes of upoloading the post Deepa told me that she is sending money and transferred Rs. 1 Lakh to my account. Not a single question.
When I called her to thank her, she said in Mumbaiya tone, “if you would have been here, I would have hugged you.” Deepa’s personality is wonderful but I will write about her some other day.
Maharshi Dave told to sponsor marriage expenses of one daughter. The association with Maharshi Dave is not very old but now he seems like an old acquaintace. Pragnesh Desai, Sharad Uncle, Kiritbhai Shah, Alkeshbhai, many friends from Facebook. But all of you trusted us and helped to get these girls married, so I am grateful to you all!
I thank you all for your support and affection…
Thank you again.
#Mittalpatel #Vadia #VSSM #NomadsOfIndia #NomadicTribes Deepa Krishnan
વાડિયાની દીકરીના લગ્નમાં દાયજો તો આપીશું પણ ધામેણુંયે(ભેંસ) આપીશું. દીકરી પરણે ને જે ઘરે પરણીને જાય ત્યાં સુખેથી રહે એ ભાવના દરેક મા બાપની હોય. વાડિયાની બે દીકરીઓ જે ઘરે પરણીને જવાની એ પરિવારોય આર્થિક રીતે નબળા. પણ એમની પાસે ટુકડો જમીન છે આથી દીકરીઓને દાયજામાં વાસણ, તીજોરી, પલંગ વગેરેની સાથે ભેંસ આપવાનું નક્કી કર્યું છે ને એટલે એક દીકરીના લગ્નનો ખર્ચ 1.75 ને બેના 3.50 થાય છે.
ફેસબુક પર મુકેલી પોસ્ટે ખુબ સારો પ્રતિસાદ આપ્યો. પોસ્ટ મુક્યાની મીનીટોમાં જ દીપાએ મૈ પૈસા ભેજતી હું કહીને એક લાખ સૌથી પહેલાં એકાઉન્ટમાં ટ્રા્સફર કર્યા. કોઈ જ પ્રશ્ન નહીં. થેક્યુ કહેવા ફોન કર્યો તો એકદમ મુંબઈયા સ્ટાઈલમાં તુ ઈધર હોતી તો ગલે લગા લેતીની વાત…આમ તો દીપાનું વ્યક્તિત્વ જ મજાનું છે પણ એની વિગતે વાત ફરી કરીશ…
મહર્ષી દવેએ એક દીકરીના લગ્નનો ખર્ચ આપવાની વાત કરી આભાર મહર્ષીભાઈ પરિચય બહુ જુનો નથી પણ હવે લાગે છે જાણે વર્ષોથી ઓળખીએ છીએ. પ્રગ્નેશ દેસાઈ, શરદ અંકલ, કીરીટભાઈ શાહ, અલ્કેશભાઈ, ફેસબુક પરના કેટલાય મિત્રો બધાના નામ નથી લખતી પણ કાલે બધાના નામની યાદી સાથે અનુદાન જાહેર કરીશ.પણ આપ સૌએ મારા પર શ્રધ્ધા રાખી દીકરીઓને પરણાવવા મદદનો હાથ લંબાવ્યો તે માટે આભારી છું..

Work begins in Vadia for rainwater harvesting…..

A few of weeks back we had written about our efforts on sensitising the community of Vadia towards rainwater harvesting. Our constant well wisher and guide Shri. Rashminbhai Sanghvi from Mumbai had briefed the families on the same and provided guidance on how to go about it. He had advised them to deepen the already existing ditch the village had in its periphery. This was intended to accumulate the rain water so as to recharge the ground water.

The families have began digging a Canal

The community of Vadia is on a path of rehabilitation. The families are choosing to stop pushing their daughters in to sex trade, instead they are sending them away for education. So creating other sources of income for these families is very crucial. Agriculture is becoming one of the prime occupations here but availability of water is a big issue. One bore well isn’t enough to meet the demands of a 100 families. Hence it is important these families harvest whatever little rain the region receives.

Canal Deepened

Will the families do it was a big question because it was not an individual job but a community effort as the common property was being created. To our surprise the families have began digging a canal to take the rain water to this large ditch (as seen in the picture).

The Families have began digging a Canal

On behalf of the organisation am thankful to our donor and well wisher Shri. Rameshbhai Kacholia for providing the financial support for deepening the ditch. The community of Vadia requires our support, once they are up and about they will not need our help and the demonstration of such sincerity shows that day isn’t very far…..

વાડીયાના પરિવારોએ વરસાદી પાણી સંગ્રહ કરવા કેનાલ ખોદવાનું શરુ કર્યું…

બનાસકાંઠાના વાડિયા માટેની એક ધારણા જનમાનસ ઉપર પડી ગયેલી કે આ ગામના લોકો કોઈ દિવસ મહેનતનું કામ ના કરે. એમને એમની બહેન –દીકરીઓને દેહવ્યાપાર કરાવીને સરળતાથી મળતાં પૈસામાં જ રસ છે. જોકે આ વાત કેટલાક અંશે મોટાભાગના પરિવારો માટે સાચી પણ હતી. ગામના પુરુષોની કામ કરવાની કોઈ માનસિકતા જ નહોતી. પણ હવે આ પરિવારો પોતે આ દોઝખ ભરી જિંદગીમાંથી બહાર આવવા ઈચ્છે છે. ખેતીવાડી તો એમણે શરુ કરી છે. જ્યાં પાણી પહોચે એવી તસુ એ તસુ જમીન એમણે ખેતીલાયક કરી દીધી છે અને એમાં કાળી મજૂરી કરવા માંડી છે.

ગામમાં સિંચાઈ માટે એક બોરવેલ છે જે પુરતો નથી બીજો બોરવેલ કરવો છે. પણ એ પહેલાં જમીનમાં પાણીના તળ નીચે જઈ રહ્યા છે અને બોર બનાવીને પાછું પાણી ખેંચવાનું? જમીનમાં પાણી ઉતાર્યા વગર ખેંચ્યા જ કરીશું તો એક વખત પછી એ પાણી પણ ખૂટવાનું. વળી બોરવેલ ચલાવવાનો ખર્ચ પણ ખરો. આ બધી બાબતો ઉપર મુંબઈના આદરણીય શ્રી રશ્મિનભાઈ સંઘવીએ આ પરિવારો સાથે ખુબ વિગતે વાત કરી અને ઉકેલરૂપે જમીનમાં પાણી ઉતારવાનું, ગામમાં તળાવ તો ના કહી શકાય પણ એક મોટો ખાડો છે એને ઊંડો કરીને ગામનું ચોમાસાનું તમામ પાણી એ ખાડામાં ભરવાનું નક્કી થયું. આ બધું નક્કી તો થયું પણ આ લોકો કામ કરશે કે કેમ એ પ્રશ્ન હતો. કામ વ્યક્તિગત નહિ પણ સહિયારું હતું એટલે. પણ આશ્ચર્ય વચ્ચે એમણે તળાવ (ખાડા)માં પાણી લઇ જવા માટે કેનાલ ખોદવાનું કામ શરુ કરી દીધું છે. જે ફોટોમાં જોઈ શકાય છે.

સંસ્થાગત રીતે vssmના શુભેચ્છક દાતા શ્રી રમેશભાઈ કચોલીયાએ તળાવ ઊંડુ કરવા માટે આર્થિક મદદ કરવા કહ્યું છે. આ પરિવારોને એક વખત બેઠા કરવાની જરૂર છે અને એ થઇ જશે પછી એમને આપણી જરૂર નહિ રહે.. અને એ દિવસ ઝટ આવશે એ હવે લાગી રહ્યું છે..

As Vadia moves forward……

Young man who has set up his own kiosk with the funds provided by VSSM.

A lot has been written about the on Vadia a village where in prostitution is practised as a traditional occupation. And no one can deny this fact, the families here still need to fall back on prostitution as there is absence of other options of earning livelihood. This precisely was the reason why almost six decades ago few women of this village had taken up this trade to meet the needs of their family. Later as time went by pimps entered this village and the trade. For them money was of utmost import ace and hence a practice that was taken up voluntarily began to be forced upon small and young girls of this village. The men in the families rather than working to earn living enjoyed the incomes the women fetched. The families also began to fall prey of the debt traps that the pimps strategically weaved around them. The victim families have had no option but to push their daughters/sisters in to prostitution.
VSSM has been working in Vadia since 2006. The activities of VSSM in this village influence social, economical, education aspects of the families here. A lot of families have pledged to stop sending the daughters in their families into prostitution. VSSM is striving to pull these families out of the traps of the pimps, it supports families and youth willing to start up their own business so that the women in their families can live a dignified life.
The picture below is of young man who has set up his own kiosk with the funds provided by VSSM.

ગુજરાતીમાં અનુવાદ..
‘બનાસકાંઠાના વાડિયાગામના સરાણીયા પરિવારો પોતાની બહેન દીકરીઓ પાસે દેહવ્યાપાર કરાવે છે’ આ લખાણ સાથે વાડિયાની કેટલીયે વાર્તાઓ અત્યાર સુધી વિવિધ માધ્યમોમાં છપાઈ ગઈ છે. જોકે આ હકીકત પણ હતી. (અલબત આજે પણ કેટલાક પરિવારોમાં આજ સ્થિતિમાં જીવે છે) આર્થિક મુશ્કેલી અને રોજગારના વિકલ્પો ના શોધી શકવાના કારણે આ ગામમાં વસતા પરિવારોની દીકરીઓએ આજથી ૬૦ કે ૬૫ વર્ષ પહેલાં દેહવ્યાપાર અપનાવેલો. પણ પછીતો દલાલોને આ લોહી
ના વ્યાપારમાં પૈસા દેખાતા એ સક્રિય થયા અને કોઈ પરિવારની ઈચ્છા પોતાની દીકરીને આ દોઝખભરી જિદગીમાં ધકેલવાની ના હોય તો પણ એનકેન પ્રકારે ફરજ પાડવામાં આવે. જેમકે જરૂરિયાતના સમયે પૈસા આપે અને એ પૈસાનું તગડું વ્યાજ ગણે. આ વ્યાજ સહિતની રકમ ત્યાં સુધી માંગવામાં ના આવે જ્યાં સુધી આ પરિવારની દીકરી ૧૦ કે ૧૨ વર્ષની ન થાય અને દીકરીની ઉમંર ૧૦ – ૧૨ ની થાય એટલે એ પરિવારનું જીવવું હરામ કરી નાખે. છેવટે એ પરિવારને પોતાની લાડલી દીકરીને આ વ્યવસાયમાં મુકવાની ફરજ પડે. આ પરિવારોથી આસપાસના ગામલોકો પણ આભડછેટ રાખતા હોય એટલે ક્યારેય મદદમાં ના આવે. (જોકે હવે વાડિયાગામની આસપાસના ગામલોકો આ પરિવારોને મદદરૂપ થઇ રહ્યા છે.)
૨૦૦૬ થી આપણે આ ગામમાં કામ શરુ કરું છે. ગામના વિકાસની સાથે જે પરિવારો દલાલોની ચુંગાલમાંથી નીકળવા ઈચ્છતા હોય તેમને આપણે આવકના સાધનો ઉભા કરવામાં મદદરૂપ થઇ રહ્યા છીએ. ગામના પુરુષો પહેલાં કામ કરવાનું ટાળતા આજે એ vssm પાસેથી લોન લઈને એમને ગમે અને ફાવે તેવા વ્યવસાય કરી રહ્યા છે અને પોતાના પરિવારની દીકરીઓને સમાજમાં માન સન્માન મળે એ માટે પ્રયત્ન કરે છે. નીચે ફોટોમાં આવા જ એક યુવાને vssmની મદદથી ગામમાં ગલ્લો કર્યો છે અને એમાંથી સારું કમાઈ રહ્યો છે…

Winds of Change…….

Even before a girl is born, her fate is sealed in the village of Vadia. It is an unwritten rule of this small village tucked between the boundaries of Gujarat and Rajasthan that if a girl is born she will have to take up ‘prostitution’ thetrade that women of this village have been practicing traditionally. Another unwritten code that that this village practices is if the girls is engaged or married when she is young she will never be allowed to enter the occupation of prostitution. Hence marriage became important for the girls of Vadia if they had to save themselves from the clutches of such horrifying trade.

The Wedding Ceremony in Vadia Village

VSSM has been working in Vadia since 2006. With the support and contributions from our well-wishers we have been able to create opportunities for the villagers to earn their livelihood with dignity. We have been able to bring about a change, which is much evident in the village. The infrastructure facilities have changed the façade of the village, the village is also witnessing a gradual yet consistent shift in public attitude . They are showing readiness to stop sending their daughters into flesh trade and try other options to earn living. Last year, 90 families pledged to stop pushing their daughters into flesh trade.

Mittal Patel and other well-wishers were present at Vadia Wedding Ceremony

In March 2012 Vadia witnessed its first ever-mass marriage ceremony. The ceremony was able to ignite the much-needed faith of the families in the institution of marriage. On March 24th this year two daughters from Vadia got married and so did another two, Bhanu and Savitri on March 26th this year. The marriage took place in the city of Palanpur amidst the presence of leading social and administrative leaders of the district. The district collector was also present in the ceremony. He was briefed about the winds of change that are sweeping Vadia. He has promised to do the needful and help us maintain the momentum.

The leading citizenries of Palanpur Dr. Surendra Gupta, Shri.BharatbhaiThakor, ShriKanubhaiAcharya, ShriBhagwandasBandhu were present at the ceremony. Their presence uplifted the morals of the community. These gentlemen also helped in easing out some financial burden of this wedding.

We are very thankful to all those who have been our pillars of strength in this extremely difficult struggle of securing freedom for the daughters of Vadia…

ગુજરાતીમાં અનુવાદ ..

વાડિયામાં લગ્નોની પરંપરા શરુ થઇ ગઈ…

બનાસકાંઠાના થરાદ તાલુકાના વાડિયા ગામમાં સરાણિયા પરિવારો વસે છે. કોઈ એવી નાજુક સ્થિતિમાં રોજગારીનો વિકલ્પ ના મળતા આ ગામની દીકરીઓએ દેહવ્યાપાર અપનાવ્યો. ધીમે ધીમે ગામની એક પરંપરા જ બની ગયેલી કે, દીકરી જન્મે એટલે એ દેહવ્યાપારમાં જ જોડાય. આ ગામની એક પરંપરા એવી પણ બની કે, એક વખત દીકરીના લગ્ન કરવાનું નક્કી થાય તો એ દીકરી ક્યારેય દેહવ્યાપાર નથી કરતી અને મોટાભાગે લગ્ન કરાવવાનો નિર્ણય દીકરી નાની હોય ત્યારે જ લેવાય છે. આમ વડીયામાં દેહ્વ્યાપારની જિંદગીમાં જતિ દીકરીઓને બચાવવાનો એક ઉકેલ લગ્ન પણ છે.

vssm વાડીયામાં ૨૦૦૬ થી કામ કરે છે ગામમાં ઘણા બદલાવ આવ્યા છે. સંસ્થાના શુભચિંતકોની મદદથી ગામનાલોકોને રોજગારીના સાધનો ઉપલબ્ધ થયા છે. ટૂંકમાં ગામનું જીવન ધોરણ બદલાયું છે. વાડીયાના ૯૦ પરિવારોએ પોતાની દીકરીઓને દેહવ્યાપારમાં નહિ મુકવાનો નિર્ણય કર્યો છે. આ પરિવારની દીકરીઓ હવે પરણવા માંડી છે. માર્ચ ૨૦૧૨માં આપણે પ્રથમ સમુહલગ્ન કર્યા. એ પછી તા.૨૪ મે ૨૦૧૪ના રોજ બે દીકરીઓના લગ્ન થયા અને તા. ૨૮ મે ૨૦૧૪ ના રોજ ભાનુ અને સાવિત્રીના લગ્ન થયા. આમ વાડીયામાં હવે લગ્નની પરંપરા શરુ થઇ ગઈ છે.

તા.૨૮મે ના રોજ આયોજિત લગ્નમાં જીલ્લા કલેકટર શ્રી મહેન્દ્રભાઈ પટેલ તથા પોલીસ અધિક્ષક શ્રી અશોક યાદવ ઉપસ્થિત રહ્યા. કલેકટર શ્રીએ વાડિયાના પ્રશ્નોમાં શક્ય તમામ રીતે મદદરૂપ થવાની ખાત્રી આપી. આ સમૂહલગ્નમાં પાલનપુરના જાણીતા ડૉ. શ્રી સુરેન્દ્રભાઈ ગુપ્તા, શ્રી ભરતભાઈ ઠક્કર અને જાણીતા સાહિત્યકાર શ્રી કનુભાઈ આચાર્યે વગેરે જેવા શુભચિંતક સ્વજનોએ આર્થિક રીતે ઘણી મદદ કરી. વાડીયામાં વસતા પરિવારોને નવું જીવન આપવામાં નિમિત બનનાર સૌ સ્વજનોનો આ તબક્કે આભાર માનીએ છીએ.

એક ફોટોમાં નવદંપતી છે તો બીજા ફોટોમાં કલેકટર શ્રી મહેન્દ્રભાઈ, પોલીસ અધિક્ષક શ્રી અશોક યાદવ, ડૉ. સુરેન્દ્ર ગુપ્તા, શ્રી કનુભાઈ આચાર્ય નજરે પડે છે.