VSSM is building a residential facility in Kankar for the children of nomadic Vadi families…

It was a contraption the boys  made to create a makeshift wood fired stove, three bricks placed in a way which  could hold the bottom a pan or a griddle. This sight in the front yard of house caught my attention while I was passing through the lanes of Kankar’s Vadi settlement. It was around 2.30 in the afternoon, these three boys  still dressed in their school uniforms were sitting around the stove. The eldest,  who seemed to  be around 14 years old was kneading dough in a paraat. 
Curiosity took  better of me and I decided to stepped into their yard. 
“Why are you three cooking, where are your parents?” I inquired. 
“They are travelling for work, will return after 3 months,” replied one of them. 
“Why didn’t you join them?”
“Because we want to study.”
“Wonderful. But why are you cooking at this hour, don’t you get mid-day meal in the school?”
“They serve rice frequently. We do not like rice.”
“Do your parents give you money to buy food supplies?”
“Yes, they give us one-two hundred rupees when they leave.”
“How can such little amount last for 3 months?” was my obvious question.
“It doesn’t so I go and beg over the weekends, after the school closes on Saturday. I collect 100-200 rupees, that helps us pull through the week.”
“Did you have breakfast in the morning?”
“No. We shall have tea and rotla for lunch and vegetable and rotla for dinner.”
It was Vinu who was cooking for his two younger brothers Raju and Shailesh. It was his task to cook and beg over the weekends. The younger two siblings were assigned chores of  collecting  fire wood, fetching water, vegetables etc. I was amazed and impressed by their struggle to study. But did not like the fact that they had to beg to fill their bellies. And that they are required to  sustain themselves on such meagre amount when for most of us 100-200 doesn’t even matter. 
VSSM is building a residential facility in Kankar  for children like Vinu, Raju, Shailesh to enable them to study at peace and not go begging. The construction of this hostel is expected to finish within a month. The hostel will provide them three full meals in a day and life skill education. . The kids will focus on their studies and not worry about their next meal. 
We are grateful to respected Shri Piyushbhai Kothari and Shri Pravinbhai Shah for providing the financial assistance to help us build  a much needed residential facility for the children of nomadic Vadi families. 

Do subscribe our YouTube Channel for stories like Vinu’s and many more. 
કાકરની વાદી વસાહતમાં હું ફરી રહી હતી. અચાનક મારુ ધ્યાન વસાહતના એક ઘરના આંગણામાં ગયું.
ત્રણ ઈંટના ચુલા માથે તાવડી મૂકેલી હતી અને એની ફરતે ત્રણ છોકરાં બેઠા હતા.
એક છોકરો તેર ચૌદ વર્ષનો જણાતો હતો. જે કથરોટમાં લોટ બાંધી રહ્યો હતો.
બપોરના લગભગ બે અઢી વાગ્યા હશે. ત્રણ છોકરાંમાંથી બે છોકરાંએ નિશાળનો ગણવેશ પહેર્યો હતો.
થોડી જીજ્ઞાષા સાથે હું એમના આંગણામાં પ્રવેશી.
એમની સાથે ઘણી વાત થઈ. ભણતર માટે આ ત્રણે બાળકો જે સંઘર્ષે કરી રહ્યા છે તે મને બહુ ગમ્યો.
દોઢસો રૃપિયામાં આ બાળકો આખા અઠવાડિયાનું રાશન ભેગું કરી લે છે
અને એ મર્યાદીત રૃપિયામાં પોતાનો ગુજારો કરે છે.
જ્યારે આપણી આસપાસ રહેતા ધનિક કે મધ્યમવર્ગના બાળકો માટે 100 કે 200 રૃપિયાની કોઈ વિસાત નથી.
વિનુ સાથે થયેલી વાતો સાંભળવા માટે નીચેની વિડીયો ક્લીક કરવા, સાથે આવા જ રસપ્રદ
આપણને પ્રેરણા આપે તેવા વિડીયો સાંભળવા મારી આ ચેનલને સબસ્ક્રાઈબ કરવા તેમજ
બેલ બટન કલ્કી કરવા વિનતી.

As rays of hope shimmer over the horizon….

Mittal Patel meets Bhadvana Sarpanch
Even after 13 years of  working with the nomads, one of the toughest and the most challenging  task for us  is  to integrate the Dafer community within our society. As our respected Shri Vinod Mall Sir often says, “if we could  settle the Dafer families at the centre of the village most of their issues shall find prompt resolution.
We too have  chanted the same for many  and awaited the moment when a Dafer Danga would be granted a permanent residency.  It calls for a strong willed and generous Sarpanch to make that happen as most villages aren’t prepared to accept Dafer as their fellow villagers.
Collector shri went to danga to hand over the plot order to
the nomadic families
Amidst such hostile attitude, Shri Kuldeepsinh Rana Sarpanch of Bhadwana village of Surendranagar’s Lakhtar block displayed willingness to settle Hakimbha’s family in Bhadwana. We all are aware of Shri Rajesh’s swift actions when it comes to administrative will to help the poor and marginalised families of Surendranagar. It is this district’s good fortune to be blessed with a collector like Shri Rajesh. In the meantime Shri Vijaybhai Patni joined as  Wadhvan’s Additional Collector. It was like the universe conspired and for the very first time the  Dafer families  were allotted residential plots.
The order to plot allotment
Recently, I happened to meet the Sanpanch, “they are poor families, we cannot gauge and examine their present on the basis of their past. If we integrate them with us, they will learn from us and give up their unlawful involvements if they are given the opportunities to interact with us. These families haven’t been in my village for years, but I have always wanted to settle poor families in my village. I am glad this dream has turned into a reality. I am sure their children will now study and have a better future. I am grateful to almighty for this opportunity.”
If the  Sarpanchs from all our villages showed similar compassion the poor from the villages might face fewer challenges.
Any offering is incomplete without the Tulsi leaf on the top. Similarly,  Collector Shri Rajesh’s  Diwali  gift of 501 residential plots to the nomadic families was incomplete without the allotment of a plot to Dafer.  This allotment has accomplished the task of a Tulsi leaf. We are grateful to Collector Shri Rajesh, the district administration, Sarpanch and the government. 
We also appreciate the efforts by our respected  Chief Minister to listen to the plight of these families. He has committed to work rigorously  and the work in that direction seems to have initiated. Grateful for the commitment he has shown towards these families. .
To Hakimbha and the Dafer families about to settle in Bhadwana, we wish you all the very best. You will soon be moving into a pucca house of your own, you too shall have an address of your own from where no one shall dare move you.
Images of the time we met Bhadvana Sarpanch, the order to plot allotment and a small video of Hakimbha talking. Collector Shri went to the Danga to hand over the plot orders to each family in person. VSSM’s Harshad’s hardwork pays off
આખરે સોનાનો સૂરજ ઊગ્યો..
વિચરતી જાતિઓ સાથે છેલ્લા 13 વર્ષથી કામ કરીએ. પણ આ 13 વર્ષમાં સૌથી મુશ્કેલ કામ ડફેર સમુદાયને સમાજમાં પ્રસ્થાપીત કરવાનું લાગે.
આદરણીય @vinodMall સર કહે એમ ડફેરને ગામવચાળે વસાવીએ તો એમના બીજા પ્રશ્નોનું સમાધાન આપો આપ આવી જાય.
અમે પણ વર્ષોથી આ રટણ કરતા અને ડફેરના ડંગાને ક્યાંક સ્થાયી સરનામુ મળી જાય એની રાહ જોતા. ડફેરના વસવાટ માટે સરપંચ જીગરવાળા અને ઉદારદીલ જોઈએ. મોટાભાગે ગામો આ સમુદાયને સ્વીકારવા બહુ રાજી નહીં એટલે ખાસ…
આવામાં સુરેન્દ્રનગર જિલ્લાના લખતર તાલુકાના ભડવાણાગામના સરપંચ શ્રી કુલદીપસીંહ રાણાએ હીકમભાના પરિવારને વસાવવાની હામ દાખવી. તો કલેક્ટર શ્રી કે રાજેશની તો આ પરિવારોને મદદ માટેની તત્પરતા આપણે સૌ જાણીએ. એમના જેવા કલેક્ટર મેળવવા એ સુરેન્દ્રનગર જિલ્લાનું ભાગ્ય છે. એવામાં શ્રી વિજયભાઈ પટણી પ્રાંત કલેકટર તરીકે વઢવાણમાં તેમની સાથે જોડાયા. આમ સંજોગો સરસ નિર્માણ પામ્યા અને પહેલીવાર ડફેર પરિવારોને રહેણાંક અર્થે પ્લોટ ફાળવાયા.
સરપંચ શ્રીને મળવાનું થયું ત્યારે એમણે કહ્યું, ‘આ દુઃખી માણસો છે. કોઈ માણસનો ભૂતકાળ કેવો છે એ જોઈને એને મુલવવાનું નો કરાય. ઊલટાનું એને આપણા ભેગા ભેળવીએ તો એ માણસ આડા આવળા રસ્તા મેલી સીધો હાલવા માંડે. મારા ગામમાં આ પરિવારો કાંઈ વરસોથી રહેતા નહોતા પણ મારા મનની ઈચ્છા હતી આવા ગરીબોને મારા ગામમાં વસાવું. આજે એ સ્વપ્ન પુરુ થયું. ગામ હારે રહેશે તો એમના બાળકોય ભણશે. હું તો કુદરતનો આભાર માનુ છુ કે મને આ તક મળી.
આવા ઉમદા વિચારો દરેક સરપંચના થાય તો કોઈ ગામમાં ગરીબ માણસોના પ્રશ્નો રહે જ નહીં.
કલેકટર શ્રીએ તો દિવાળીની ભેટરૃપે વિચરતા વિમુક્ત સમુદાયના 501 પરિવારોને પ્લોટ ફાળવ્યા. જેમાં ડફેર સમુદાયને પ્લોટ ફાળવી ભગવાનને ધરાવાતા ભોગ કે પ્રસાદમાં 32 પકવાન ધરાવ્યા છતાં તુલસીપત્રને જો એ પ્રસાદમાં સ્થાન આપવામાં આવે નહીં તો ભગવાનને ધરાવેલો ભોગ અધુરો રહે છે. આ ડફેરને પ્લોટ ફાળવ્યા એ ભગવાનને ધરાવેલું તુલસીપત્ર છે. ભેટ સાચા સ્વરૃપમાં સ્વીકારાયી. આભાર કલેકટર શ્રી તેમજ તમામ વહીવટીતંત્ર, સરપંચ શ્રી તેમજ સરકારનો.
આદરણીય મુખ્યમંત્રી શ્રી એ આ સમુદાયો સાથે મોકળા મને કાર્યક્રમ કર્યો જેમાં તેમણે આ સમુદાયોને વિકાસની હરોળમાં લાવવાનું કામ ઘનિષ્ઠ રીતે કરવાની વાત કરી હતી. જેની શરૃઆત થઈ ગઈ છે. આભાર આપની કટીબદ્ધતા માટે..
હકીમભા અને ભડવાણામાં જે પરિવારો સ્થાયી થવાના એ બધાને ઘણી શુભેચ્છા. હવે તમે પાકા ઘરવાળા થશો, પોતાના સરનામાંવાળા થશો જ્યાંથી તમને કોઈ કાઢી નહીં શકે.
ભડવાણા સરપંચને મળ્યા તે વેળાની કેટલીક તસવીરો, પ્લોટ ફાળવ્યાનો હુકમ તેમજ સરપંચ અને હકીમભાની વાતો નાનકડા વિડીયોમાં… તથા કલેકટર શ્રીએ આ વસાહતમાં જઈને આ લોકોને પ્લોટની સનદ આપી.
કાર્યકર હર્ષદ આ બધા કામોમાં સતત આ પરિવારોની સાથે રહ્યો છે એની દોડાદોડી લેખે લાગી.
Vinod Mall CMO Gujarat
#humanrights #Dafer #denotifiedtribes #noamdictribes #nomadsofindia #society #community #dafercommunity #rights #entitlements #gujarat #raiseyourvoice #education #housing #livelihood #policeatrocity #police #NTDNT

Mittal Patel got President honor for her dedicated efforts for upliftmet of the Nomadic Tribes. – A report by Divya Bhaskar

મહેસાણા: 3જી જાન્યુઆરીના રોજ રાષ્ટ્રપતિ 4 ગુજરાતીનું ખાસ સન્માન કરશે અને તેમણે કરેલાં કાર્યો બદલ બિરદાવશે સાથે આગામી દિવસોમાં ગ્રામીણ વિકાસ બાબતે તેમની પાસેથી જાણકારી મેળવશે. જેમાં કચ્છની 5 હજાર વર્ષ પૌરાણિક અજરખબાટિક હસ્તકલાના જાણતલ ઇસ્માઇલ ખત્રી, જળ વ્યવસ્થાપન સહિતના ક્ષેત્રે ઉમદા કામ કરનાર બિપ્લબ કેતન પોલ (અમદાવાદ), રખડતું ભટકતું જીવન ગુજારતા વંચિતોનાં ઉદ્ધારક મિત્તલ પટેલ (અમદાવાદ, શંખલપુર) તેમજ પુંસરીને શહેરોને પણ ટક્કર મારે તેવું ગામ બનાવી દેશને પ્રથમ મૉડેલ વિલેજ આપનાર હિમાંશુ પટેલ (સાબરકાંઠા)નો સમાવેશ થાય છે.
હિમાંશુ પટેલ (સાબરકાંઠા) સ્માર્ટ વિલેજના સર્જક
પુંસરીને દેશનું પ્રથમ સ્માર્ટ વિલેજ બનાવનાર સરપંચ. વર્ષ 2006માં નાની વયે સરપંચ બની 2013માં ભારતની નંબર 1 ગ્રામ પંચાયત બનાવી. આ પૂર્વ સરપંચે વિકસાવેલા મોડલ ગ્રામ પર હાલ દેશના 10 હજાર સરપંચો કામ કરી રહ્યા છે. તો છેલ્લા 3 વર્ષમાં 2 લાખથી વધુ લોકો તેમની મુલાકાત લઈ ચૂક્યા છે. હિમાંશુ પટેલના આ સફળ કામને ધ્યાને લઇ ભારત સરકારના કુપોષણ મુક્ત ભારતના પ્રોજેક્ટ માટે ચીફ એક્ઝિક્યુટિવ ઓફિસર (CEO) તરીકે નિમણૂંક કરાઇ છે.
વંચિતોના વણોતર મિત્તલ પટેલ (અમદાવાદ)
મહેસાણાના શંખલપુર ગામમાં ઉછરેલી ખેડૂત પુત્રી અહીંની જ શાળામાં ભણી ગણી અને કલેકટર બનવાનાં સપના સાથે અમદાવાદ આવી. અભ્યાસના ભાગરૂપે અચાનક લોકસેવાના ક્ષેત્રમાં પહોંચી ગયાં. કલેક્ટર બનવાનું સપનું છોડી સરનામાં વગરનાં, રખડતું ભટકતું જીવન જીવતાં હજારો પરિવારોને સરનામું અપાવ્યું. દેહવિક્રયના વમળમાં ખૂંપેલી વાડિયાની અનેક મહિલાઓને ઉગારી. રાષ્ટ્રપતિના હસ્તે નારીશક્તિ પુરસ્કાર સહિત અનેક સન્માન મેળવી ચૂક્યાં છે.
પાણીદાર માણસ બિપ્લબ કેતન પોલ (અમદાવાદ)
ઉત્તર ગુજરાતના સૂકા પ્રદેશમાં જળ વ્યવસ્થાપન ક્ષેત્રે અદ્વિતીય કામગીરી કરી છે. તેમણે વિકસાવેલી ‘ભૂંગરું’ નામની ટેકનિક પાણી રિચાર્જ માટે શ્રેષ્ઠ વ્યવસ્થા છે. દુષ્કાળની સ્થિતિ પણ ભૂંગરું દ્વારા સંગ્રહિત પાણીથી ખેડૂતો વર્ષે બે પાક મેળવે છે. પાટણ જિલ્લાના પાંચ ગામોમાં સૌપ્રથમ ભૂંગરું બનાવ્યા હતા. એક ભૂંગરું 15 એકર જમીનની સિંચાઇની જરૂરિયાત પૂરી કરે છે, જે વર્ષમાં બે વાર જમીનને ઉત્પાદક બનાવે છે.
હસ્તકલાનો જાણતલ કચ્છીમાંડું ઇસ્માઇલ ખત્રી (કચ્છ)
ભૂજથી 10 કિમીના અંતરે આવેલા અજરખપુર ગામના અભણ એવા ઇસ્માઇલ ખત્રી 5000 વર્ષ જૂની અજરખબાટિક હસ્તકલા આજે પણ રખોપી રહ્યા છે. અજરખબાટિક હસ્તકલાનો વિશ્વમાં ફેલાવનાર ઇસ્માઇલ ખત્રીને યુકેની ડી મોન્ટફોર્ટ યુનિ.એ 2002માં ખાસ લંડન બોલાવી ડૉક્ટરેટની પદવીથી સન્માનિત કર્યા હતા. યુનેસ્કો દ્વારા સીલ ઓફ એક્સેલન્સ એવોર્ડથી નવાજાયા હતા. અજરખ બ્લોક પ્રિન્ટીંગના તેઓ અચ્છા કારીગર છે.



Story of Nathba Vansfoda’s respect for VSSM…

Mittal Patel with Nathba Vansfoda
Almost a year ago I happened to visit Vansfoda families of Vav’s Devpura village.
Nathaba, the leader of the settlement happens to be an extremely loving gentleman who immensely cares for me.
Nathaba had kept few partridges  as pets, although he had no special reason or thought behind keeping these birds as pets. Seemed like he liked keeping them. However, such swift and gregarious birds caged and confined to a cage wasn’t liked by Rashminbhai and me.  
The current living condition of nomadic families
Nathba Vansfoda built houses for the pigens
“Would you like living in a house made of gold that did not permit you to step out in open?” I had asked Nathba.
 We did not speak further and Nathaba seemed to have got the message.
Today, I was in the settlement again. I could see the empty cages lying around. “Where are the partridges?” I inquired.
“I set them free the day you questioned me. I have these pigeons now. They are free to come and go at their own free will. There are no restrictions for them…” he spoke while showing me the houses he had built for the pigeons.
It is hard to believe someone has changed his/her behaviour on our saying but  the immense love the nomadic communities have given me makes it all possible. I fell blessed  to have been accepted by these humbles humans. Respects.
લગભગ વરસ પહેલાં વાવ તાલુકાના દેવપુરાગામના ધોરા પર રહેતા વાંસફોડા પરિવારોની વસાહતમાં જવાનું થયેલું.
વસાહતના આગેવાન નાથાબા બહુ પ્રેમાળ. મારા પર તો વિશેષ હેત રાખે.
એમની વસાહતમાં એમણે તેતરને પાળ્યા હતા. જેને સરસ પાંજરામાં એમણે રાખ્યા હતા. જો કે આ તેતરને પાળવા પાછળ એમનું કોઈ વિશેષ પ્રયોજન નહોતું. પણ શોખથી એમણે તેતરને પાળ્યા હતા.
પણ પાંજરામાં પુરેલા તેતરને જોઈને મને અને મારી સાથે આવેલા આદરણીય રશ્મીનભાઈને આ બહુ રુચ્યુ નહીં.
અમે નાથાબાને કહ્યું, ‘તમને સોનાનું ઘર બનાવીને કોઈ આપી દે પણ બહાર નીકળવાની છુટ હોય નહીં તો તમને ગમે?’
નાથાબા શાનમાં બધી વાત સમજી ગયા. અમે વધારે કશું કહ્યું નહીં.
આજે વરસ પછી એમની વસાહતમાં જવાનું થયું. વસાહતમાં ફોટોમાં દેખાય એ ખાલી પાંજરા એક બાજુ વાડમાં પડેલા જોયા. મે નાથાબા ને પુછ્યું,
‘તેતેર ક્યાં?’
‘બાપલા તમે કીધુ તે દાડે જ ઈમન છોડી મેલ્યા. હવ આમ જુઓ આવા પારેવાને પાળુ સુ. એમના ઘર ખુલ્લામોં બનાયા એટલ ઈમન જાણ આવવું હોય તાણ આવ અન જાય કોઈની રોકટોક ઈમન નઈ..’
એમ કહીને નાથાબાએ પારેવા માટે બનાવેલા ઘર બતાવ્યા..જે તમે પણ જોઈ શકો છો.
અમારા પરનો આવો અદભૂત પ્રેમ, આમ કોઈને એક વખત કશું કહીએ અને એ માની જાય એ વાત જ અકલ્પનીય છે પણ વિચરતી જાતિ આવો પ્રેમ કરે છે.. મને ગર્વ છે આ સમાજ પર કે જેમણે મને અપનાવી છે.. આપ સૌને પ્રણામ…
#Mittalpatel #vssm #love

Navi Ma gets grain kits from VSSM…

Mittal Patel meets Navi Ma in Deesa
“God Bless you my child! May you always prosper. You sent Mahesh for my help, right? Look how much he runs around to help me.” Navi Ma’s native is Dhanera, but lives in a shanty near Hawai Pillar in Deesa. Navi Ma lost her mother when she was barely 3 years old. Her father remarried and step-mother proved to be the evil step-mother we read about in fairy tales. At the age of 13 Navi Ma was married off to a man 20 years older to her. Her husband was an alcoholic and there were no close relatives Navi Ma could call family. Navi Ma’s desire to have a family of her own couldn’t turn into a reality as the couple never had child of their own.
30 years ago her husband died of prolonged illness. Navi Ma continued to work as manual labour and feed herself for as long as she could. As age progressed her capacity to put in physical work gradually decreased. She would station herself near a temple in Deesa and beg for living. Every day she would buy herself some food from whatever amount she received in begging. Gradually, reaching temple also became a challenge. Also finding food during rainy days and times when she was unwell became was a tough task. Sleeping on empty belly was a the only option she had.
VSSM’s Mahesh happen to notice Navi Ma and began providing her with the monthly grain kit. “Where do I have  vessels to cook?” Navi Ma had told Mahesh when he was at her place to give her the first grain  kit. Later we gave her few vessels. The neighbours give her the fire wood and Navi Ma cooks whatever she can.
I had never met her hence, decided to go and see her.  She caressed me with affection, blessing me all the while. “I do not have mattress, someone took the one I had. The food remains in open I have no container to store the grains and groceries you give me.” We gave her the containers she asked. There are hundreds and thousands of destitute elderly like Navi Ma for whom finding a meal at the end of the day is tough task.
With your help and support, we have taken up the task to provide this elderly the dignity they deserve while they are alive and provide them a proper adieu while they pass on. I welcome you all to help these elderly humans live their sunset years with dignity and grace.
We easily spend Rs. 1000-1500 on a single receipt while we dine-out. This amount is all that is required to provide a grain kit that will last an entire  month for an elderly individual. Think about it.
I am grateful to all those who have supported us in this initiative. You have been instrumental in a very noble cause.
‘મારા દીચરા ભગવોન તારુ હારુ કરશે. તારા ઘેર લીલાલેર કરશે. આ મહેશને તે મેલ્યો તો? એ દીચરા ઘોડે મારી સેવા કર હ્’
નવી મા જુના ડીસામાં હવાઈ પીલર પાસે છાપરુ બાંધીને રહે.મૂળ એ ધાનેરાના વતની. ત્રણ વર્ષની ઉંમરે તેમણે માની છત્રછાયા ગુમાવી. પિતાએ ફરી લગ્ન કર્યા અને નવી મા ઘરમાં આવી. માનો ત્રાસ વધ્યો. કમરતોડ કામ કરે તોય મા જીવને હખ નહોતી લેવા દેતી. 13 વર્ષની ઉંમરે લગ્ન માટે માંગા આવ્યા અને પોતાનાથી 20 વર્ષ મોટા વ્યક્તિ સાથે તેમના લગ્ન થયા.
પતિ દારૃડિયો નીકળ્યો. વળી સાસરીમાંય બીજા કોઈ સગાવહાલાં નહીં. આમ સાવ નોંધારા જેવું જ જીવન રહ્યું.પોતાની કુખે બાળક જન્મે એવી હોંશ હતી પણ કુદરતને એ મંજૂર નહોતું. માનું સુખ નવી માને મળ્યું નહીં.
પતિની ઉંમર થઈ અને આજથી ત્રીસ વર્ષ પહેલાં લાંબી માંદગીમાં એ મૃત્યુને ભેટ્યા.નવી મા મજૂરી કરીને પેટિયું રળતા. પણ ઉંમર વધતા હાથ – પગ કામ કરતા બંધ થયા.ડીસામાં આવેલા મંદિર પાસે જઈને ભિક્ષાવૃતિ કરવાનું એમણે શરૃ કર્યું. ભીખમાં જે મળે તેમાંથી બજારમાંથી તૈયાર ખાવાનું લઈને ખાવાનું, આ નવીમાનો નિત્યક્રમ થઈ ગયો. પણ સમય જતા મંદિરે જવામાં પણ તકલીફ પડવા માંડી. આવામાં બિમારી કે ચોમાસામાં તો ભૂખ્યા પડ્યા રહેવાનું થતું.
આવા નવીમા પર અમારા કાર્યકર મહેશની નજર પડી અને નવીમાને દર મહિને જીવન ટકાવી શકે તે માટે રાશન આપવાની વાત કરી. મહેશ નવીમાને પહેલીવાર રાશન આપવા ગયો ત્યારે એમણે કહ્યું,
‘મારી પાહેણ રોધવાના વાહણોય ચો હ?’
એ પછી અમે તપેલી ને થોડા વાસણો આપ્યા. લાકડાં આજુબાજુના લોકો આપી દે આમ રસોઈ કરીને એ બં ટંક ખાય છે.
હું એમને મળી નહોતી. એટલે ડીસા ગઈ ત્યારે ખાસ નવીમાને મળવા ગઈ. અમે પહેલીવાર મળ્યા. એમણે મારા આખા શરીરે વારંવાર હેતનો હાથ ફેરવ્યો. અમે #રાશનકીટ આપી તો એમણે કહ્યું,’મારી કને ગોદડા હતા તે કાલે એક ગોદડું કોક લઈ જ્યું. આ કરિયોણું મેલવા ડબ્બો નહીં તમે ડબ્બો આલો નકર આય કોક લઈ જશે’ વૃદ્ધ સાથે એક ભય તેમને લાગી રહ્યો હતો..
અમે ડબ્બા આપ્યા. પણ નવી મા જેવા કેટલાય #માવતરો છે જેમને ને બે ટંકના રોટલાને છેટું છે. વળી એ જે સમાજમાંથી છે તે સમાજના લોકોય માંડ માંડ ગુજારો કરે છે આમ તેમની ચિંતા કરવાનું તેમનો સમાજ કરતો નથી. આવા માવતરોને સુખદ જીવાડવાનું અને જ્યારે આ દુનિયામાંથી જાય ત્યારે માનભેર વિદાય આપવાનું અમે આપ સૌ પ્રિયજનોની મદદથી શરૃ કર્યું છે.
આવા માવતરોને મદદ કરવા માટે તમને આવકારુ પણ છું. હોટલમાં જમવા જઈએ ત્યારે થતા 1000 – 1500ના બીલમાં એક વડીલને આખા મહિનાનું રાશન મળી જાય છે. જરા વિચારવા જેવું છે.
આ કાર્યમાં મદદ કરનાર સૌ પ્રિયજનોનો આભાર…તેમના થકી જ આ સુંદર કાર્ય થઈ રહ્યું છે.
#MittalPatel #VSSM

Getting Caste Certificates would help Raval families in Harij to get the houses soon..

Mittal Patel distributes caste-certificate to nomadic
families
The warm and traditional welcome I received from the small girls of Harij ushered memories of the days when I too, as primary school student  be part of the welcome committee at most school functions.
The current living condition of nomadic families
There is a huge concentration of Raval families in Harij  living under pathetic conditions (as visible in the image). VSSM’s Mohanbhai filed residential plot applications for 46 of these families. On Patan District Collector Shri Anand Patel’s instructions his team was able to find land for these families.  As a result of this compassionate officer these families will soon receive papers to their little plots of land.
The efforts of district Social Welfare Officer Shri Vitthalbhai Patel enabled these families to acquire the very essential caste certificates. I had the good fortune of distributing these certificates to 40 families.
Mittal Patel receives warm welcome from the small girls of
Harij village
The issues relating to non-existence of sewage connections, basic roads to the settlement  in this thickly populated settlement shall be addressed soon was the promise given to us by the Vice President of  Town Corporation who was also present at the document distribution program.
We are grateful for the support we have received from friends and well-wishers of  VSSM.
May peace and happiness reign in lives of the poor an deprived…
હું મારા ગામની પ્રાથમિકશાળામાં ભણતી તે વખતે ગામમાં કોઈ પ્રસંગ હોય કે બહારથી મહેમાન આવવાના હોય ત્યારે ધડો લઈ તૈયાર થઈને અમે મહેમાનના સ્વાગત માટે જતા.
હારીજમાં રહેતા રાવળ પરિવારની દીકરીઓએ અમારુ સ્વાગત અદ્લ નાનપણમાં અમે કરતા એ રીતે કર્યું.
હારીજમાં રાવળ પરિવારો ખૂબ મોટી સંખ્યા રહે. પણ કટેલાક પરિવારોની હાલત ફોટોમાં દેખાય એ રીતની. અમારા કાર્યકર મોહનભાઈએ 46 પરિવારોની રહેણાંક અર્થે પ્લોટ મળે તે માટેની અરજી કરી અને કલેક્ટર શ્રી આનંદ પટેલે આ પરિવારો માટે જમીન શોધવાનો આદેશ કરી દીધો ને જમીન શોધાઈ પણ ગઈ. ટૂંક સમયમાં કલેક્ટર શ્રીની લાગણીના લીધે આ પરિવારોને પ્લોટ મળી જશે.
પ્લોટની દરખાસ્ત માટે જરૃરી જાતિ પ્રમાણપત્ર માટે જિલ્લા સમાજ કલ્યાણ કચેરીમાં અરજી કરેલી અને સમાજ કલ્યાણ અધિકારી શ્રી વિઠ્ઠલભાઈ પટેલની મદદથી 40 પરિવારોને પ્રમાણપત્રો મળી ગયા. જેનું વિતરણ કરવાનું સૌભાગ્ય પ્રાપ્ત થયું.
જો કે હારીજમાં હાલમાં જે સ્થળે રાવળ સમુદાયના પરિવારો બહોળી સંખ્યામાં રહે છે ત્યાં ગટર લાઈન, રોડ રસ્તાની જબરી તકલીફો છે. નગરપાલિકાના ઉપપ્રમુખ શ્રી પણ કાર્યક્રમમાં હાજર રહ્યા એમણે આ પ્રશ્નનો નિવેડો ઝટ લાવવાની ખાત્રી આપી.
વંચિતોને સુખી કરવામાં નિમિત્ત બનનાર સૌનો આભાર.. અને અંતે ઈશ્વરને
‘સર્વે સુખિનઃ સંતુ સર્વે સંતુ નિરામયા,
સર્વે ભદ્રાણી પશ્યન્તુ મા કશ્ચિદ દુખમાપ્ નુંયાત’ ની પ્રાર્થના…
#MittalPatel #VSSM #Harij #Rava

VSSM has initiated planning and strategy building exercise with the villagers to address the severe water crisis in Banaskantha region…

Mittal Patel discusses Water Management
Water is life and yet we have chosen to care the least for this natural element that is so crucial to human existence.
VSSM co-ordinator Naran Raval discsses Water Management
with the villagers
The groundwater levels in most parts of our country are dwindling at an alarming rate. VSSM has initiated Participatory Water Management program to address the severe water crisis in the Banaskantha region. It has been working with the local communities to deepen the village lakes. In the past 3 years it has deepened 87 lakes in various villages of Banaskantha. We plan to take the program forward even in 2020. A planning and strategy building exercise has been initiated with the village leaders in this regard. A meeting with the Sarpanch and leaders of Savan village was organised. A thorough discussion on  why this concern for the current water scenario, joining hands with local communities, it was also decided to request the government to link and  fill up of lakes with the water from Sardar Sarovar’s main canal. The members pledged to look beyond personal interests and goals and work collectively for the greater good. Be true ‘sons of the soil’.
Mittal Patel meets the villagers,Sarpanch and the leaders of
Savan village
This year too we hope to receive a positive and forward looking response to the water conservation efforts in Banaskantha. It is for the community to prove that though the earth has dried up in the region their hearts haven’t and they still care for the drying underbelly of this planet we call home. I am grateful to all who decided to remain present in the meeting and contribute for a better and greener future.
VSSM’s Naran and Ishwar are driving these efforts forward in Banaskantha.
To propose and carry out water conservation works in Banaskantha kindly contact Naran Raval on 9099936035 while for Tharad get in touch with  Shardaben Bhati on 9099936014.
VSSM organised meeting for Water Management in
Banaskantha
Kindly note – only those villages should get in touch who are willing to contribute and participate towards these efforts.
Mittal Patel with the VSSM team members ,
Community leaders, Sarpanch and villagers
જળ એ જીવન..
આપણે સૌ આ વાતને જાણીએ સમજીએ છતાં જળની જોઈએ એવી ચિંતા આપણે કરતા નથી તે હકીકત છે..
બનાસકાંઠામાં પાણીના તળની સ્થિતિ ખરાબ થઈ રહી છે. આ તળને સાબદા રાખવા આપણા પરંપરાગત જલ સ્ત્રોતોને સાચવવા અને તેને ફરીથી સાબદા- સરખા કરવા જરૃરી છે.
અમે છેલ્લા ત્રણ વર્ષમાં બનાસકાંઠામાં 87 તળાવ ઊંડા કર્યા.
2020માં જલ અભીયાન અંતર્ગત તળાવો ઊંડા કરવાનું પાછું શરૃ કરવું છે..
પણ એ પહેલાં જાગૃત સરપંચો, ગામના આગેવાનો સાથે એક બેઠક કરવાનું કર્યું અને દિયોદરના સણાવ ગામે એ બેઠક સંપન્ન થઈ.
જે ગામલોકો પોતાના ગામનું તળાવ ઊંડુ કરાવવા ઈચ્છે તે ગામના લોકોની ભાગીદારીથી તળાવો ઊંડા કરવાનું બેઠકમાં નક્કી થયું.
વળી બહુ વિસ્તારથી પાણીની ચિંતા શા માટે કરવી જોઈએ તેની પણ ચર્ચા થઈ.
આ સાથે જે તળાવો નર્મદા કેનાલ કે પાઈપલાઈનની આસપાસમાં છે તે ગામના તળાવો કેનાલના પાણીથી ભરવા માટેની રજૂઆત સરકારમાં કરવાનું પણ નક્કી થયું.
બેઠકમાં સૌ સ્વજનોને સ્વાર્થથી ઉપર ઊઠી ખરા ધરતીપુત્ર બનવા આહવાન પણ કરવામાં આવ્યું.
આશા રાખીએ આ વર્ષનું જલ અભીયાન સુંદર લોકભાગીદારીથી શરૃ અને પૂર્ણ થાય.
બનાસકાંઠો સૂક્કો પણ લોકોના મન સુક્કા નથી એ વાત પાણી અભીયાનથી આપણે સૌએ અન્યોને સાબિત કરી આપવાની છે. આશા રાખુ આખુ બનાસકાંઠા જાગે અને પાણીની પોતાના તળની ચિંતા કરે..
બેઠકમાં ઉપસ્થિત સૌ ગ્રામજનો, આગેવાન સરપંચ સૌનો આભાર..
અમારા કાર્યકર નારણ અને ઈશ્વરની ભારે જેહમતથી આ બધુયે શક્ય બન્યું..
બનાસકાંઠામાં પાણીના કામો માટે કાર્યકર નારણ રાવળ – 9099936035 અને થરાદ માટે શારદાબહેન ભાટી -9099936014 પર સંપર્ક કરવા વિનંતી.
(ખાસ નોંધ – લોકભાગીદારી ખોદકામમાં કરી શકે તેવા ગામના લોકોએ જ સંપર્ક કરવા..)
#MittalPatel #VSSM #watermanagement #waterconservation #water #concernforwater #saveearth #earth #Banaskantha #NTDNT #nomadicdenotified #Denotifiedtribes #awarenesscampaign #environment #environmentconservation

Kalubha Bharthari’s family could get two meals with the help of VSSM…

Mittal Patel meets Bharthari families of Sutharnesdi
A meal for four in any five star hotel can cost anywhere between Rs. 10 to 12 thousand, you would be surprised to know that the same amount can change life of some of the most poor families of India.
 Kalu Ba Bharthari of Sutharnesdi had knowledge about VSSM’s interest free loan initiative but feared asking for loan.
“What if I cannot repay?”
Kalu ba Bharthari’s son with the bicycle and other tools
they have purchased from the loan
 In the times when news of multi crore rupees bank frauds are frequent news,  these honest and humble humans we work with on daily basis are like a breath of fresh air.
A very apprehensive Kalu Ba requested VSSM’s Naran for a loan of Rs. 10,000 to start a microbusiness of selling balloons, hair accessories etc. 
The current living condition of nomadic families
“You should take a loan and so should both your sons Ramabhai and Shivabhai so that they too can start their independent businesses,” advised Naran.
“What if there are some hiccups and we fail to pay the instalments?” Kalu Ba had inquired.
Naran gave them some sound advice to help them  shed away their concerns. Kalu Ba took the loan and has repaid it without missing a single instalment.
The small amount they managed to save helped  with repairs of their tattered dwellings.
The positive experiences of availing loan for the first time provided strength to the trio who asked for a loan of Rs. 10,000 each after the repayment of the first one. These are the very people for whose benefit the Swavlamaban program has been designed. We provided them with second loan too. Their business is doing good, it is bringing them food at the end of the day.
For these extremely poor families finding two square meals a day is a great achievement. The next step would be to move from a saree house to a brick house. The current administration of Banaskantha has pledged to help such families hence, a house too shall happen.
We were in Sutharnesdi recently and happened to meet these families. We are grateful for your support to help us spread joy in lives of such individuals.
The bicycle and other tools why have purchased from the loan can be seen in the picture.
ફાઈવ સ્ટાર હોટલમાં પાંચ લોકોને લઈને જમવા જઈએ તો દસ હજારની ચટણી એ એક ભાણામાં જ થઈ જાય.
ભારતમાં ગરીબી છે પણ પાંચ મીનીટમાં દસ હજારની જાયફત ઉડાનારા લોકોની સંખ્યા પણ કાંઈ ઓછી નથી.
પણ તમને જાણીને નવાઈ લાગશે કે નાની લાગતી આ દસ હજારની રકમ કોઈની જીંદગી બદલી શકે છે..
સુથારનેસડીમાં રહેતા કાળુ બા #ભરથરી સંસ્થા ધંધા હાટુ લોન દે છે એ વિગત જાણે. પણ માંગતા બીક લાગતી. રખે ને લોન લઉં ને ના ભરાય તો?કેવા ઈમાનદાર લોકો.. બેંકોમાંથી કરોડો રૃપિયા લઈને નાદારી નોંધાવનાર ઘણાના નામો આપણે દઈ શકીએ એની સામે કાળુ બા જેવા માણસો જેની પાસે રહેવા પોતાનું ઘરેય નથી પણ ઈમાનદારીની એ મિશાલ છે.
અમારા કાર્યકર નારણ પાસ કાળુબાએ ડરતાં ડરતાં ફુગ્ગા, બોરિયા, બકલ વેચવા દસ હજારની લોન માંગી.
નારણે કહ્યું, ‘તમેય લ્યો અને તમારા બે દિકરા રામાભાઈ અને શિવાભાઈનેય લોન આપો. એ લોકો પણ પોતાની રીતે સ્વતંત્ર ધંધો કરે’
‘પણ કાંઈ તકલીફ થશે ને લોન નહીં ભરાય તો?’
કાળુ બાની એવી બીક નારણે ભાંગી અને કાર્યકર ઈશ્વરે એમના ફોર્મ ભર્યા. લોન મળી. ધંધો શરૃ કર્યો અને એકેય હપ્તો પાડ્યા વગર આખી લોન ભરપાઈ કરી.નાનીસી બચત થઈ અને ઘર આમ તો ઘર નથી છાપરુ છે એ છાપરાંમાં થોડી સગવડેય બચતમાંથી કરી. હવે થોડી હિંમત વધી. બાપ દીકરાઓએ મળીને લીધેલી 30,000ની લોન પતાવી અને ફરી દસ – દસ હજારની ત્રણેયને લોન આપવા વિનંતી કરી. વ્યવહાર સારો હતો અને આજ લોકો અમારુ ટાર્ગેટ ગ્રુપ હતું. એટલે બીજી વાર લોન આપી. ત્રણેય જણા સરસ ધંધો કરે છે.
ભૂખ્યા સુવાનો વારો હવે નથી આવતો. બે ટંક ભરપેટ ભોજન મળવું એ સૌથી પહેલું સુખ જે એમને મળ્યું હવે બીજુ સુખ સાડીઓમાંથી પોતાના પાક્કા ઘરનું છે.
#બનાસકાંઠા વહીવટીતંત્ર હાલ તો આ પરિવારોને મદદરૃપ થવા કટીબદ્ધ છે. એટલે ઘરેય થશે..
કાળુ બા જેવા હજારો માણસોના મુખ પર સ્મિત લાવવામાં મદદ કરનાર પ્રિયજનોનો આભાર..
#સુથારનેસડી ગયા તે વેળા તેમને મળ્યા ને એમણે કહ્યું એ બધુ લખ્યું. સાથે લોનમાંથી તેમણે વસાવેલું સાધન સાયકલ સાથે રામાભાઈ અને કાળુબાનો પરિવાર ફોટોમાં જોઈ શકાય છે.
#MittalPatel #VSSM #NomadsOfIndia #Bharthari #Interest_free_loans #empowerment #financial_inclusion #condition_of_nomads_in_financial_inclusion #Banaskantha #financial_condition_of_nomadic_Tribes #livelihood #Swavlamban #development

VSSM receives and values contribution it receives from its compassionate and caring patrons…

Mittal Patel with Ravjibhai Kangsiya
VSSM receives and values contribution it receives from its compassionate and caring  patrons. However,  when donations are made by individuals of the communities it works for, the joy increases many folds. We recently experienced the same joy.
Rqavjibhai Kangsiya giving socks to our VSSM
co-ordinator Kanubhai and Chhayaben
Rajkot’s RavjibhaiKangasiya  assists his wife with her business of selling scrunchies, combs, fancy hair accessories, cosmetics, imitation jewellery etc. She is one of the many women retailers you might have seen selling their stuff along  the roadsides, each item neatly lined-up on the floor-spread. The mobile-shops are set up  each day on the urban streets.
VSSM’s team members Kanubhai, Chayaben help them and other numerous families with the tasks relating to application with government offices and likes. Kanubhai had asked Ravjibhai to expand their business with some aid from VSSM’s interest free loan program.
Ravjibhai Kangsiya in his shop 
“That would be great!!” Ravjibhai readily  welcomed the idea.
“What will you plan to do with the loaned amount?” Kanubhai inquired.
“Increase the items on our spread!” Ravjibhai replied.
“No, not on the spread. You have to plan a shop to sell these items on wholesale rates.” Kanubhai recommended.
“That is beyond my capacity. Who will buy from me?”
 “The members of your community!”
“No, no!!”
“There is no time for your “no-no”, you have to do it!!” Kanubhai insisted.
Khodhubhai, the Kangasiya community leader and others extended their support and a shop happened. Enough stock was stored in the shop. The amount of loan in rotation increased gradually. Today Ravjibhai stocks goods worth Rs. 2.5 lacs. The members of Kangasiya community buy goods from him and Ravjibhai sells it at rates that are lower than the wholesale prices. It is happy days for Ravjibhai now. He never forgets to send some amount as donation to the organisation. “Help those who are poorer than me with this amount!” he would say while handing us the amount. He also never forgets the girls studying at our hostel. “The socks for these girls during winters will be from me always,” he would say. This year he not only remembered the girls but offered to buy socks for the boys as well. Kanubhai curtailed him from doing so, Ravjibhai felt offended but all was well later.
It brings us immense pride and joy to see names of individuals from nomadic community feature on the list of our donors, Ravjibhai you contribution holds great value for us.
You are a real hero for us and we are grateful for your being part of our VSSM family.
Of course there should be a picture of us and your wholesale shop!!
નિષ્ઠા અને શુદ્ધભાવથી વંચિતોના કલ્યાણ અર્થે દાન દેવા સંસ્થામાં ઘણા આવે. સંસ્થામાં આવનાર આ બધાય અમારા માટે શીરમોર..
પણ આ બધામાં જેમના કલ્યાણ અર્થે કામ થાય છે તે સમાજમાંથી કોઈ આવીને શક્તિ એવી ભક્તિ કરે તો વધુ રાજી થવાય.આજે એવો જ પ્રસંગ બન્યો.
રાજકોટમાં રહેતા રવજીભાઈ કાંગસિયા. એમના પત્ની કાંસકી, બંગડી, બોરિયા, બકલ વેચવા રાજકોટ શહેરમાં પથારો પાથરીને બેસે. તમે પણ નાના શહેરોમાં પથારો પાથરીને શૃંગાર પ્રસાધનો વેચતી આ બહેનોને જોઈ હશે. રવજીભાઈના પત્ની આ બધુ વેચે અને રવજીભાઈ તેમને મદદ કરે.
અમારા કાર્યકર કનુભાઈ, છાયાબહેન આ પરિવારોને નાના મોટા સરકારી કામોમાં મદદ કરે. કનુભાઈએ એક વખત રવજીભાઈને સંસ્થામાંથી વગર વ્યાજે લોન લઈને ધંધો વધારવા કહ્યું.
રવજીભાઈએ પણ ‘તો તો બહુ હારુ’ એમ કરીને વાતને વધાવી લીધી. કનુભાઈએ પૂછ્યું,
‘લોનની રકમથી શું કરશો?’
‘પથારામાં સામાનનો વધારો કરીશ’
‘ના પથારો નહીં. પણ શૃંગારપ્રસાધનો વેચવા હોલસેલની દુકાન
કરવાની’
‘મારી એ કેપેસીટી નહીં અને સામાન લાવું તો પણ મારી પાહેથી લે કોણ?’
‘આપણા સમાજના લોકો’
‘ના ના..’
‘નાનાના નહીં એ કરવાનું છે’
પછી તો કાંગસિયા સમાજના ખોડુભાઈ અને અન્ય આગેવાનોએ પણ હામ આપી. છેવટે દુકાન થઈ અને એમાં સામાન ભરાયો. લોનનું રોટેશન વધ્યું આજે લગભગ બે થી અઢી લાખનો સામાન એમની દુકાનમાં ભર્યો છે અને કાંગસિયા સમાજના ફેરિયા તેમની પાસેથી સામાન લે છે. તે બજાર કરતા થોડા ઓછાભાવે સામાન આપે. આમ હવે રવજીભાઈ બં પાંદડે થયા.
સંસ્થાને દર મહિને લોનના હપ્તા સાથે અનુદાન તો ભૂલ્યા વગર મારાથીયે ગરીબ કોઈને મદદ કરજોનું કહીને આપી જાય. સાથે શિયાળો આવતા હોસ્ટેલમાં ભણતા દીકરીઓને પગના માંજા તો યાદ કરીને મારા તરફથી જ એમ કહીને કનુભાઈ છાયાબહેનને બોલાવીને આપી દે. જે ફોટોમાં જોઈ શકાય છે.
આ વખતે તો એમણે એકલી દીકરીઓને નહીં પણ આપણી હોસ્ટેલમાં ભણતા દીકરાઓને પણ મોજા દેવાની વાત કરી. કનુભાઈએ એમના આ હરખને અટકાવ્યો. થોડા નારાજ થયા પણ પછી સમજ્યા.
રવજીભાઈ તમારુ આ અનુદાન અણમોલ છે..
દાતા તરીકે વિચરતી જાતિના એક વ્યક્તિનું નામ અમારા મેગેઝીનમાં છપાતું જોઈને રાજી થવાય..
આભાર રવજીભાઈ. તમારી સાથે એક ફોટો તો બનતા હૈ.. અમારે મન તમે રીયલ હીરો છો..
ફોટોમાં તેમની હોલસેલની દુકાન પણ જોઈ શકાય છે.
#MittalPatel #VSSM #MittalPatel #VSSM #NomadsOfIndia #Patan #humanrights #raval #denotifiedtribes #noamdictribes #society #community #Ravalcommunity #rights #entitlements #gujarat #empathy #raiseyourvoice #education #housing #livelihood #NTDNT #Social #help