Lalitbhai goes above and beyond to feed hundreds of nomadic families.

Lalitbhai serving meals to these families
 

 On the second day of lockdown, I received a call from Shri Lalitbhai of Banaskantha’s VSSM inspired public association.

“Ben, we will need to act quickly, the condition of the poor families here is pathetic. We will need to give them food at the earliest!!”
We connected him local administration of Banaskantha.
Lalitbhai also pledged to mobilize all his contacts to pitch in to help during this crisis. He knew he had to respond swiftly hence,  instead of waiting for others  Lalitbhai began with his own home. Lalitbhai’s family went above and beyond to help these families as they began sending out cooked meals for these families.  Other team members from VSSM’s public association;  Balubhai, Gulabhai, Balvantbhai also joined Lalitbhai.
Lalitbhai and his family members preparing food for these
families

Cooking at an event for 200 to 500 persons for a day or two is ok but doing the same on an everyday basis is a huge challenge that Lalitbhai has taken upon him in spite of financial limitations. There are individuals especially from Palanpur who are also contributing to his efforts. As a result of these endeavours, many nomadic settlements of Palanpur have received regular meals since the lockdown.

A big salute and thank you to Lalitbhai, Balubhai, Gulabhai and Balvantbhai, you have portrayed the true spirit of VSSM.
Lalitbhai’s family members preparing food for these families
Lalitbhai, please remember we are just a phone call away whenever you need us. It is important Palanpur also takes note of Lalitbhai’s perseverance. Our usual belief that it takes lots of money to be able to give back to the society has been proved wrong by efforts taken up by Lalitbhai.
Palanpur please rise up and support Lalitbhai.
Our country has been able to stand up to such this catastrophic challenge because of hundreds of Lalitbhais around us and we salute these noble souls.
 Many nomadic settlements of Palanpur have received
regular meals since the lockdown.
લોકડાઉનના બીજા દિવસે VSSM પ્રેરિત લોકસંગઠન- પાલનપુરના પ્રમુખ શ્રી લલીતભાઈનો ફોન આવ્યો.
‘બેન લોકોની દશા માઠી છે..
અનાજ, ખાવાનાનું કાંઈક કરવું પડશે..’
અમે એમને જોડ્યા બનાસકાંઠા વહીવટીતંત્ર સાથે..
એ સિવાય લલીતભાઈના પોતાના સંપર્કો પણ ખૂબ. એમણે એ બધાને
આ મહામારીમાં એકબીજા સાથે જોડવાનો નિર્ધાર કર્યો.
Lalitbhai’s family members preparing food for these families
જો કે શરૃઆત કરી પોતના ઘરે રસોઈ બનાવવાથી… અહીંયા લલીતભાઈની ભાવના સેવાની ખરી પણ પરિવાર તો એમનાથીયે ચડીયાતો નીકળ્યો. સૌ પ્રેમથી બે ટંક રસોઈ બનાવીને ગરીબ, વંચિત વિચરતી જાતિના લોકોને પહોંચાડવા માંડ્યા.
અમારી vssm લોકસંગઠનની ટીમના બલુભાઇ, ગુલાબભાઇ. બળવંતભાઇ પણ લલીતભાઈ સાથે જોડાયા.
A big salute and thank you to Lalitbhai, Balubhai, Gulabhai
and Balvantbhai,you have portrayed the true spirit of VSSM.
આપણા ઘરે એક દિવસનો પ્રસંગ હોય અને બસો – પાંચસો માણસોનું જમવાનું બનાવવાનું હોય તોય આપણે થાકી જઈએ છીએ. જ્યારે અહીંયા તો લલીતભાઈએ આ સેવાયજ્ઞ કેટલા દિવસોથી શરૃ કર્યો છે.
આર્થિક રીતે એવી કોઈ જોરદાર સ્થિતિ નથી. પણ મનની ભાવના બહુ ઊંચી છે.. મદદ કરવાવાળા મળી રહે છે અને જુઓ પાલનપુર સીટીની ઘણી વસાહતો સચવાઈ ગઈ છે..
Lalitbhai’s team serving food to nomadic families
થેક્યુ લલીતભાઈ, બલુભાઈ, ગુલાબભાઈ, બળવંતભાઈ તમે સંસ્થાના સાચા અને સંનિષ્ઠ કાર્યકર છો.
જ્યાં અટકો ત્યાં કહેજો અમે છીએ… પાલનપુરની પ્રજા પણ લલીતભાઈ અને મિત્રોની સેવાની નોંધ લે એ જરૃરી…
પૈસા ટકે સુખી હોઈએ તો જ સેવા થાય એ વાત લલીતભાઈએ ખોટી સાબિત કરી છે..
લલીતભાઈ અને ટીમને પ્રણામ.. ફરી અટકો ત્યાં અમે છીએ… પાલનપુર વાસીઓને પણ મદદ માટે આહવાન..
Lalitbhai’s family went above and beyond to help these
 families as they began sending out cooked meals
for these families.  
આપણો દેશ આવી મહામારી સામે ટકી શક્યો છે એની પાછળ લીલતભાઈ જેવા હજારો લલીતભાઈ છે.. સમાજના આવા પ્રહરીઓને પ્રણામ
ફોટોમાં એ લોકો જે સેવા કરે છે તેના….
— 

Ration cards prove to be blessings in disguise for thousands of needy families….

Nomadic woman obtained Rationcard
with the help of VSSM
“This ration card you helped obtain has come to our rescue during these challenging times. There has brought us great relief for our food needs. The ration shops gave us wheat, rice, sugar and dal. Oil and chilli would have made it even better nonetheless, something is better than nothing.”
Thousands of families who have obtained Ration Cards as a result of VSSM’s efforts have always blessed and these blessings are even more profound in the recent times of COVID crisis.
 I am grateful to the government for considering our cognizance and making the required amends to ease the process of acquiring ration cards for such homeless families. The amend to consider Voter ID card as the only pre-required document to process ration card applications of nomadic and de-notified communities has enabled thousands of families to access ration cards.
Hope and prayers for these difficult times get over soon…
The image shared here for reference was captured by our dear and well-wishing patron, the UK based  Bharatbhai Patel!!
‘તમે આ આ કેડ કઢઈ આલ્યુ પસી દોણા પોણીની રાહત થઈ જીતી..
હાલના કપરા વખતમો તમે કઢઈ આલેલું આ કેડ જ કોમ આયું..
આજ કંટોલમોંથી ઘઉં, ચોખા, ખોડ અન દાળ મલી. હા મરચું અન તેલ મલ્યું હોત તો થોડી ઠીક રેત પણ હેડો ના મોમા કરતા કોણો મોમો હારો…’
VSSMના કાર્યકરોના પ્રયત્નોથી જેમને રેશનકાર્ડ મળ્યા છે તેવા હજારો લોકો આમ પણ આશિર્વાદ આપતા હોય છે પણ હાલની ઘડીમાં તો તેમના હૃદયમાંથી ખરા આશીષ નીકળે છે..
સરકારનો પણ આભાર માનુ છુ. વિચરતી જાતિઓને સહેલાથી રેશનકાર્ડ મળે તે માટે અમારી રજૂઆતના પગલે એમણે ફક્ત મતદારકાર્ડના આધારે રેશનકાર્ડ આપવાનો ઠરાવ કર્યો ને એના આધારે જ અમે હજારો લોકોને મતદારકાર્ડની જેમ જ રેશનકાર્ડ અપાવી શકેલા..
ખેર ઝડપથી આ કપરો કાળ માથેથી હટી જાય એવી પ્રાર્થના…
આ ફોટો પ્રતિક રૃપે. જેને પાડ્યો છે, ઈગ્લેન્ડમા રહેતા અમારા પ્રિય ભરતભાઈ પટેલે…
#MittalPatel #VSSM

Some lighter moments of working with the humble and gullible communities…

Nomadic man

‘Ben, I wouldn’t have called you up with this request since it is becoming difficult to live without it I decided to call you up!!”

“What?”
“We have enough food to survive!”
“Then what?”
“Will share if you promise not to scold!!”
“OK, I won’t scold. Tell me.”
“Ben, can you help me with bidi?”
I couldn’t stop myself from breaking into loud laughter after hearing Devabhai’s request. 
“I am so glad to hear this. When I would request or school you would tell me that if you did not smoke you felt gas building up, constipated, you experienced pain in the chest. I cannot help you in any way in this matter.”
“O my Ben, this is not the time to laugh at me. I might die. It is so difficult to survive a day without smoking. Please help me find bidi!!”
“I would never do that in my life. Have patience maybe these conditions might help you give up your addiction completely.”
Many addicts like Devabhai are reeling under tremendous withdrawal symptoms because the complete lockdown and closure of non-essential services. 
The women of Ramdevnagar’s Bawri settlement were overjoyed with the post-lock-down conditions of the addicted men in their settlement. 
“Ben there is no sight of alcohol or marijuana. All those who said they would die if they don’t drink are all lying in corners of their houses and surviving on Khichri meals. God Bless Modi Saheb, he has made it hard for all these addicts to access their addictions.”
The social media is buzzing with discussions on the advantages and disadvantages of a 21-day lock-down. And these are some liked and un-liked repercussions of the present lockdown.  
My phone has been continuously ringing ever since the lockdown was announced. Today, there has been no call to complain about the non-availability of ration. And that brings much relief to me. No calls also mean I could have my lunch on time today because last few days have been maddening and the calls to ensure my large family received grains to cook and eat gave too little time to eat lunch. Maulik and Kiara have been very patient and supportive. 
And Devabhai’s call today brought that much-needed laughter in this trying times. 
Thought of sharing this incidence with you all to lighten up the atmosphere. 
 The image isn’t of Devabhai and neither have I clicked it. Of course, this is a member of my vast family but the image isn’t captured by me. The moment any of my family members sees me approaching their bidis and gutka go into hiding or else they have to listen to my long lecture. But yes it is from one of the settlements. 
ભલું થજો મોદી સાહેબનું આ 21 દિવસમાં બંધાણીઓના છક્કા સોડાઈ દીધા
‘બેન તમન ના કેવરાય પણ હવ રેવરાતુ નઈ એટલ કઉ સુ…’
‘શું?’
‘ખાવા પીવાની તો બાપલા તમે હખ કરી આલી..પણ..’
‘પણ શું?’
‘તમે લડો નઈ તો કઉ..’
‘નઈ લડુ બોલો..’
‘આ બીડીનું કાંક કરી દ્યો ને…’
દેવાભાઈનો કરુણ અવાજ સાંભળીને હું જોરથી હસી અને કહ્યું,
‘ચાલો સારુ થયું હું વર્ષોથી વઢતી વ્યસ્ન મુકો ત્યારે કહેતા બેન,બીડી ના પીવું તો ગેસ થઈ જાય, છાતીમાં ગભરામણ થઈ જાય. અરે કબજિયાત થઈ જાય એવું પણ કહેતા..હવે આમાંનું કશું થાય છે?’
‘ઓ મારા બેન તમારી ગા શું મજાક હું લેવા કરો સો..મારો જીવ જાય સે. કેમેય કરીન્ દાડો ટૂંકો જ નઈ થતો.. તમે બીડીનું કાંક કરી દ્યો ભઈ’સાબ’
‘હું તો જીંદગીમાં ના કરુ..થોડી ધીરજથી કામ લ્યો. આ ફેરા બીડી છૂટી જશે…’
દેવાભાઈ અને એમના જેવા ઘણાય વ્યસનના બંધા
ણીની દશા આજે માઠી છે.
અમારા રામદેવનગરની બહેનો તો રાજી રાજી છે.
‘બેન દારૃ અને ગાંજાનું ટીપુંયે મલતું નઈ. મુ દારૃ ના લઉ તો મરી જવું એવું કેવાવાળા બચારા ઘરનો ખૂણો પકડી ખીચડી ખાઈન પડ્યા સે…ભલું થજો મોદી સાહેબનું આ 21 દિવસમાં બંધાણીઓના છક્કા સોડાઈ દીધા’
21 દિવસના ફાયદા – ગેરફાયદાની ઘણી વાતો સોસીયલ મિડીયામાં ચાલે છે.,વ્યસનને લઈને પણ ફાયદા – ગેરફાયદા…
આજે રાશન નથી, ખાવા નથી એવું કહેનારાના ફોન નથી એટલે મનેય નિરાંત છે..
કોરાનાએ ઘરમાં બેસાડ્યા પણ આટલા દિવસે પહેલીવાર એક વાગે જમી. નહીં તો મારા બહોળા પરિવારની રાશનની ચિંતા કરવામાં ચાર ક્યારે વાગી જતા એનો ખ્યાલ નહોતો આવતો.
મૌલિક અને કિઆરાએ આટલા દિવસ ઘણું વેઠ્યું…
ત્યાં દેવાભાઈના આ ફોને મને ઘણી હળવી કરી..
તમેય મજા લ્યો માટે તમને આ વાત કહી..ફોટો દેવાભાઈનો નથી.. પણ છે મારા બહોળા પરિવારના જ એક સભ્યનો…
અનેરી અમારી આ વસાહતોમાં ગયેલી એ વેળા એણે લીધેલો ફોટો..
મારા નસીબમાં આવા ફોટો નહીં. મને તો જોઈને જ બીડી ગાયબ થઈ જાય નહીં તો મારુ લેક્ચર સાંભળવું પડે બિચારા આ બંધાણીઓને….
#MittalPatel #VSSM #મિત્તલપટેલ #વિચરતીજાતિ #બંધાણી #વ્યસન #NomadicTribes #Nomadsofindia
#lockdownindia #coronavirus #fightagaistcorona #21daylockdown
#deaddiction

The enriching experiences of working at the grassroots….

Mittal Patel meets Sedi Ma during her visit to Surendranagar
Laughter they say is the best medicine, let’s lighten up our moods and take our attention off the COVID talks!!
“How old are you Ba?”
“Must be 150 -200 years!”
“This made you laugh, right? I had laughed too. However, to Sedi Ma these numbers do not matter.”
Nomadic Women

Allow me to share an interesting episode of the time I had begun working to help these nomadic communities obtain their identity documents.

I was filling up the forms for Voter ID cards. I would make everyone sit a queue, come up when their turn came and fill up their details. Two women lead an elderly lady to me.
“Ben, her form needs to be filled up.”
“Ba, what is your age?” I inquired after filling up the other required details.
“I think it must be 30-35!!”
“Ba, it cannot be only 35!” I said as she was unable to walk on her own.
“Cannot be a year more than 35,” Ba replied confidently.
I know it is forbidden to ask women their age, but Ba was beyond comprehension.
Well, I called her eldest child and her son whose age was above 65 years for sure turned up. I asked him his age to which he replied, “almost 30!”
I stopped myself for arguing with him and called his eldest child…. That way I called upon Ba’s 4 generations and wrote her age to be 85 years.
After so many years Sedi Ma whom you see in the picture reminded me of that Ba. Sedi Ma stays in Surendranagar.
“Ma, there is a 50 years difference in 150-200!” I told Sedi Ma.
“How do I know that, but I know for sure we have settled here for 150 years. His father (Navghanbhai) and I have set up our caravan here.” she laughed and replied.
“Ma, you should be featured in Guniess Book!!”
“What would that be??”
કોરોનાનું વાંચી વાંચીને ટેન્શન થતું હોય તો ચાલો થોડું હસીએ… આમ પણ હસવું તબીયત માટે સારુ છે ને ઘેર બેઠા બેઠા કંટાળોય ઘણો આવતો હશે….
‘તમને કેટલા વરસ થ્યા બા’
‘થ્યા હશે દોઢસો બસો… ‘સાંભળીને હસવું આવ્યું ને? મનેય એમ જ થયું. પણ સેદી માને આ વરસ સાથે સાચે કાંઈ લેવા દેવા નથી…
એક રસપ્રદ ઘટના કહુ… એ સમય હતો વિચરતી જાતિઓ સાથે કામ શરૃ કર્યાનો. હું એ વખતે આ જાતિઓને તેમની ઓળખના આધારો અપાવવાનું કરી રહી હતી.
રાજકોટ પાસેના પારેવડામાં હું તેમના મતદારકાર્ડના ફોર્મ ભરતી હતી. લોકોને એક લાઈનમાં બેસાડી વારાફરતી બોલાવી તેમના ફોર્મ ભરવાનું હું કરતી. આવામાં બે બહેનો એક માડીને ટેકો દઈને મારી પાસે લાવ્યા અને કહ્યું, બેન આમનું ફારમ બાકી સે…મે માડીને નામ પુછ્યું.. એમણે કહ્યું ને મે લખ્યું. એ પછી મે પુછ્યું મા ઉંમર શું થઈ…
એમણે કહ્યું, થ્યાં હસે તરી પાંતરી…બે જણાના ટેકે આવેલા માજીના તરી પાંતરી! મે કહ્યું મા આટલા નો થાય… તો એમણે કહ્યું, પાંતરીથી તો એકેય વધારે નઈ થ્યું હોય..
બહેનોની ઉંમર ના પુછાય એ વાત સાચી પણ આ માડી…
ખેર પછી તો મે એમના સૌથી મોટા સંતાનને બોલાવવા કહ્યું. એમનો દીકરો આવ્યો.. જેની ઉંમર લગભગ 65 ઉપર હશે.. એને પુછ્યું કે તમારી ઉંમર? તો એણે કહ્યું. તરી થ્યા હશે.. આખરે ઉંમર પુછવાનું મે રહેવા દીધુ અને એ ભાઈને એના સૌથી મોટા સંતાનને બોલાવવા કહ્યું, એ આવ્યો.. એની ઉંમર પુછવા કરતા એના સૌથી મોટા બાળકને બોલાવવા કહ્યું… આમ કરતા કરતા મે માડીની ચાર પેઢી જોઈ.. અને પછી માડીની ઉંમર પંચ્યાસી લખી…
એક એ માડી ને બીજા સેદીમાં જેમની સાથેનો ફોટો તમે પણ જોઈ શકો છો.. સેદી મા સુરેન્દ્રનગરમાં રહે છે. મે સેજીમાને કહ્યું દોઢસો અને બસ્સોમાં પચાસ વર્ષનો ફેર હોય મા?એ હસ્યા અને કહ્યું.. બળ્યું ઈ બધું ધ્યાન અમારાથી નો રે.. પણ અમારો વસાવટ આંયા સુરેન્દ્રનગરમાં દોઢસો બસો વરહનો… મે અને આના(નવઘણભાઈના) બાપાએ આંયા ગાડા ખોઈલાતા….
મે કહ્યું, મા તમારુ નામ તો ગ્રીનીસ બુકમા ંલખાવું જોવે… એમણે કહ્યું, ઈ વળી કઈ બલા…
હવે હું ઉંમરને લઈને ઝાઝી માથાકૂટ અમારા પરિવારોમાં નથી કરતી….
#mittalpatel #nomadic #denotied #surendranagar #socialimpact #ntdnt #nomadicfamily #noamdicpeople #denotifiedpeople #lifeofnomadic #humanrights #votercard #વિચરતા #વિમુક્ત #સુરેન્દ્રનગર #ગુજરાત #માનવઅધિકાર
#મિત્તલપટેલ

Once a daily wage earning labourer Babukaka now employs 20 people…

Babubhai Raval meets Mittal Patel at her office

We haven’t known each other well, you did not even examine if we have any addictions!! You responded to the call of a poor. How can we ever forget your assistance to us? I have witnessed the amount of hard you put in for the development and empowerment of the nomadic and de-notified tribes. Almighty is going to be very happy with you. 3 years back during the Patan floods, we lost all our belongings, you loaned us Rs. 10,000 and gave us an understanding of how to do to business. We began making coal. You helped us develop the habit of regular savings. We have saved, bought anklets made with 500 grams silver. Later we also got another loan of Rs. 30,000. Life has been good after that. 

Babubhai Raval brought gold earings worth
Rs 64,000/- from his savings
Babubhai Raval from  Khakhal, Patan is an honest and hardworking human being.  These days he is stationed near Ahmedabad’s Ghuma village where he makes coal from babul wood. Once a daily wage earner,  he now employs around 20 people. He was at our office recently to pay the instalment. “May almighty give you the ability to continue doing what you are, you have the blessings of the poor!” Babubhai said while resting his hand over my head to bless me.
A few days back I received a call from him. “Ben, I will come to pay the last instalment in the next 3-4 days. I got gold earnings worth Rs. 64,000 made, will bring the bill when I come to see you. This is all because of you. I have managed to save Rs. 50,000 which I have kept with me as I need to feed the family as well as the 20 people working here!” Babukaka showed me the invoice which I have shared here. I was delighted to learn about his progress.
 “Kaka, you have made the best use of the loan. Also, save as much as you can. This is all because of your efforts and almighty’s blessings, we have just played the role of enablers.”
Babubhai Raval at his workplace
 “That is true, but look at the wealthy around us. God hasn’t given them the ability to think the way you do!! The nomadic tribes will always be grateful to you. Now that we have money we understand its strength. We too will educate our kids as others do. We are on the move to earn living but my daughter-in-law has stayed back in Khakhal so that my grandchildren can go to school. They too should have a better future!!”
Babubhai Raval makes coal from Babul wood
“This is the only vice I have, nothing else!” Babukaka said while bringing out a bidi from his pocket.
I smiled at his honesty and prayed for his happiness.
The pictures – Kaka when he was at the office and his workplace.
 આપણી એવી કોઈ ઓળખોણ નઈ, અમે વ્યસની સીએ ક નઈ ઈનીયે તમે ચો તપાસ કીધીતી? બસ ભગવોન ભરોસે અમન દુઃખી મોણસ હમજી ન તમે મદદ કીધી. તે અમાર તમારો ગણ કોય દાડો ભુલાય?
આ વિચરતી જાતિન આગળ લાબ્બા તમે બધા ચેટલી મેનત કરોસો મુ સાક્ષી સું ઈનો. ભગવોન તમારુ ખુબ હારુ કરસે. બાચી તઈણ વરહ પેલાં પાટણમાં પુર આયું તાણ પુર હારે બધુયે જતુ રયુ’તુ.
તમે દહ હજાર આલ્યા અન ધંધો કરવાની બુદ્ધી આલી. તે કોલસા પાડવાનો ધંધો શરૃ કીધો. દહ હજારમોંથી પોનસો ગ્રોમ ચોદીના કલ્લા કરાયા અને ઘરમો થોડી બચતેય થઈ. એ પસી બીજી તરીની લોણ મોહનભાઈએ આલી. તે ઈના પસી તો લીલાલેર થઈ જ્યું.
પાટણના ખાખલના બાબુભાઈ રાવળ. સાવ સીધા સાદા માણસ. અમદાવાદના ઘુમાથી આગળ આવેલા ગામોમાં બાવળમાંથી કોલસા પાડવાનું કામ કરે. પહેલાં ટંકનું લાવી ટંકનું ખાતા. આજે વીસ લોકોને પોતે મજૂરી આપે છે. ઓફીસે લોનનો હપ્તો આપવા આવ્યા ત્યારે માથે હાથ મુકીને,
‘આવું કોમ ભગવોન કરાવતા રે, ગરીબોના આશી બોલશે’ એમ કહીને આશિર્વાદ આપ્યા.
થોડા દિવસ પહેલાં એમનો ફોન આવ્યો.
‘બુન તરી હજારની લોનનો સેલ્લો હપ્તો બાકી સે તે ચાર દાડા કેડે આલી જઈશ. પણ મે ફોન હાઈઠ ન ચાર ચોસઠ હજારની હોનાની બુટ્ટી કરાઈ એ કેવા કર્યો સે. હપ્તો નોખવા આવું તાણ બીલ લેતો આઈશ. આ બધુ તમારા પરતાપે થ્યું. ચાલી પચા હજારની બચતેય થઈ સે. પણ એ હાથવગા રાખવા પડ. વીસ મોણસન ખવારવું અન મારા કટંબનુંયે પુરુ કરવાનું એટલ થોડા હાથમોં રાખવા પડ્’
બાબુકાકા આજે લોનનો હપ્તો આપવા આવ્યા તે બીલ લઈને આવ્યા જે ફોટોમાં મુક્યું છે.
પણ કાકાની વાત સાંભળીને રાજી થઈ જવાયું. મે કહ્યું, ‘કાકા તમે લોનનો બરાબર ઉપયોગ કર્યો. બચત કરજો અને આ બધુ ભગવાનની કૃપાથી થાય છે અમે તો નિમિત્ત છીએ’
એ હાચુ પણ પણ દુનિયામોં ચેવા ચેવા પૈસા વાળા પડ્યા સ, ભગવોને એ બધાય ન ચો આવી બુદ્ધી આલી?વિચરતી જાતિઓ તમારો ઓભાર મોન.. અન બુન પૈસા આયા તો બુદ્ધી આઈ. જગત આખુ સોકરાંઓન ભણાવ તે અમેય ભણાબ્બાનું ચાલુ કીધુ. ધંધા હાટે અમે ફરીએ પણ સોકરાંની વહુ ખાખલમાં રે અને મારા સોકરાંના સોકરાંઓન ભણાવ. ઈમનું જીવન તો સુધરઅ…
બાબુકાકા ઓફીસમાંથી બહાર નીકળ્યા અને બીડી કાઢી એમણે કહ્યુું, ‘આ એક જ વ્યસન નહી મેલાતું બાકી આડી અવળી બીજી કોઈ લત નહી….’
એમની નિખાલશ વાત સાંભળી અમે સૌ હસ્યા..
કાકા ખુબ સુખી થાય તેવી ભાવના…
કાકા ઓફીસ આવ્યા તે વેળા તેમની સાથે લીધેલો ફોટો. તેમજ તેમના કામના સ્થળના ફોટો..
#vssm #livelihood #loan #empowerment #nomadic #denotified #help #motivation #success #entrepreneur #business #successstory #happiness #harwork #ngo #mittalpatel #struggle #interestfreeloan #ntdnt #NtdntGujarat #ntdntindia #4change #nonprofit #microfinance #humanrights #sustainabledevelopment #socialimpact #વિચરતા #વિમુક્ત #સ્વાવલંબન #રોજગારી #બીઝનેસ #મિત્તલપટેલ

Together we can…

We are grateful to the government and  society for a heartfelt response to our appeal…
The PDS stores will begin providing ration grains from 1st April,  but our respected Chief Minister has instructed the authorities to ensure that food grains or meals reach the poor before that. 
 My appeal that the daily wage earning families in Viramgaum, Banaskantha, Rajkot are in dire need of food received prompt responses from officials as well as individuals from political wing ensuring that the families will receive food supplies by tomorrow. 
 The SDM from Deesa called up  asking for the information of the deprived families of Kankrej and Deesa. “We will send grains and food supplies tomorrow,” he ensured. 
 The Viramgaum district Collector, MLA, Councillor, SDM, Mamlatdar have all geared up. They visited families in the settlements at 10.30 PM to better understand the conditions and assured them that the ration will reach them tomorrow.  
Nagjibhai from Tharad’s Khanpur village ensured to personally go and provide grains to 10 families.
Husainbhai from Simasi village in Gir-Somnath has begun feeding Natda families with the help of 40 youth of his village. 
Madhviben from Surendranagar has prepared  kits for the needy families. 
Numerous individuals have messaged me extending their help. I have tried connecting them to people and families in need. I am extremely grateful for this generous response. 
It is humbling to witness humanity triumph during these trying times.  People enthusiastically prepared to help each other. Our Prime Minister, Chief Minister, Doctors, Nurses, Government officials, Political Wing are all working hard to protect us all. My deepest regards to you all.  
A small request, whereever you may be if you learn or find families with not enough food kindly call the Mamlatdar’s Office, they will ensure that the families receive food. 
 Stay home, stay safe and keep others safe!!
આભાર સરકાર અને સમાજ બેયનો…
ભલે રાશનની દુકાનો પહેલી એપ્રિલથી રાશન આપવાનું કરશે એવી આપણા આદરણીય મુખ્યમંત્રી શ્રીએ જાહેરાત કરી પણ એ જાહેરાતની સાથે જ એમણે વહીવટીતંત્રને સૂચના પણ આપી, તમામ ગરીબોની વસતિમાં અનાજ, ભોજન પહોંચાડવાની….
મે વિરમગામ, બનાસકાંઠા, રાજકોટમાં લોકો ભૂખ્યા છે તે બાબતે લખ્યું..અને સાંજ સુધીમાં તો અધિકારીગણની સાથે સાથે પોલીટીકલ વીંગના માણસો પણ આમાંની કેટલીક વસાહતમાં પહોંચ્યા અને કાલ સુધી રાશન આપવાની ખાત્રી આપી..
ડીસા એસડીએમનો ફોન આવ્યો. કાંકરેજ અને ડીસામાં રહેતા ગરીબ પરિવારની માહિતી આપો.. એમના ત્યાં રાશન પહોંચાડવાનું અમે કરી લઈશું..
વિરમગામમાં પણ કલેક્ટર શ્રી, ધારાસભ્ય, કાઉન્સીલર, એસડીએમ. મામલતદાર સૌ સક્રિય થયા. રાતના સાડા દસે વસાહતમાં જઈને મળી આવ્યા. પરિસ્થિતિનો ચિતાર મેળવ્યો. કાલ સુધી રાશન આપી દેશે એમ જણાવ્યું..
તો થરાદના ખાનપુરથી નાગજીભાઈએ કહ્યું, બેન મારા ગામમાં દસેક પરિવાર છે રૃબરૃ મળી આવીને તેમને અનાજ આપવાનું કરી લઈશ.
તો ગીર સોમનાથના સીમાસીગામમાં રહેતા હુસેનભાઈએ નટડા પરિવારોને પોતાના ત્યાં 40 યુવાનોની મદદથી જમાડવાનું શરૃ કર્યું.
એસિવાય માધવીબેને સુરેન્દ્રનગરમાં રહેતા પરિવારો માટે કીટ બનાવી..
અગણીત લોકોએ મેસેજ કર્યા કેવી રીતે મદદ કરીએ તે જણાવવા કહ્યું..મે સૌને સંપર્કો આપ્યા..આભાર આપ સૌનો…
આફતની આ ઘડીમાં માનવતા મહેકી છે.. સૌ એકબીજાને મદદ કરવા તત્પર થયા .ડોક્ટર, નર્સ, પોલીસ, અધિકારીગણ, પોલીટીકલ વિંગ, મુખ્યમંત્રી થી લઈને વડાપ્રધાન શ્રી સૌ સક્રિય રીતે પ્રયત્ન આપણા સૌની સુરક્ષા માટે કરે છે..આપ સૌને મારા પ્રણામ…
આપ જ્યાં છો ત્યાં આવા કોઈ પરિવારો કે જેમની પાસે રાશન નથી તેવી માહિતી મળે તો આપ તત્કાલ મામલતદાર શ્રીનો સંપર્ક કરશો. ત્યાંથી તુરત રાશનની વ્યવસ્થા થઈ જશે.
સમાજ તરીકે આપણે ઘરમાં રહીએ અને આપણાથી કોઈને પરેશાની થાય નહીં તેની તકેદારી રાખીએ…

Let is all be for each other and for those is dire need of food…

Nomadic Child 
Ahmedabad’s Ramdevnagar houses a huge settlement/ghetto of Bawri community, most of whom are daily wage-earning labourers. 
Their houses are scant of food supplies and essentials, their small children are hungry. 
“Ben, can we have some grains?” Neniben Bawri was crying while asking me for help.
 The government is working a war footing to save millions of Indians, their efforts need to be saluted and call for huge appreciations.  
 I understand there are many families willing to help poor and deprived families around them,  but are unable to step out of their homes. Also, most do not have enough supply at home. The government’s PDS/Ration shops serve as an excellent platform to distribute grains to the poor. We request the government to activate the food grain distribution through these stores. The officials have told us that these stores will be functional from 1st April, which means  still a week to go. The daily wage earning families cannot sustain themselves without food for so long 
Officials from Rajkot requested a list of settlements from us to arrange for distribution of grains to these families. I hope other districts carry similar operations. 
I request farmers to share grains from their stockpile at home with the poor families in their villages. It is ok if you will send less milk to the dairy, please make buttermilk from it and give it to the needy families in your village who are in severe need of food. 
Let us all help each other overcome this unprecedented crisis on human race. Our empathy will help 21 days seem shorter for these extremely poor sections of our country. 
Let us follow our Prime Minister appeal to be concerned for others as well. 
I request you all to provide warmth and support to those in need!!
અમદાવાદના રામદેવનગરમાં બાવરી પરિવારોની મોટી વસતિ છે.
અહીં રહેનારા મોટાભાગના રોજનુંલાવીને રોજ ખાનારા..
ઘરમાં અનાજ નથી. મરચુ અને હળદર છે. નાના છોકરાં ભૂખ્યા છે.. બેન અનાજ મળે… આટલું બોલતા બોલતા નેનીબહેન બાવરી રડી ગયા..
સરકાર અત્યારે ભારતવાસીઓ માટે ખડે પગે છે. સરકારની આ કામગીરીને હું બિરદાવું છું તેમને સલામ કરુ છું..
ગરીબ અને તકવંચિતોને અમારા જેવા ઘણા મદદ કરવા ઈચ્છે છે પણ અમે બહાર નીકળી શકતા નથી. વળી અનાજનો પુરતો જથ્થો અમારી પાસે પણ નથી.
સરકારની સસ્તા અનાજની દુકાનોમાંથી આવા તકવંચિતોને રાશન આપવાની વ્યવસ્થા ઉત્તમ છે.. એ વ્યવસ્થા ઝડપથી સક્રિય કરીને સૌને રાશન આપવા વિનંતી.
1 લી એપ્રિલથી આ વ્યવસ્થા સક્રિય કરવાનું અધિકારી કહે છે પણ 1 લી એપ્રિલને હજુ છ દિવસ બાકી છે.
રાજકોટમાં અધિકારી ગણે જેમ અમારી પાસે વસાહતોની યાદી માંગી અને તેમણે અનાજ પહોંચાડવાની વ્યવસ્થા કરી દેશે તેમ કહ્યું તેમ અન્ય જિલ્લામાં થાય તેમ કરવા વિનંતી…
ગામડાંઓમાં ખેડૂતો પોતાના ઘરમાં ભરેલા ધાનમાંથી થોડું થોડું તમારા ગામમાં રહેતા આવા વંચિતોને આપજો. દૂધ ડેરીમાં ના ભરાય તો ચાલશે છાસ કરીને અનાજ સાથે છાસ પણ આપજો..
આવું કરશું તો 21 દિવસ તો ફડાકામાં નીકળી જશે..
આપણા વડાપ્રધાનની અપીલને આપણે માનીએ અને સૌની ચિંતા કરીએ..
આ ફોટોમા દેખાય એવી હૂંફ આપવા સૌને બે હાથ જોડી વિનંતી…
#humanity #humanrights #help #effect #coronavirus #covid19 #pandemic #helppeople #indiafightsagaistcorona
#virus #ahmedabad #gujarat #mittalpatel #મિત્તલપટેલ #કોરોનાવાઇરસ #કોરોના #માનવઅધિકાર

Let’s wish for a race where everyone wins…

Mittal Patel with the people of
Shihori
“The government sunk borewell in our village for water supply to neighbouring towns of Radhanpur and Santalpur. Now that the Narmada waters reached us and the borewells have fallen quite. We farmers too sunk borewells to irrigate our crops and continued drawing waters until we emptied the belly of mother earth. The groundwater levels have depleted to 800 -1000 feet. If we do not realise it now we are going to reach a point of no return very soon, we will have no water to drink or farm. It is time we wake up and perform our role….”
Shihori Water Management Site
Vipulbhai from Shihori, Banaskantha narrated the above while appealing us for deepening the lake in their village. We had stated our preconditions, i.e. to ferry the excavated soil and collect a contribution from each and every family to build a corpus for managing community water sources
Lake Deepening work
We have experienced that many times the tractors arrive until good quality topsoil is been excavated, once the quality of soil changes the tractors stop. Hence, It was also mentioned that the tractors to ferry the soil should not stop mid-way but arrive until the entire task is finished. 
Vipulbhai and the farmers who have land around the lake had assured all the above would be followed and they did. Our experience in Shihori has been very encouraging. We were in the village to monitor the ongoing lake deepening work, and were impressed by the disciplined manner it was been carried out. They were grateful for the support VSSM and financial assistance from Fine Organic Industries Pvt. Ltd. 
Mittal Patel meets the people of Shihori Village
We thanked them for their awareness and their proactiveness. “Ben, we have many visitors through the day who come to witness this work and they do tell us that they would be contacting you soon. How wonderful it would be if everyone woke up to this need, the earth will once again be alive and beautiful!!” Vipulbhai shared. 
We are delighted with the acceptance and recognition the water conservation efforts are receiving. Hope this village leadership competes with each other and races to deepen as many lakes possible. It sounds like a perfect race, where everyone will win!! 
 The images share glimpses of Shihori before the works began and the ongoing efforts and the youth behind these efforts. 
 અમારા વિસ્તારમાં સરકારે બોરવેલ કર્યા અને અહીંયાથી પાણી લઈને અછતવાળા વિસ્તારો -રાધનપુર, સાંતલપુરમાં ખુબ આપ્યું. હવે નર્મદા આવીને બોરવેલ બંધ થયા. આ સિવાય અમે ખેડૂતોએ પણ ખેતી માટે બોરવેલ કર્યાને પાણી કાઢે રાખ્યું. એટલે અમારા તળ 800 થી 1000 ફૂટ પહોંચ્યા. હવે નહીં જાગીએ તો શહેરમાં જઈને મજૂરી કરવા’વારો આવવાનો એટલે ભઈ’સાબ હવે જાગો…’
બનાસકાંઠાના શિરોહીગામમાં રહેતા વિપુલભાઈએ આ વાત એમના ગામનું તળાવ ગાળવાની વિનંતી કરતી વખતે કરેલી. 
અમે કહેલું માટી ઉપાડવા ટ્રેક્ટર મુકવા ઉપરાંત નાનો ફાળો ભેગો કરવો પડશે તો તળાવનું કામ કરીશું. પાછુ ટ્રેક્ટર ખોદકામ થાય ત્યાં સુધી સતત આવવા જોઈએ. 
વિપુલભાઈ અને શિહોરીનું જે તળાવ ખોદાઈ રહ્યું છે તે તળાવ આસપાસના ખેડૂતોએ આ વાતની ખાત્રી આપી અને એ ખાત્રી બરાબર પાળી. 
ઘણી જગ્યાએ ફળદ્રુપ માટી હોય ત્યાં સુધી ટ્રેક્ટર આવે પછી કોઈ તકવાય આવે નહીં. અમારા આવા ઘણા અનુભવ છે માટે જ લખુ છું. પણ શિરોહી અનુભવ નોખો હતો.
અમે તળાવનું કામ કેવું ચાલે છે તે જોવા ગયા તો એકદમ સીસ્તબદ્ધ કામ થઈ રહ્યું હતું.
સૌએ સંસ્થા અને આ તળાવ જેમની મદદથી થાય છે તે ફાઈન ઓર્ગેનીક ઈન્ડ્રસ્ટ્રીઝ પ્રા. લી.નો આભાર માન્યો.
અમે ગામનો આભાર માન્યો. મૂળ તો જાગૃત થયા એ માટે. જો કે વિપુલભાઈએ કહ્યું, ‘આપણા આ તળાવને જોવા ઘણા લોકો આવે છે અને પોતાના ગામના તળાવો ઊંડા કરાવવા માટે સંસ્થાનો સંપર્ક કરાવવા કહે છે..બેન બધા જાગી તો કેવું રૃડુ થઈ જાય નહીં?’
ચાલો સારુ થઈ રહ્યું છે.. 
જ્યોત સે જ્યોત જલે… ની જેમ હકારાત્મક તળાવ ગળાવવાનો વાદ સૌ લઈ રહ્યા છે એનો રાજીપો…
શિહોરીના તળાવની ખોદકામ શરૃ કર્યા પહેલાંની દશા.. હાલ ખોદાઈ રહ્યું છે અને ગામના જે યુવાનો આ કાર્યમાં સક્રિય છે તે સૌની સાથેના ફોટો….

Contemplating to extend water conservation efforts to Surendranagar!!

Mittal Patel discusses WaterManagement

Almost 10 years ago I happen to read a  very pragmatic book on the water woes of Zalawad/Surendranagar region authored by my very dear Arvindbhai Acharya whom we all called Bhai.

A couple of years ago VSSM initiated water conservation works in Banasknatha. Until now it has facilitated deepening of 97 lakes in a region that is increasingly becoming water-starved. The efforts VSSM has undertaken receive and applaud from state Chief Minister Shri Vijaybhai Rupani.
Dudhai village’s Hadasar Lake

I received an early morning message by Surendranagar District Collector Shri K Rajesh who had recently learnt that we work on the issues of water in Banaskantha, telling us to begin water conservation efforts in Surendranagar too, and that government is prepared to support the efforts.

Gadhda village’s Khara Lake

VSSM has its own set of preconditions before commencing on any such work. As it is we call the efforts ‘Participatory Water Management Program’. The village leadership and community must contribute both in cash and kind. There has to be a corpus for maintaining the deepened lakes.

Mittal Patel visits WaterManagement site at Surendranagar

VSSM also need support from its well-wishing donors to be able to carry out such mammoth efforts. I spoke to respected Rashminbhai Sanghvi about the same. He assured we will work hard. We comprehend the fact that Surendranagar too needs massive water conservation efforts. But to be dependent on the Government alone is not a sustainable solution. Community participation equals community responsibility.

We were looking at villages that faced acute water shortages. We reached out to our dear Truptiben or Tiniben as we all call her. So what she is a grandmother now. For us, she will always be Tiniben someone who has stood by us right from the beginning of our journey of working for the nomads of Gujarat. She spoke to Ramkubhai and very soon we received an invite from him.
 I arrived at his village Dudhai where he had already gathered leaders from three villages.  After the first stage of the conversation, we went ahead to see Dudhai’s Hadasar lake, Sarla’s Ratda and Narali lakes and Gadhda’s Khara lake.
The region is struggling to meet it’s water needs. The groundwater is saline hence, exploring it is not an option they can work with. Lakes are their saviours.
The villagers use the lake waters to irrigate monsoon crops and if there is surplus water left they think about doing winter crops.
Water scarcity triggers distress migration during winters and summers when families migrate to urban regions in search of livelihood.
Thank you Shri K Rajesh for drawing our attention and giving your mandate to the need of launching water conservation efforts in Surendranagar.  We shall work together to improve the water conditions of this region.
We hope the communities realise the need to work in this direction and become aware to put in efforts for the same.
The images share glimpses of all that is narrated above.  
ઝાલાવાડની જળસમસ્યા પુસ્તક મારા પ્રિય અરવીંદભાઈ આચાર્ય જેમને અમે ભાઈ કહેતા તેમણે લખેલું જે મે દસેક વર્ષ પહેલાં વાંચેલું.
અમે જળ સમસ્યા માટે બનાસકાંઠામાં કામ કરીએ. 97 જેટલા તળાવો અમે ત્યાં ઊંડા કરી દીધા. આપણા મુખ્યમંત્રી શ્રીએ પણ અમારા આ કાર્યને બીદરાદવ્યું.
આવામાં સુરેન્દ્રનગરના ખુબ લાગણીશીલ અધિકારી એવા કલેકટર શ્રી કે. રાજેશને પણ પાણીના કાર્યો અમે કરતા હોવાનો ખ્યાલ આવ્યો ને એમનો એક સવારે સુરેન્દ્રનગરમાં પણ આ પ્રકારના કાર્યો શરૃ કરવા માટેનો મેસેજ આવ્યો. સરકાર પણ મદદ કરશે તેવું તેમણે કહ્યું.
પણ સરકારની સાથે સાથે સમાજ તરીકે પણ અમારે ભંડોળ ભેગું કરવું પડે. વળી ગામને તૈયાર કરવું પડે. કેમ કે અમે ગામની ભાગીદારી વગર તળાવો ઊંડા કરવાના કાર્યો કરીએ નહીં.
ભંડોળ માટે તો અમારા પ્રિય આદરણીય રશ્મીભાઈ સંઘવી સાથે વાત કરી અને તેઓએ કહ્યું આપણે મહેનત કરીશું. સુરેન્દ્રનગરમાં પણ તળાવો ઊંડા કરવાની ખુબ જરૃર છે.
અમારા કાર્યકર હર્ષદે કેટલાક ગામલોકો સાથે બેઠક કરી રાખેલી. હું પણ એ ગામોમાં ગઈ. પણ મને હજુ વધારે અછત વાળો વિસ્તાર કામ કરવા માટે મળે તો સારુ એવું થતું હતું.
વિચરતી જાતિઓના કામોમાં શરૃઆતથી મારા સાથીદાર તૃપ્તીબેન અમે તો ટીનીબેન કહીએ ભલેને હવે એમની દીકરીના ઘરે દીકરી આવી પણ અમારા સૌ માટે તો એ ટીનીબહેન જ રહ્યા. એમને વાત કરી એમણે મૂળીના રામકુભાઈ સાથે વાત કરવા કહ્યું. ને રામકુભાઈને ફોન કર્યો ને એમણે તો તુરત આવો એમ કહ્યું.
હું એમના ગામ દૂધઈ પહોંચી તો એમણે ત્રણ ગામના આગેવાનોને ભેગા કરી રાખ્યા હતા. એમની સાથે પ્રાથમિક વાત કરીને અમે દૂધઈગામનું હાદાસર તળાવ, સરલાગામનું રાતડા તેમજ નરાળી તળાવ અને ગઢડાગામનું ખારા તળાવ જોવા ગયા.
આ વિસ્તાર પાણી માટે ઝઝૂમી રહ્યો છે. તળમાં ખારા પાણી છે. એટલે બોરવેલથી પણ ખેતી થતી નથી. તળાવ એક માત્ર આધાર છે.
લોકો તળાવમાંથી ચોમાસુ અને વધારે પાણી રહે તો શિયાળું ખેતી કરે છે.
રામકુભાઈએ કહ્યું બેન, ‘દર વર્ષે ગામમાંથી પંદર વીસ પરિવારો ગામ ખાલીને રોજી રોટીની શોધમાં શહેરભણી જઈ રહ્યા છે. શહેરમાં જનારા પાસે ખેતીની જમીન છે પણ પાણી નથી એટલે જાય છે.’
થેક્યુ કલેક્ટર સાહેબ આપે ધ્યાન દોર્યું અને આ વિસ્તાર પાણીની દષ્ટિએ જોયો. આ વિસ્તારના તળાવ કરીશું એ નક્કી..
બસ લોકો વધુ જાગૃત થાય અને પોતાના વિસ્તારમાં પાણીના તળ વધારે સાબદા થાય તે માટે કાર્યશીલ બને તેવી અભ્યર્થના..
લખ્યું એ બધુંયે ફોટોમાં….

The wonders of Vaghpura..

VSSM’s water conservation efforts recently took me to  Vaghpura village near Gujarat-Rajasthan boarder. The villagers had requested for deepening of their community lake. As usual our condition of villagers contributing to lifting the excavated soil as well as small cash donation (to be used for water conservation works in the village)  by each household while VSSM supported JCB expenses prevailed.  The objective of the visit was to meet the community and leaders to discuss the telephonic conversations in person.

Mittal Patel meet the community for WaterManagement

“Ben, this year we faced an onslaught locust on our crops which caused severe damage to our crops. The loss has been immense. Also because we are at the fringe of Gujarat, we have remained a deprived and backward area as most benefits do not reach us as well as they do in other villages. However, we shall do as you tell us too!!” Sarpanch Virabhai spoke on behalf of the leaders and the community.

Mittal Patel discusses Water Management with the villagers

 

 

It was a regular visit to meet the community and see the region, the lake etc but what was striking about this village was the place we were seated. Under the glorious and massive shade of a woodland created by 108 peepul trees, right at the centre of the village.  It has taken them 10 years to raise these native trees. Peepul isn’t a tree humans Peepul is not a species that many prefer to plant, however, a saint visited the village and insisted that he will meditate under the canopy of 108 peepul trees, as a result, these trees were planted. And it was not just here they had planted trees at many other places too. This habit of planting trees speaks a lot about the sincerity of the community and its leadership. Our experience says that people show a lot of enthusiasm in planting trees but when it comes to raising them they don’t feel as encouraged but the villagers here had succeeded in showing their commitment towards both planting and raising the trees.

Mittal Patel was accompined by Respected Shri Rashmin Sanghvi, Shri Girishbhai Saive, Shri Shweta Dodeja

Their unity has been inspiring too. When we conveyed  our intention  to conduct tree plantation drive along with deepening of lakes, they immediately welcomed the idea and were ready to  allot land for the same.

Water Managemnet site

I was accompanied by respected Shri Rashminbhai Sanghvi who is like a father to me and someone who helped us initiate and shape the water conservation efforts, Shri Girishbhai Saive and Ms Shweta Dodeja.

 

We hope more and more villages are inspired to join this movement.

 બનાસકાંઠા અને રાજસ્થાની બોર્ડર પર આવેલા વાઘાસણગામમાં તળાવના કામો માટે જવાનું થયું.
ગામમાં તળાવ ખરુ પણ એને વધારે ઊંડુ કરવા માટે ગામના લોકોએ વિનંતી કરેલી.
અમે શરત કરેલી કે માટી તો તમારે ઉપાડવાની એ ઉપરાંત નાનકડો ફાળો પણ ખોદકામ માટે આપવાનો. આ ફાળો ખોદકામ માટે જ વપરાશે.
ફોન પર થયેલી આ વાત રૃબરૃ કરવા ગામમાં જવાનું થયું.
ગામલોકો સાથે બેઠક થઈ જેમાં સરપંચ વીરાભાઈ અને ગામલોકોએ કહ્યું,
‘બેન આ ફેરા તીડ ઘૈઈક આયા. બહુ નુકશોન થ્યું.

પાસો વિસ્તારેય પસાત. છતો તમે કો સો ઈમ થશે એટલો ફાળો ભેરો કરી આલશું. પાસુ અમારુ આ ગોમ બોર્ડર પરનું એટલે બીજા ગોમોન મળ એવા લાભથીયે અમે વંચિત રહી જઈએ. છતો કરીશું થાય એ’

ગામમાં જતા વેત તળાવ જોવા ગયા. પણ મજાની વાત તો તળાવ જોયા પછી એમણે અમને જે જગ્યાએ બેસાડ્યા તે જગ્યાની હતી. 108 પીપળાનું વન. બરાબર ગામની વચ્ચે. દસ વર્ષની મહેનતથી આ પીપળા ઉછર્યા હતા. મૂળ એક સન્યાસી ગામમાં તપ માટે આવ્યા એમણે પીપળાના વનમાં બેસી તપ કરવાનું કહ્યું એટલે પીપળા વવાયા. બાકી પીપળાને લોકો બહુ પસંદ નથી કરતા.
ખેર વાધપુરાએ આ પીપળા સિવાય પણ અન્ય એક જગ્યા પર વૃક્ષો વાવ્યા હતા. વૃક્ષ પ્રેમ તો ઘણા દાખવે અને વૃક્ષ વાવે પણ ખરા પણ મુશ્કેલ અને ખરી કસોટી વૃક્ષોના જતનની છે. જે વાઘપુરાગામના લોકોએ કરી બતાવ્યું હતું.
ગામલોકોનો સંપ પણ મજાનો.
અમે ગામનું તળાવ ગાળવાનું કરીશુ અને વૃક્ષારોપણ કરવાની ઈચ્છા હોવાનું પણ અમે કહ્યું. ગામલોકોએ અમારી વાતને વધાવી અને આ માટે અલગ જમીન કાઢી આપવાની હરખ સાથે હા પાડી.
મુંબઈથી તળાવ ગાળવાનું કામ જેમણે શીખવાડ્યું, સમજાવ્યું અને જેમના થકી આ કાર્યો માટે મદદ મળે છે એવા આદરણીય અને જેમને હું મારા પિતા કહુ છું તે રશ્મીનભાઈ સંઘવી , સુશ્રી શ્વેતા ડોડેજા, ગીરીશ સાઈવે પણ વાઘપુરા અમારી સાથે આવ્યા. જે પણ ફોટોમાં જોઈ શકાય છે.
વધુ ગામો એક સમજણ સાથે તળાવ ગળાવવા તૈયાર થાય તેવું ઈચ્છીએ..